Қавлаи таъолии бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим . Баном ӯ ки ойини забони мо зикр ӯ , қӯти дили мо меҳр ӯ , баном ӯ ки шоҳиди ҷони мо назар ӯ , рӯҳи рӯҳи мо ёд ӯ , мубораки он кас ки мӯнисаши ном ӯ , азизи он кас ки ҳамроҳаши ёд ӯ ,у шоди он дил ки дар он дили меҳр ӯ , ободи он забон ки бар он забони зикр ӯ , озоди он кас ки буд вай дар банд ӯ , бузургвори он нафас ки бар умеди дидор ӯ .

قوله تعالی بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ. بنام او که آئین زبان ما ذکر او، قوت دل ما مهر او، بنام او که شاهد جان ما نظر او، روح روح ما یاد او، مبارک آن کس که مونسش نام او، عزیز آن کس که همراهش یاد او، و شاد آن دل که در آن دل مهر او، آباد آن زبان که بر آن زبان ذکر او، آزاد آن کس که بود وی در بند او، بزرگوار آن نفس که بر امید دیدار او.

Илоҳии ёдат чун кунам ки ман худ ҳамаи ёдам , ман хирмани нишони хеши фарои боди ниҳодам . Илоҳии ёдӣу ёдгорӣ ва дарёфтан худ , ёрӣ . Маънии даъвии содиқоне , фурӯзандаи нФсҳоءи дӯстоне , ороми дили ғарибоне , чун дар миёни ҷони ҳозирӣ , аз бедилӣ мегӯям ки куҷое . Ҷонро зиндагӣ мебояд , ту онӣ . Бахуд , аз худ тарҷумонӣ . Баҳақи ту бар ту , ки моро дар соя ғурур нанишонеу бъзи висоли худ расонӣ .

الهی یادت چون کنم که من خود همه یادم، من خرمن نشان خویش فرا باد نهادم. الهی یادی و یادگاری و دریافتن خود، یاری. معنی دعوی صادقانی، فروزنده نفسهاء دوستانی، آرام‌دل غریبانی، چون در میان جان حاضری، از بی‌دلی میگویم که کجایی. جان را زندگی میباید، تو آنی. بخود، از خود ترجمانی. بحق تو بر تو، که ما را در سایه غرور ننشانی و بعز وصال خود رسانی.

Ҳаму алкитоби улмубин , إнои أнзлноаҳи фии лайлаи муборакаи ин шаби мубораки бқўли бештари муфассирон , шаби нима шаъбонаст , онро муборак хонд аз баҳри онкии пари хайру пар баракатаст . Ҳамаи шаби доъёнро иҷобатаст , соилонро атийятаст , муҷтаҳидонро мъўнтаст , мутӣъонро мсўбтаст , осӣонро ақолтаст , муҳибонро кароматаст . Ҳамаи шаби дарҳои осмони кушода , ҷиноти адану Фродиси аъло дарҳо бози ниҳода , сокинони ҷинаи алхлд бар конгресс ҳо нишаста , арвоҳи анбёءу шуҳадоъ дар алӣин Фротрби омада , ҳамаи шаби насими рӯҳи азалӣ , аз ҷониби қурбат , бадали дӯстони мидмду боди карам аз ҳўоءи Фрдонит бар ҷони ошиқони миўзд ва аз дӯст хитоб меояд : ҳилли ман соили Фоътиаҳ ? ҳилли ман мстғФри ФоғФри ?ла ? эй дарвеш бедор бош дар ин шаб ки ҳамаи бисоти нузули биФкндаҳу гули висоли ҷонон дар боғи роздории шукуфта , насими саҳари муборак , баҳории вори мидмд ,у пайғоми малики брмзии борӣку брозӣ аҷиб мегуяд : أи лами иأни ллзини омнўои أни тхшъи қлўбҳми лзкри аллоҳу аншдўо :

حم وَ الْکِتابِ الْمُبِینِ، إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِی لَیْلَةٍ مُبارَکَةٍ این شب مبارک بقول بیشتر مفسران، شب نیمه شعبان است، آن را مبارک خواند از بهر آنکه پر خیر و پر برکت است. همه شب داعیان را اجابت است، سائلان را عطیت است، مجتهدان را معونت است، مطیعان را مثوبت است، عاصیان را اقالت است، محبان را کرامت است. همه شب درهای آسمان گشاده، جنات عدن و فرادیس اعلی درها باز نهاده، ساکنان جنّة الخلد بر کنگره‌ها نشسته، ارواح انبیاء و شهداء در علیین فراطرب آمده، همه شب نسیم روح ازلی، از جانب قربت، بدل دوستان میدمد و باد کرم از هواء فردانیت بر جان عاشقان میوزد و از دوست خطاب میآید: هل من سائل فاعطیه؟ هل من مستغفر فاغفر له؟ ای درویش بیدار باش در این شب که همه بساط نزول بیفکنده و گل وصال جانان در باغ رازداری شکفته، نسیم سحر مبارک، بهاری‌وار میدمد، و پیغام ملک برمزی باریک و برازی عجیب میگوید: أَ لَمْ یَأْنِ لِلَّذِینَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اللَّهِ و انشدوا:

