Қавлаи таъолӣ : аллоҳи латифи бъбодаҳ , аллоҳ борӣк донист ббндгони хеш . Ирзқи ман ишоء рӯзӣ медиҳад ӯро ки хоҳад , ,у ҳўи алқўии алъзиз ( 19 ) ва ӯст бо неруӣ беҳамто .

قوله تعالی: اللَّهُ لَطِیفٌ بِعِبادِهِ، اللَّه باریک دانست ببندگان خویش. یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ روزی میدهد او را که خواهد،، وَ هُوَ الْقَوِیُّ الْعَزِیزُ (۱۹) و اوست با نیروی بی‌همتا.

Ман кони ириди ҳрси алохраҳ , ҳар ки бар он ҷаҳон мехоҳаду подоши онро , назд ?лаи фии ҳрсаҳи мо худ бар он ҷаҳони фарои Фзоӣим , ва ман кони ириди ҳрси алднё , ва ҳар ки бар ин ҷаҳонро кишт кунаду подоши ин ҷаҳонро кӯшад , нؤтаҳи минҳои бидиҳем ӯро аз он чиз , ва мо ?лаи фии алохраҳи ман насиб ( 20 ) . Ва ӯро дар он ҷаҳони баҳрае на .

مَنْ کانَ یُرِیدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ، هر که برّ آن جهان میخواهد و پاداش آن را، نَزِدْ لَهُ فِی حَرْثِهِ ما خود برّ آن جهان فرا فزائیم، وَ مَنْ کانَ یُرِیدُ حَرْثَ الدُّنْیا، و هر که بر این جهان را کشت کند و پاداش این جهان را کوشد، نُؤْتِهِ مِنْها بدهیم او را از آن چیز، وَ ما لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِنْ نَصِیبٍ (۲۰). و او را در آن جهان بهره‌ای نه.

أми ?лаами шурако , эшонро анбоз анаст бо худоӣ , шръўои ?лаами ман аддӣн , ки эшонро мероҳӣ ниҳанд аз дайн , мо лами иأзн ба аллоҳ , ки аллоҳу дастурии надод ,у луи лои калимаи алФсл , ва агар на сухани росту дуруст , лқзии бинҳм , миёни ту бо эшон корӣ бргзордаҳ омадед ,у إни алзолмини ?лаами азоби أлим ( 21 )у ситамкорони ногрўидгонро азобӣаст дарднок .

أَمْ لَهُمْ شُرَکاءُ، ایشان را انباز انست با خدای، شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّینِ، که ایشان را می‌راهی نهند از دین، ما لَمْ یَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ، که اللَّه و دستوری نداد، وَ لَوْ لا کَلِمَةُ الْفَصْلِ، و اگر نه سخن راست و درست، لَقُضِیَ بَیْنَهُمْ، میان تو با ایشان کاری برگزارده آمدید، وَ إِنَّ الظَّالِمِینَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ (۲۱) و ستمکاران ناگرویدگان را عذابی است دردناک.

Тарӣ алзолмини мушфиқин , ситамкоронро май бинии тарсону ҳаросон , ммои ксбўо , аз кард бади хеш ки мекарданд ,у ҳўи воқеъи баҳам , ва он боишон бӯданӣаст ,у аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳот , ва эшон ки бгрўиднд ва корҳои нек карданд , фии рўзоти алҷнот , дар марғзорҳои бҳштҳоинд , ?лаами мо ишоؤн ъанд рбҳм , аишонрост ҳар чаҳ эшон хоҳанд бнздики худованди эшон , злки ҳўи алФзли алкбир ( 22 ) онаст фазли бузургвор .

تَرَی الظَّالِمِینَ مُشْفِقِینَ، ستمکاران را می‌بینی ترسان و هراسان، مِمَّا کَسَبُوا، از کرد بد خویش که میکردند، وَ هُوَ واقِعٌ بِهِمْ، و آن بایشان بودنی است، وَ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ، و ایشان که بگرویدند و کارهای نیک کردند، فِی رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ، در مرغزارهای بهشتهایند، لَهُمْ ما یَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ، ایشانراست هر چه ایشان خواهند بنزدیک خداوند ایشان، ذلِکَ هُوَ الْفَضْلُ الْکَبِیرُ (۲۲) آنست فضل بزرگوار.

Злки алзии ибшри аллоҳи ибода , ин онаст ки мебишорат диҳад аллоҳи бандагони хешро , аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳот , эшон ки бгрўиднд ва кирдорҳои нек карданд , қул лои أсӣлкми алайҳи أҷро , гӯии нмихўоҳм аз шумо бар ин ҳеҷ муздӣ , إлои алмўдаҳи фии алқрбӣ , локин бадваст доштан ки наздикӣ ҷӯяд , ва ман иқтрФи ҳасана ва ҳар ки як некӣ кунад , назд ?лаи фӣҳо ҳусно , мо дроФзоӣим ӯро дар он некуӣ , إни аллоҳи ғафури шакур ( 23 ) . Аллоҳи бузург омрзаст хирадпазир .

