Қавлаи таъолӣ : أи ҳам иқсмўни раҳмати рбк , эшон мебахшанд бахшоиши худованди ту , нҳни қсмнои бинҳм , мо бахш кардем миёни эшон , мъиштҳми фии алҳёҳи алднё , зяши эшону ҷаҳони доштани эшон дар зиндагонии ин ҷаҳонӣ ,у рФънои бъзҳми фавқи баъзи дараҷот , ва бардоштем эшонро зибри якдигар дар ъз ва дар мол , пояҳо афзӯнӣ , литхзи бъзҳм баъзан схрё то якдигарро бчокрӣ ва бандагӣ гиранду зери дастии созанд ,у раҳмати рбки хайри ммои иҷмъўн ( 32 )у биҳишти худованди ту , бааст аз ончии эшон мефароҳам кунанд .

قوله تعالی: أَ هُمْ یَقْسِمُونَ رَحْمَتَ رَبِّکَ، ایشان میبخشند بخشایش خداوند تو، نَحْنُ قَسَمْنا بَیْنَهُمْ، ما بخش کردیم میان ایشان، مَعِیشَتَهُمْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا، زیش ایشان و جهان داشتن ایشان در زندگانی این جهانی، وَ رَفَعْنا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ، و برداشتیم ایشان را زبر یکدیگر در عز و در مال، پایه‌ها افزونی، لِیَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً سُخْرِیًّا تا یکدیگر را بچاکری و بندگی گیرند و زیر دستی سازند، وَ رَحْمَتُ رَبِّکَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ (۳۲) و بهشت خداوند تو، به است از آنچه ایشان می‌فراهم کنند.

Ва луи лои أни икўни анноси أмаҳи воҳида , ва агар на он будӣ ки муъмину кофар , чун ҳам бошанд , лҷълнои лмни икФри болрҳмн , мо сохтимӣ ва кардемӣ ҳар касро ки брҳмн кофар шавад , лбиўтҳми сқФои ман Фзаҳ , хонҳои эшонро козии симин ,у мъорҷи алайҳои изҳрўн ( 33 ) ва нардбонҳои симин ки бони брмишдндӣу лбиўтҳми أбўобоу срро ,у хонаҳои эшонро мо , дарҳо ва тахтҳо кардем , алайҳои иткؤн ( 34 ) ки бар он такяи миздндӣ .

وَ لَوْ لا أَنْ یَکُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً، و اگر نه آن بودی که مؤمن و کافر، چون هم باشند، لَجَعَلْنا لِمَنْ یَکْفُرُ بِالرَّحْمنِ، ما ساختیمی و کردیمی هر کس را که برحمن کافر شود، لِبُیُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ، خانهای ایشان را کاذی سیمین، وَ مَعارِجَ عَلَیْها یَظْهَرُونَ (۳۳) و نردبانهای سیمین که بآن برمیشدندی وَ لِبُیُوتِهِمْ أَبْواباً وَ سُرُراً، و خانه‌های ایشان را ما، درها و تختها کردیم، عَلَیْها یَتَّکِؤُنَ (۳۴) که بر آن تکیه میزدندی.

Ва зхрФо , ва он ҳамаи эшонро заррини карӣмӣ ,у إни кули злки лмои матоъи алҳёҳи алднё , ва набӯдӣ он магари чизи ин ҷаҳонӣ , ва алохраҳ ъанд рбки ллмтқин ( 35 )у пирӯзии он ҷаҳони бнздики худованди ту , парҳезгорони рост .

وَ زُخْرُفاً، و آن همه ایشان را زرین کریمی، وَ إِنْ کُلُّ ذلِکَ لَمَّا مَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا، و نبودی آن مگر چیز این جهانی، وَ الْآخِرَةُ عِنْدَ رَبِّکَ لِلْمُتَّقِینَ (۳۵) و پیروزی آن جهان بنزدیک خداوند تو، پرهیزگاران راست.

Ва ман иъши ани зикри арраҳмон , ва ҳар ки бигардад аз зикри рҳмн , нақизи ?лаи шитоно , девиро фаро , даст ӯ созем , Фҳўи ?лаи қарин ( 36 ) то ӯро дмсоз май буд .

وَ مَنْ یَعْشُ عَنْ ذِکْرِ الرَّحْمنِ، و هر که بگردد از ذکر رحمن، نُقَیِّضْ لَهُ شَیْطاناً، دیوی را فرا، دست او سازیم، فَهُوَ لَهُ قَرِینٌ (۳۶) تا او را دمساز می‌بود.

