Қавлаи таъолӣ : Фмои أўтитми ман шайъи ء , ҳар чаҳ шуморо доданд аз чиз , Фмтоъи алҳёҳи алднёи он нопояндааст брсиднӣ дар зиндагонии ин ҷаҳон , ва мо ъанд аллоҳи хайру أбқӣ ,у онҷи бнздик аллоҳаст , баасту пояндатар , ллзини омнўо , эшонро ки бгрўиднд ,у алии рбҳми итўклўн ( 36 )у бхдоўнди хеш пуштӣ медоранд .

قوله تعالی: فَما أُوتِیتُمْ مِنْ شَیْ‌ءٍ، هر چه شما را دادند از چیز، فَمَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا آن ناپاینده است برسیدنی در زندگانی این جهان، وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَیْرٌ وَ أَبْقی‌، و آنج بنزدیک اللَّه است، به است و پاینده‌تر، لِلَّذِینَ آمَنُوا، ایشان را که بگرویدند، وَ عَلی‌ رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ (۳۶) و بخداوند خویش پشتی میدارند.

Ва аллазӣнаи иҷтнбўн , ва эшон ки мепарҳезанд , кабоири алإсм , аз бузургҳои гуноҳон ,у алФўоҳш , ва аз корҳои зишт ,у إзои мо ғзбўо ва чун дар хашм шаванд , ҳам иғФрўн ( 37 ) , эшонро миомрзнд .

وَ الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ، و ایشان که می‌پرهیزند، کَبائِرَ الْإِثْمِ، از بزرگهای گناهان، وَ الْفَواحِشَ، و از کارهای زشت، وَ إِذا ما غَضِبُوا و چون در خشم شوند، هُمْ یَغْفِرُونَ (۳۷)، ایشان را میآمرزند.

Ва аллазӣнаи астҷобўои лрбҳм , ва эшон ки посух мекунанд худованди хешро ,у أқомўои алслоаҳ ,у намоз бпоӣ медоранд ,у أмрҳми шурии бинҳм ,у кори эшон дар миёни эшон дар мушовират буд ,у ммои рзқноҳми инФқўн ( 38 ) . Ва аз онҷи эшонро рӯзии додем , ҳазина мекунанд .

وَ الَّذِینَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمْ، و ایشان که پاسخ میکنند خداوند خویش را، وَ أَقامُوا الصَّلاةَ، و نماز بپای میدارند، وَ أَمْرُهُمْ شُوری‌ بَیْنَهُمْ، و کار ایشان در میان ایشان در مشاورت بود، وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ یُنْفِقُونَ (۳۸). و از آنج ایشان را روزی دادیم، هزینه میکنند.

Ва аллазӣнаи إзои أсобҳми албғӣ , ва эшон онанд ки чун афзӯнӣ ҷустан боишон расад , ҳам интсрўн ( 39 ) . Эшон аз кин мекашанд ва дод меситонанд .

وَ الَّذِینَ إِذا أَصابَهُمُ الْبَغْیُ، و ایشان آنند که چون افزونی جستن بایشان رسد، هُمْ یَنْتَصِرُونَ (۳۹). ایشان از کین میکشند و داد می‌ستانند.

Ва ҷзоءи сиӣаҳи сиӣаҳи мислҳо , подоши бадӣ , бадӣаст ҳам чунон , Фмни ъФоу أслҳ , ҳар ки фаро гузорад ва оштӣ кунад , Фأҷраҳи алии аллоҳ , музд ӯ бар худоӣаст , إнаҳи лои иҳби алзолмин ( 40 ) . Аллоҳи ситамкоронро дӯст надорад .

وَ جَزاءُ سَیِّئَةٍ سَیِّئَةٌ مِثْلُها، پاداش بدی، بدی است هم چنان، فَمَنْ عَفا وَ أَصْلَحَ، هر که فرا گذارد و آشتی کند، فَأَجْرُهُ عَلَی اللَّهِ، مزد او بر خدای است، إِنَّهُ لا یُحِبُّ الظَّالِمِینَ (۴۰). اللَّه ستمکاران را دوست ندارد.

Ва лмни антсри баъди зулма , ва ҳар ки кин кашад , пас ситам кардан ӯ , Фأўлӣки мо алайҳими ман сиблат ( 41 ) . Эшон онанд ки бар эшон роҳӣ нест .

وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ، و هر که کین کشد، پس ستم کردن او، فَأُولئِکَ ما عَلَیْهِمْ مِنْ سَبِیلٍ (۴۱). ایشان آنند که بر ایشان راهی نیست.

إнмои алсбили алии аллазӣнаи излмўни аннос , роҳ бар эшонаст ки ситам мекунанд бар мардумон ,у ибғўни фии алأрзи бғир алҳақ , ва афзӯнӣ меҷӯянд дар замин , ба беҳақ , أўлӣки ?лаами азоби أлим ( 42 ) , аишонрости азобии дрднмоӣ .

إِنَّمَا السَّبِیلُ عَلَی الَّذِینَ یَظْلِمُونَ النَّاسَ، راه بر ایشانست که ستم میکنند بر مردمان، وَ یَبْغُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ، و افزونی میجویند در زمین، به بی‌حق، أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِیمٌ (۴۲)، ایشانراست عذابی دردنمای.

Ва лмни сабру ғФр , ҳар ки шикебе кунад ва биёмурзад , إни злки лмни азми алأмўр ( 43 ) . Он аз корҳоء ҷадаст ва қасдҳои дуруст .

وَ لَمَنْ صَبَرَ وَ غَفَرَ، هر که شکیبایی کند و بیامرزد، إِنَّ ذلِکَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ (۴۳). آن از کارهاء جدّ است و قصدهای درست.

Ва ман излли аллоҳ , ва ҳар ки , аллоҳ ӯро бероҳ кунад , Фмои ?лаи ман вале ман баъда , ӯро ёрӣ диҳӣ нест аз пас аллоҳ , ватарӣ алзолмини лмои рأўои алъзоб ,у кофаронро байни он гуҳ ки эшон азоби бенанд , иқўлўни ҳилли إлии марди ман сиблат ( 24 ) ? мигўинд , бози бурданро ҳеҷ роҳӣ ҳаст ?

وَ مَنْ یُضْلِلِ اللَّهُ، و هر که، اللَّه او را بی‌راه کند، فَما لَهُ مِنْ وَلِیٍّ مِنْ بَعْدِهِ، او را یاری دهی نیست از پس اللَّه، وَ تَرَی الظَّالِمِینَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ، و کافران را بین آن گه که ایشان عذاب بینند، یَقُولُونَ هَلْ إِلی‌ مَرَدٍّ مِنْ سَبِیلٍ (۲۴)؟ میگویند، باز بردن را هیچ راهی هست؟

Ва троҳми иързўни алайҳо ,у бинии эшонро ки бо эшон менамоянд , хошиъин ман алзл , фурӯмонда ва аз дасти афтода аз хорӣ , инзрўн , мингрнд , ман тарафи хФӣ , аз чашми ниҳони мингрнд , .

وَ تَراهُمْ یُعْرَضُونَ عَلَیْها، و بینی ایشان را که با ایشان مینمایند، خاشِعِینَ مِنَ الذُّلِّ، فرومانده و از دست افتاده از خواری، یَنْظُرُونَ، مینگرند، مِنْ طَرْفٍ خَفِیٍّ، از چشم نهان مینگرند،.

Ва қоли аллазӣнаи омнўо , ва гиравидагон гӯйанд , , إни алхосрини аллазӣнаи хсрўои أнФсҳму أҳлиҳми явми алқёмаҳ , зиён корон эшонанд ки аз хештану касон хеш дармонданд , أлои إни алзолмини фии азоби муқӣм ( 40 ) огоҳ бошед ки кофарон дар азобӣанд пояндау ҳамешагӣ .

وَ قالَ الَّذِینَ آمَنُوا، و گرویدگان گویند،، إِنَّ الْخاسِرِینَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِیهِمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ، زیان‌کاران ایشانند که از خویشتن و کسان خویش درماندند، أَلا إِنَّ الظَّالِمِینَ فِی عَذابٍ مُقِیمٍ (۴۰) آگاه باشید که کافران در عذابی‌اند پاینده و همیشگی.