ذلِکَ الَّذِی یُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ، این آنست که می بشارت دهد اللَّه بندگان خویش را، الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ، ایشان که بگرویدند و کردارهای نیک کردند، قُلْ لا أَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً، گوی نمیخواهم از شما بر این هیچ مزدی، إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبی‌، لکن بدوست داشتن که نزدیکی جوید، وَ مَنْ یَقْتَرِفْ حَسَنَةً و هر که یک نیکی کند، نَزِدْ لَهُ فِیها حُسْناً، ما درافزائیم او را در آن نیکویی، إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَکُورٌ (۲۳). اللَّه بزرگ آمرز است خردپذیر.

أми иқўлўни аФтрии алии аллоҳи кзбо , мигўинд ки дурӯғии сохт бар худо .

أَمْ یَقُولُونَ افْتَری‌ عَلَی اللَّهِ کَذِباً، میگویند که دروغی ساخت بر خدا.

Фإни ишإи аллоҳи ихтми алии қлбк , агар аллоҳ хоҳад , меҳр бар дили ту нааду имҳи аллоҳи алботл , ва худ бхўиштни ботилу кажӣ аз дилҳо бистарад ,у иҳқ алҳақ ,у ростӣ пайдо кунаду бози намояд ки ростаст , бклмотаҳ , бсхнони хеш , إнаҳи алӣами бзоти алсдўр ( 24 ) ки ӯ доноаст баҳр чаҳ дар дилҳоасту ҳўи алзии иқбли алтўбаҳи ани ибода , ӯст ки май пазиради бозгашт аз бандагон ,у иъФўои ани алсиӣот , ва мефаро гузорад бадӣҳои эшон ,у иълми мо тФълўн ( 25 ) . Ва медонад ончӣ бандагон хоҳанд кард .

فَإِنْ یَشَإِ اللَّهُ یَخْتِمْ عَلی‌ قَلْبِکَ، اگر اللَّه خواهد، مهر بر دل تو نهد وَ یَمْحُ اللَّهُ الْباطِلَ، و خود بخویشتن باطل و کژی از دلها بسترد، وَ یُحِقُّ الْحَقَّ، و راستی پیدا کند و باز نماید که راست است، بِکَلِماتِهِ، بسخنان خویش، إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ (۲۴) که او دانا است بهر چه در دلها است‌ وَ هُوَ الَّذِی یَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ، اوست که می‌پذیرد بازگشت از بندگان، وَ یَعْفُوا عَنِ السَّیِّئاتِ، و می فرا گذارد بدیهای ایشان، وَ یَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ (۲۵). و میداند آنچه بندگان خواهند کرد.

Ва истҷиби аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳот , ва посух мекунад эшонро ки бгрўиднд ва некӣҳо карданд ,у изидҳми ман фазлаи нохостаи эшонро мёФзоид ,у алкоФрўни ?лаами азоби шадид ( 26 )у ногрўидгонро азобӣаст сахт .

وَ یَسْتَجِیبُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ، و پاسخ میکند ایشان را که بگرویدند و نیکیها کردند، وَ یَزِیدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ ناخواسته ایشان را میافزاید، وَ الْکافِرُونَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِیدٌ (۲۶) و ناگرویدگان را عذابی است سخت.

Ва луи басти аллоҳи алрзқи лъбодаҳ , ва агар аллоҳи рӯзӣ бар бандагони хеш , фарохи бгстронидӣ , лбғўои фии алأрз , эшон нофармон ва шудандӣ дар замину локини инзл бақадр мо ишоء , локин май ФрўФрстди рӯзии бондозаҳ ва ончӣ хоҳад .

وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ، و اگر اللَّه روزی بر بندگان خویش، فراخ بگسترانیدی، لَبَغَوْا فِی الْأَرْضِ، ایشان نافرمان و شدندی در زمین وَ لکِنْ یُنَزِّلُ بِقَدَرٍ ما یَشاءُ، لکن می‌فروفرستد روزی باندازه و آنچه خواهد.

إнаҳи бъбодаҳи хабири басир ( 27 ) ӯ ба бандагони хеш доноасту бино .

إِنَّهُ بِعِبادِهِ خَبِیرٌ بَصِیرٌ (۲۷) او به بندگان خویش دانا است و بینا.

Ва ҳўи алзии инзли алғиси ман баъди мо қнтўо , ва ӯст ки миФрстди борон , пас анки халқ навмед шуданд ,у иншри раҳмата ,у бахшоиш хеш мепароканду ҳўи алўлии алҳмид ( 28 ) ва ӯст он худованди ёрии даҳ сутӯда .