Ва إнҳми лисдўнҳми ани алсбил , то он деви эшонро аз роҳи бози мигрдонд ,у иҳсбўни أнҳми мҳтдўн ( 37 ) ва эшон мипндорнд ки бар роҳ ростанд .

وَ إِنَّهُمْ لَیَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِیلِ، تا آن دیو ایشان را از راه باز میگرداند، وَ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ (۳۷) و ایشان میپندارند که بر راه راست‌اند.

Ҳатто إзои ҷоءно , то он гуҳ ки ҳар ду оянд бмо , қол , гуяд одамӣ , , ё лӣати бинӣу бинк , коши миёни ману миёни ту , баъди алмшрқин , чандон будӣ ки миёни ду гӯшаи ҷаҳон , Фбӣси алқрин ( 38 ) бади дмсоз ки туе .

حَتَّی إِذا جاءَنا، تا آن گه که هر دو آیند بما، قالَ، گوید آدمی،، یا لَیْتَ بَیْنِی وَ بَیْنَکَ، کاش میان من و میان تو، بُعْدَ الْمَشْرِقَیْنِ، چندان بودی که میان دو گوشه جهان، فَبِئْسَ الْقَرِینُ (۳۸) بد دمساز که تویی.

Ва лни инФъкми алиўми إзи зулматам , суд надорад шуморо он рӯз ки стмкоронид , أнкми фии алъзоби мштркўн ( 39 ) ки шумо дар азоб бо якдигари анбозонид .

وَ لَنْ یَنْفَعَکُمُ الْیَوْمَ إِذْ ظَلَمْتُمْ، سود ندارد شما را آن روز که ستمکارانید، أَنَّکُمْ فِی الْعَذابِ مُشْتَرِکُونَ (۳۹) که شما در عذاب با یکدیگر انبازانید.

أи Фأнти тсмъи алсм , бош ту онӣ ки гӯши дили крдлони шинавоне , أўи тҳдии алъмӣ , ё чашми дили нобинодлонро роҳнамоӣ , ва ман кони фии залоли мубин ( 40 ) ё ӯ ки дар гумроҳӣ ошкораст , бо роҳи оре .

أَ فَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ، باش تو آنی که گوش دل کردلان شنوانی، أَوْ تَهْدِی الْعُمْیَ، یا چشم دل نابینادلان را راهنمایی، وَ مَنْ کانَ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ (۴۰) یا او که در گمراهی آشکار است، با راه آری.

Фإмои нзҳбни бк , агар туро бабрем , Фإно манеҳам мнтқмўн ( 41 ) мо аз эшон кини хоҳеми ситад .

فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِکَ، اگر تو را ببریم، فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ (۴۱) ما از ایشان کین خواهیم ستد.

أўи нринки алзии въдноҳм , ё бо ту нмоӣими ончии эшонро май ваъдаи диҳем , Фإнои алайҳими мқтдрўн ( 42 ) , мо бар эшон подшоҳем .

أَوْ نُرِیَنَّکَ الَّذِی وَعَدْناهُمْ، یا با تو نمائیم آنچه ایشان را می وعده دهیم، فَإِنَّا عَلَیْهِمْ مُقْتَدِرُونَ (۴۲)، ما بر ایشان پادشاهیم.

Фостмски болзии أўҳии إлик , сахти дору дасти муҳкам дар ин пайғоми зан ки бтў фиристодам , إнки алии сироти мустақӣм ( 43 ) ки ту бар роҳи ростӣ .

فَاسْتَمْسِکْ بِالَّذِی أُوحِیَ إِلَیْکَ، سخت دار و دست محکم در این پیغام زن که بتو فرستادم، إِنَّکَ عَلی‌ صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ (۴۳) که تو بر راه راستی.

Ва إнаҳи лзкри лаку лқўмк , ва ин қуръони тозӣу дайни тозӣу ҳукми тозӣу қиблаи тозӣу иди тозии овоу бузург номӣ туаст ,у араб ки қавм тавонад ,у сўФи тсӣлўн ( 44 ) ва шуморо аз шукр ин бихоҳанд пурсед .

وَ إِنَّهُ لَذِکْرٌ لَکَ وَ لِقَوْمِکَ، و این قرآن تازی و دین تازی و حکم تازی و قبله تازی و عید تازی آوا و بزرگ نامی توست، و عرب که قوم تواند، وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ (۴۴) و شما را از شکر این بخواهند پرسید.