Ва мо кони ?лаами ман أўлёء , ва эшонро ҳеҷ ёрӣ диҳӣ набӯд , инсрўнҳми ман дуни аллоҳ , ки эшонро фарёд расад ва ёрӣ диҳад фузуд аз аллоҳ , ва ман излли аллоҳ , ва ҳар ки аллоҳ ӯро бероҳ кунад , Фмои ?лаи ман сиблат ( 46 ) . ӯро ҳеҷ роҳӣ нест .

وَ ما کانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِیاءَ، و ایشان را هیچ یاری دهی نبود، یَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ، که ایشان را فریاد رسد و یاری دهد فرود از اللَّه، وَ مَنْ یُضْلِلِ اللَّهُ،و هر که اللَّه او را بی‌راه کند، فَما لَهُ مِنْ سَبِیلٍ (۴۶). او را هیچ راهی نیست.

Астҷибўои лрбкм , посух кунед худованди хешро , ман қабл أни иأтии явм , пеш аз онкӣ рӯзӣ ояд , лои марди ?лаи ман аллоҳ , ки он рӯз аз худои ҳеҷ бози пас бурданӣ нест , мо лаками ман млҷإи иўмӣз , шуморо он рӯз , ҳеҷ паноҳӣ на , ва мо лаками ман накир ( 47 ) . Ва натавонед ки гўӣид , ин нишоед ва набояд .

اسْتَجِیبُوا لِرَبِّکُمْ، پاسخ کنید خداوند خویش را، مِنْ قَبْلِ أَنْ یَأْتِیَ یَوْمٌ، پیش از آنکه روزی آید، لا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ، که آن روز از خدای هیچ باز پس بردنی نیست، ما لَکُمْ مِنْ مَلْجَإٍ یَوْمَئِذٍ، شما را آن روز، هیچ پناهی نه، وَ ما لَکُمْ مِنْ نَکِیرٍ (۴۷). و نتوانید که گوئید، این نشاید و نباید.

Фإни أързўо , агар баргарданд аз пазируфтан , Фмои أрслноки алайҳими ҳФизо , ки туро бар эшон нигаҳбони нФрстодим , إни алейк إлои алблоғ , нест бар ту магари пайғоми расонӣдан ,у إнои إзои أзқнои алإнсони мнои раҳма , ва мо ҳар гуҳ ки мардумро бичашонем аз хештани бахшоишӣ , фараҳи баҳо , шодии даргиради бон ,у إни тсбҳми сиӣаҳи бмои қидмати أидиҳм , ва агар расад боишон бадӣ , бикради ду дасти эшон , Фإни алإнсони кФўр ( 48 ) . Одамӣ носипосаст .

فَإِنْ أَعْرَضُوا، اگر برگردند از پذیرفتن، فَما أَرْسَلْناکَ عَلَیْهِمْ حَفِیظاً، که ترا بر ایشان نگهبان نفرستادیم، إِنْ عَلَیْکَ إِلَّا الْبَلاغُ، نیست بر تو مگر پیغام رسانیدن، وَ إِنَّا إِذا أَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً، و ما هر گه که مردم را بچشانیم از خویشتن بخشایشی، فَرِحَ بِها، شادی درگیرد بآن، وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ، و اگر رسد بایشان بدی، بکرد دو دست ایشان، فَإِنَّ الْإِنْسانَ کَفُورٌ (۴۸). آدمی ناسپاس است.

Ллаҳи малики алсмоўоту алأрз , хдоирости подшоҳии осмонҳо ва заминҳо , ихлқи мо ишоء , миоФринд ончӣ хоҳад , иҳби лмни ишоءи إносо , мебахшад ӯро ки хоҳад фарзандони модинаҳ , ,у иҳби лмни ишоءи алзкўр ) ( 49 ) . Мебахшад ӯро ки хоҳад писарон .

لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ، خدایراست پادشاهی آسمانها و زمینها، یَخْلُقُ ما یَشاءُ، میآفریند آنچه خواهد، یَهَبُ لِمَنْ یَشاءُ إِناثاً، می‌بخشد او را که خواهد فرزندان مادینه،، وَ یَهَبُ لِمَنْ یَشاءُ الذُّکُورَ) (۴۹). میبخشد او را که خواهد پسران.