وَ هُوَ الَّذِی یُنَزِّلُ الْغَیْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا، و اوست که میفرستد باران، پس انک خلق نومید شدند، وَ یَنْشُرُ رَحْمَتَهُ، و بخشایش خویش می‌پراکند وَ هُوَ الْوَلِیُّ الْحَمِیدُ (۲۸) و اوست آن خداوند یاری ده ستوده.

Ва ман оётаи халқи алсмоўоту алأрз , ва аз нишонҳои ӯст офариниши осмонҳо ва заминҳо , ва мо бси Фиҳмои ман добаҳ ,у ончӣ дар он ҳар ду бипароканад аз ҷанбндау ҳўи алии ҷумъаам , ва ӯ бар ҳам фаро овардан эшон , إзои ишоءи қадир ( 29 ) ҳар гуҳ ки хоҳад тавоноаст .

وَ مِنْ آیاتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ، و از نشانهای اوست آفرینش آسمانها و زمینها، وَ ما بَثَّ فِیهِما مِنْ دابَّةٍ، و آنچه در آن هر دو بپراکند از جنبنده وَ هُوَ عَلی‌ جَمْعِهِمْ، و او بر هم فرا آوردن ایشان، إِذا یَشاءُ قَدِیرٌ (۲۹) هر گه که خواهد توانا است.

Ва мо أсобкми ман мсибаҳ , ва ҳар чаҳ бшмо расад аз расӣданӣ , Фбмои касбати أидикм , бидон бикради ду даст шумоаст ,у иъФўои ани касӣр ( 30 ) ва фаровонаст ки мефурӯ гузорад .

وَ ما أَصابَکُمْ مِنْ مُصِیبَةٍ، و هر چه بشما رسد از رسیدنی، فَبِما کَسَبَتْ أَیْدِیکُمْ، بدان بکرد دو دست شما است، وَ یَعْفُوا عَنْ کَثِیرٍ (۳۰) و فراوانست که می‌فرو گذارد.

Ва мо أнтми бмъҷзини фии алأрз , ва шумо на онед ки дар замин ӯро оҷиз оред , ва мо лаками ман дуни аллоҳи ман валеу лои насир ( 31 ) ва шуморо фурӯд аз аллоҳ на ёрӣ даҳаст ва на фарёдрас .

وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِینَ فِی الْأَرْضِ، و شما نه آنید که در زمین او را عاجز آرید، وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لا نَصِیرٍ (۳۱) و شما را فرود از اللَّه نه یاری ده است و نه فریادرس.

Ва ман оётаи алҷўори фии албҳри колأълом ( 32 ) ва аз нишонҳои ӯст дар дарё чун кӯҳ .

وَ مِنْ آیاتِهِ الْجَوارِ فِی الْبَحْرِ کَالْأَعْلامِ (۳۲) و از نشانهای اوست در دریا چون کوه.

إни ишأи искни алриҳ , агар аллоҳ хоҳад боди киштии ронро бёромонд , Физллни рўокди алии зуҳра , то фурӯи истода , إни фии злки лоёти лкли сбори шакур ( 33 ) дар он нишонҳоеаст ошкоро , ҳар шикеберо сипоси дор .

إِنْ یَشَأْ یُسْکِنِ الرِّیحَ، اگر اللَّه خواهد باد کشتی ران را بیاراماند، فَیَظْلَلْنَ رَواکِدَ عَلی‌ ظَهْرِهِ، تا فرو ایستاده، إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ (۳۳) در آن نشانهایی است آشکارا، هر شکیبایی را سپاس دار.

أўи иўбқҳн , ё табоҳ кунад он киштӣҳоро , бмои ксбўо , бон ки эшон карданд ,у иъФи ани касӣр ( 34 )у фаровонии ҳам фаро гузорад

أَوْ یُوبِقْهُنَّ، یا تباه کند آن کشتیها را، بِما کَسَبُوا، بآن که ایشان کردند، وَ یَعْفُ عَنْ کَثِیرٍ (۳۴) و فراوانی هم فرا گذارد

Ва иълми аллазӣнаи иҷодлўни фии оётно , ва бидонанд эшон ки мепайкор кунанд нишонҳои мо , мо ?лаами ман мҳис ( 35 ) ки эшонро аз азоби бози пас нишастан нест .

وَ یَعْلَمَ الَّذِینَ یُجادِلُونَ فِی آیاتِنا، و بدانند ایشان که می پیکار کنند نشانهای ما، ما لَهُمْ مِنْ مَحِیصٍ (۳۵) که ایشان را از عذاب باز پس نشستن نیست.