Ва сӣли ман أрслнои ман қблки ман рслно пресс эшонро ки фиристодем пеш аз ту аз фиристодагони мо , أи ҷълнои ман дуни арраҳмони ?алааи иъбдўн ( 45 ) пресс ки мо фузуд аз рҳмн , худоён кардем то парастанд ҳаргиз аз мо писанду дастурии он буд .

وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رُسُلِنا پرس ایشان را که فرستادیم پیش از تو از فرستادگان ما، أَ جَعَلْنا مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ آلِهَةً یُعْبَدُونَ (۴۵) پرس که ما فزود از رحمن، خدایان کردیم تا پرستند هرگز از ما پسند و دستوری آن بود.

Ва лақади أрслнои Мӯсои боётно , фиристодем Мӯсоро ба пайғомҳоу нишонаҳои хеш , إлии фиръавну млоӣаҳ , бФръўну ҳашам ӯ , Фқоли إнии расӯли раби Алъоламин ( 46 ) гуфт ман фиристодаи худованди ҷҳонёнм .

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسی‌ بِآیاتِنا، فرستادیم موسی را به پیغامها و نشانه‌های خویش، إِلی‌ فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ، بفرعون و حشم او، فَقالَ إِنِّی رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِینَ (۴۶) گفت من فرستاده خداوند جهانیانم.

Флмои ҷоءҳми боётно , чун боишон омад , бпиғомҳо ва нишонҳои мо إзои ҳам минҳои изҳкўн ( 47 ) эшон аз он ханда даргирифтанд .

فَلَمَّا جاءَهُمْ بِآیاتِنا، چون بایشان آمد، بپیغامها و نشانهای ما إِذا هُمْ مِنْها یَضْحَکُونَ (۴۷) ایشان از آن خنده درگرفتند.

Ва мо нриҳми ман оя , нанамудем эшонро ҳеҷ нишоне , إлои ҳаии أкбри ман أхтҳо , магари ҳама аз якдигари меҳтару беҳтар ,у أхзноҳми болъзоб ,у фарои гирифтеми эшонро бъзоб , лълҳми ирҷъўн ( 48 ) то магар бтўбаҳ бозгарданд .

وَ ما نُرِیهِمْ مِنْ آیَةٍ، ننمودیم ایشان را هیچ نشانی، إِلَّا هِیَ أَکْبَرُ مِنْ أُخْتِها، مگر همه از یکدیگر مهتر و بهتر، وَ أَخَذْناهُمْ بِالْعَذابِ، و فرا گرفتیم ایشان را بعذاب، لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ (۴۸) تا مگر بتوبه بازگردند.

Ва қолўо ё أиҳои алсоҳри адъи лнои рбк , гуфтанд эй ҷодӯ , хон худованди хеши бмои аҳди ъндк , бони аҳду паймон ки наздики ту ниҳодааст , إннои лмҳтдўн ( 49 ) ки мо бар он паймони бихоҳйми поӣид ва бо роҳ хоҳем омад .

وَ قالُوا یا أَیُّهَا السَّاحِرُ ادْعُ لَنا رَبَّکَ، گفتند ای جادو، خوان خداوند خویش بِما عَهِدَ عِنْدَکَ، بآن عهد و پیمان که نزدیک تو نهاده است، إِنَّنا لَمُهْتَدُونَ (۴۹) که ما بر آن پیمان بخواهیم پائید و با راه خواهیم آمد.

Флмои кшФнои анҳуам алъзоб , чун бозбрдимӣ аз эшон азоб , إзои ҳам инксўни эшон паймони мишкстндӣ .

فَلَمَّا کَشَفْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ، چون بازبردیمی از ایشان عذاب، إِذا هُمْ یَنْکُثُونَ ایشان پیمان میشکستندی.

Ва нодаии фиръавни фии қавма , бонг зад фиръавн дар қавми хеш , қол ё қавми أи лӣси лии малики Миср , гуфт эй қавм на марост подшоҳии замини Миср ,у ҳзаҳи алأнҳори тҷрии ман таҳтӣ ва , ва ин ҷӯйҳо онки равони зери ман , أи Флои тбсрўн ( 50 ) .

وَ نادی‌ فِرْعَوْنُ فِی قَوْمِهِ، بانگ زد فرعون در قوم خویش، قالَ یا قَوْمِ أَ لَیْسَ لِی مُلْکُ مِصْرَ، گفت ای قوم نه مراست پادشاهی زمین مصر، وَ هذِهِ الْأَنْهارُ تَجْرِی مِنْ تَحْتِی و، و این جویها آنک روان زیر من، أَ فَلا تُبْصِرُونَ (۵۰).