أўи изўҷҳм , ё эшонро синф синф кунад омехта , зкроноу إносо , нринону модинон ,у иҷъли ман ишоءи ъқимо , ва ҳар киро хоҳад сатарван кунад нозоянда , إнаҳи алӣами қадир ( 50 ) . ӯ доноӣ тавоноаст , .

أَوْ یُزَوِّجُهُمْ، یا ایشان را صنف صنف کند آمیخته، ذُکْراناً وَ إِناثاً، نرینان و مادینان، وَ یَجْعَلُ مَنْ یَشاءُ عَقِیماً، و هر که را خواهد سترون کند نازاینده، إِنَّهُ عَلِیمٌ قَدِیرٌ (۵۰). او دانایی توانا است،.

Ва мо кони лбшр , ҳаргиз набӯд ҳеҷ мардумро , أни иклмаҳи аллоҳ , ки аллоҳ сухан гуфтед бо ӯ , إлои вҳё , магари бнмўдн дар хоб , , أўи ман вроءи ҳиҷоб , аз пас парда , أўи ирсли рсўло , ё расӯл фиристад , Фиўҳии бإзнаҳи мо ишоء , то пайғоми расонади бадастӯрӣу фармон ӯ ончӣ мехоҳад , إнаҳи алии ҳаким ( 51 ) . ӯ бараст зибри халқ , донои рости кор .

وَ ما کانَ لِبَشَرٍ، هرگز نبود هیچ مردم را، أَنْ یُکَلِّمَهُ اللَّهُ، که اللَّه سخن گفتید با او، إِلَّا وَحْیاً، مگر بنمودن در خواب،، أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ، از پس پرده، أَوْ یُرْسِلَ رَسُولًا، یا رسول فرستد، فَیُوحِیَ بِإِذْنِهِ ما یَشاءُ، تا پیغام رساند بدستوری و فرمان او آنچه میخواهد، إِنَّهُ عَلِیٌّ حَکِیمٌ (۵۱). او بر است زبر خلق، دانایی راست کار.

Ва кзлки أўҳинои إлик , ва ҳам чунон пайғоми додеми бтў , рўҳо , номаи зиндагонии дилҳоро , ман أмрно , аз фармону сухани мо , мо канти тдрии мо алкитобу лои алإимон , ту надонистӣ ки нома чаҳ буд ва надонистӣ ки имон чаҳ буд .

وَ کَذلِکَ أَوْحَیْنا إِلَیْکَ، و هم چنان پیغام دادیم بتو، رُوحاً، نامه زندگانی دلها را، مِنْ أَمْرِنا، از فرمان و سخن ما، ما کُنْتَ تَدْرِی مَا الْکِتابُ وَ لَا الْإِیمانُ، تو ندانستی که نامه چه بود و ندانستی که ایمان چه بود.

Ва локини ҷълноаҳи нуро , локини мо ин номаро равшаноӣ кардем , наҳудо ба ман ншоءи ман ъбодно , роҳи минмоӣими бойени нома , ҳар киро хоҳем аз бандагони хешро .

وَ لکِنْ جَعَلْناهُ نُوراً، لکن ما این نامه را روشنایی کردیم، نَهْدِی بِهِ مَنْ نَشاءُ مِنْ عِبادِنا، راه مینمائیم باین نامه، هر که را خواهیم از بندگان خویش را.

Ва إнки лтҳдии إлии сироти мустақӣм ( 52 ) . Ва ту роҳ май намоеи бароаи рост .

وَ إِنَّکَ لَتَهْدِی إِلی‌ صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ (۵۲). و تو راه می‌نمایی براه راست.

Сироти аллоҳ , роҳи худоӣ , алзии ?лаи мо фии алсмоўот ва мо фии алأрз , он худоӣ ки ӯ рост ҳар чаҳ дар осмонҳо ва ҳар чаҳ дар заминҳо , أлои إлии аллоҳи тсири алأмўр ( 53 ) . Огоҳ бошед ки бо хост худо гардад , ҳамаи корҳо .

صِراطِ اللَّهِ، راه خدای، الَّذِی لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ، آن خدای که او راست هر چه در آسمانها و هر چه در زمینها، أَلا إِلَی اللَّهِ تَصِیرُ الْأُمُورُ (۵۳). آگاه باشید که با خواست خدا گردد، همه کارها.