أм намебайнед ё мибинид ? , أнои хайри ман ҳозои алзии ҳўи маин , ман баам аз ин мард ки хораст ,у лои икоди ибин ( 51 )у нмитўонд ки сухани кушояди осон .

أَمْ نمی‌بینید یا میبینید؟، أَنَا خَیْرٌ مِنْ هذَا الَّذِی هُوَ مَهِینٌ، من به‌ام از این مرد که خوار است، وَ لا یَکادُ یُبِینُ (۵۱) و نمیتواند که سخن گشاید آسان.

Флўи лои أлқии алайҳи أсўраҳи ман зҳб , чаро бирав , дстинҳоءи заррини ниўкнднду нёростнд , أўи ҷоءи маъааи алмлоӣкаҳи мқтрнин ( 52 ) ё чаро бова Фариштагон наомаданд , даст дар даст .

فَلَوْ لا أُلْقِیَ عَلَیْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ، چرا برو، دستینهاء زرین نیوکندند و نیاراستند، أَوْ جاءَ مَعَهُ الْمَلائِکَةُ مُقْتَرِنِینَ (۵۲) یا چرا باو فرشتگان نیامدند، دست در دست.

ФостхФи қавмаи Фأтоъўаҳ , сабк ва бемағз дар даст омад ӯро қавм ӯ , ва эшонро забун гирифт ,у тан Фроўӣ доданд , إнҳми конўои қўмои фосиқин ( 53 ) ки эшон гуруҳе буданд нофармонон ва бидон .

فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطاعُوهُ، سبک و بی‌مغز در دست آمد او را قوم او، و ایشان را زبون گرفت، و تن فراوی دادند، إِنَّهُمْ کانُوا قَوْماً فاسِقِینَ (۵۳) که ایشان گروهی بودند نافرمانان و بدان.

Флмои осФўно антқмно манеҳам , чун моро бахшам овараданд , кин кашидем аз эшон , Фأғрқноҳми أҷмъин ( 54 ) боб бикуштем эшонро ҳама .

فَلَمَّا آسَفُونا انْتَقَمْنا مِنْهُمْ، چون ما را بخشم آوردند، کین کشیدیم از ایشان، فَأَغْرَقْناهُمْ أَجْمَعِینَ (۵۴) بآب بکشتیم ایشان را همه.

Фҷълноҳми слФо , эшонро саргузаштӣ кардем , ва Маслан ллохрин ( 55 )у достонии пасинонро .

فَجَعَلْناهُمْ سَلَفاً، ایشان را سرگذشتی کردیم، وَ مَثَلًا لِلْآخِرِینَ (۵۵) و داستانی پسینان را.

Ва лмои зарби ибни Марями Маслан ва он гуҳ ки писари Марямро мисл заданд , إзо қўмк манеҳ исдўн ( 56 )у қавми ту Қурайш аз он , бонгу ханда дар гирифтанд ва аз тасдиқи баргаштанд .

وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْیَمَ مَثَلًا و آن گه که پسر مریم را مثل زدند، إِذا قَوْمُکَ مِنْهُ یَصِدُّونَ (۵۶) و قوم تو قریش از آن، بانگ و خنده در گرفتند و از تصدیق برگشتند.

Ва қолўо , أи олҳтнои хайри أми ҳў , гуфтанд : ин худоёни мо беҳтар ки батонанд ё исо , , мо зрбўаҳи лаки إлои ҷдло , бъисӣ мисл назаданд туро дар ин сухани магар ба пайкор ва печидан дар ҳақ , бали ҳам қавми хсмўни Қурайш қавмӣанд ҷангин .

وَ قالُوا، أَ آلِهَتُنا خَیْرٌ أَمْ هُوَ، گفتند: این خدایان ما بهتر که بتان‌اند یا عیسی،، ما ضَرَبُوهُ لَکَ إِلَّا جَدَلًا، بعیسی مثل نزدند ترا در این سخن مگر به پیکار و پیچیدن در حق، بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ قریش قومی‌اند جنگین.

إни ҳўи إлои абди أнъмнои алайҳ , нест исои магари бандае ки бнўохтим ӯро ва некуӣ кардем бо ӯ ,у ҷълноаҳи Маслан лабании إсроӣил , ва ӯро ибратӣ кардем банӣ Исроилро ,у луи ншоءи лҷълнои мнкми малоика , ва агар мо хўостимии ҳам аз шумо Фариштагони оФридимӣ , фии алأрзи ихлФўн ( 60 ) ки дар замини мибўдндид , яке пас дигару ҷӯ кӣ пас ҷӯ кӣ .

إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنا عَلَیْهِ، نیست عیسی مگر بنده‌ای که بنواختیم او را و نیکویی کردیم با او، وَ جَعَلْناهُ مَثَلًا لِبَنِی إِسْرائِیلَ، و او را عبرتی کردیم بنی اسرائیل را، وَ لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْنا مِنْکُمْ مَلائِکَةً، و اگر ما خواستیمی هم از شما فرشتگان آفریدیمی، فِی الْأَرْضِ یَخْلُفُونَ (۶۰) که در زمین میبودندید، یکی پس دیگر و جو کی پس جو کی.

Ва إнаҳи лаълами ллсоъаҳ ,у исои огоҳӣ халқаст растохезро , Флои тмтрни баҳои нигар бгмон набед дарин ,у атбъўн , бар паии ман равед , ҳозои сироти мустақӣм ( 61 ) ки роҳ рост инаст .

وَ إِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَةِ، و عیسی آگاهی خلق است رستاخیز را، فَلا تَمْتَرُنَّ بِها نگر بگمان نبید درین، وَ اتَّبِعُونِ، بر پی من روید، هذا صِراطٌ مُسْتَقِیمٌ (۶۱) که راه راست اینست.

Ва лои исднкми алшитон ,у нбодо ки шайтони шуморо аз роҳи баргардонад , إнаҳи лаками адуи мубин ( 62 ) ки ӯ шуморо душманӣаст ошкоро .

وَ لا یَصُدَّنَّکُمُ الشَّیْطانُ، و نبادا که شیطان شما را از راه برگرداند، إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِینٌ (۶۲) که او شما را دشمنی است آشکارا.

Ва лмои ҷоءи исои болбинот , ва он гуҳ ки исо омад бпиғомҳо ва нишонҳои равшан , қоли қади ҷӣткми болҳкмаҳ , гуфт оварадам шуморо сухани рост , дуруст ,у лأбини лаками баъзи алзии тхтлФўни фӣа , ва то баён кунам шуморо чизе аз ончӣ дар он мухталифи шадид , Фотқўои аллоҳу أтиъўн ( 63 ) бипарҳезед аз хашму азоби худоу маро , фармонбардор бошед .

وَ لَمَّا جاءَ عِیسی‌ بِالْبَیِّناتِ، و آن گه که عیسی آمد بپیغامها و نشانهای روشن، قالَ قَدْ جِئْتُکُمْ بِالْحِکْمَةِ، گفت آوردم شما را سخن راست، درست، وَ لِأُبَیِّنَ لَکُمْ بَعْضَ الَّذِی تَخْتَلِفُونَ فِیهِ، و تا بیان کنم شما را چیزی از آنچه در آن مختلف شدید، فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُونِ (۶۳) بپرهیزید از خشم و عذاب خدا و مرا، فرمانبردار باشید.

إни аллоҳи ҳўи рабӣу рбкм , аллоҳ ӯст ки худованди ман ва худованд шумост , Фоъбдўаҳи ҳозои сироти мустақӣм ( 64 ) ӯро парастед ки роҳ рост инаст .

إِنَّ اللَّهَ هُوَ رَبِّی وَ رَبُّکُمْ، اللَّه اوست که خداوند من و خداوند شماست، فَاعْبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُسْتَقِیمٌ (۶۴) او را پرستید که راه راست اینست.

ФохтлФи алأҳзоби ман бинҳм мухталиф шуданд , ҷудои ҷудои гӯии сипоҳҳо аз миёни тарсоён , Фўили ллзини злмўои ман азоби явми أлим ( 65 ) пас ?вили эшонро ки ситам карданд бар хештан , аз азоби рӯзии дрднмоӣ .

فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَیْنِهِمْ مختلف شدند، جدا جدا گوی سپاهها از میان ترسایان، فَوَیْلٌ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْ عَذابِ یَوْمٍ أَلِیمٍ (۶۵) پس ویل ایشان را که ستم کردند بر خویشتن، از عذاب روزی دردنمای.

Ҳилли инзрўни إлои алсоъаҳ , чаҳ чашм доранд , магари растохезро , أни тأтиҳми бғтаҳ , ки боишон ояд ногоҳ , ва ҳам лои ишърўн ( 66 ) ва эшон нмидоннд .

هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ، چه چشم دارند، مگر رستاخیز را، أَنْ تَأْتِیَهُمْ بَغْتَةً، که بایشان آید ناگاه، وَ هُمْ لا یَشْعُرُونَ (۶۶) و ایشان نمیدانند.