Ва фии баъзе алосор : аҷабо лмни омн бе Киеви иткли алӣ ғайриӣ , луи анҳми нзрўои илои лтоӣФи барии мо ъбдўо ғайриӣ . эй аҷаб касе ки моро шинохт бо ғайри мо ором чун гирад . Касе ки моро ёфт бо дайгарӣ чун пардозад . Касе ки рангу буии висолу ёд мо дорад , дил дар рангу буии дунё чун бандад .

و فی بعضی الآثار: عجبا لمن آمن بی کیف یتّکل علی غیری، لو انهم نظروا الی لطائف بری ما عبدوا غیری. ای عجب کسی که ما را شناخت با غیر ما آرام چون گیرد. کسی که ما را یافت با دیگری چون پردازد. کسی که رنگ و بوی وصال و یاد ما دارد، دل در رنگ و بوی دنیا چون بندد.

Фӣҳо иФрқи кули أмри ҳакими таназзули алнсхаҳи ман алсмоءи лмои иҳсли фии алснаҳи ман ақсоми алҳўодс . Шаби нимаи шаъбонро номҳост : шаб барот гӯйанду шаби нусха , шаби фарқ , шаби арз . Ҳар ки аз ин шаб то дигари сол аз дунё рафтанӣаст , насахт он аз лавҳ маҳфӯз бурдоранд ва бъзроӣил диҳанд , гӯйанд ин шуғл туаст то дигари сол .

فِیها یُفْرَقُ کُلُّ أَمْرٍ حَکِیمٍ تنزل النسخة من السماء لما یحصل فی السنة من اقسام الحوادث. شب نیمه شعبان را نامهاست: شب برات گویند و شب نسخة، شب فرق، شب عرض. هر که از این شب تا دیگر سال از دنیا رفتنی است، نسخت آن از لوح محفوظ بردارند و بعزرائیل دهند، گویند این شغل تو است تا دیگر سال.

Ҳар чаҳ хсФу масх буд , сёсоту балӣоту анвоъи азоб , насахт кунанд ва бҷбрӣил диҳанд , гӯйанд ин кор туаст то дигари сол . Ҳар чаҳ неъмату роҳату рӯзии бандагон буд насахт кунанд ва бмикоӣил диҳанд , ҳар чаҳ ъзу мартабату иқболу давлат буд насахт кунанд ва босроФил диҳанду злки қавла : إнои кнои нстнсхи мо кантам тъмлўн гуфтаанд дар миёни Фариштагон , фириштае ҳалимтару раҳимтар ва меҳрбонтар аз Микоил несту фириштае маҳибтар ва бо сиёсаттар аз Ҷабраил нест .

هر چه خسف و مسخ بود، سیاسات و بلیات و انواع عذاب، نسخت کنند و بجبرئیل دهند، گویند این کار تو است تا دیگر سال. هر چه نعمت و راحت و روزی بندگان بود نسخت کنند و بمیکائیل دهند، هر چه عزّ و مرتبت و اقبال و دولت بود نسخت کنند و باسرافیل دهند و ذلک قوله: إِنَّا کُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ گفته‌اند در میان فرشتگان، فرشته‌ای حلیم‌تر و رحیم‌تر و مهربانتر از میکائیل نیست و فرشته‌ای مهیب‌تر و با سیاست‌تر از جبرئیل نیست.

Дар хабараст ки рӯзӣ ҳар ду мунозира карданд , Ҷабраил гуфт : маро аҷаб ояд ки бо ин ҳама беҳурматӣу ҷафои кории халқ , раби алъзаҳи биҳишт аз баҳр чаҳ меофарид ?

در خبر است که روزی هر دو مناظره کردند، جبرئیل گفت: مرا عجب آید که با این همه بی‌حرمتی و جفا کاری خلق، رب العزة بهشت از بهر چه میآفرید؟

Микоил гуфт марои он аҷаб меояд ки бо он ҳамаи фазлу караму раҳмат ки аллоҳро бар бандагонаст дӯзах аз баҳр чаҳ меофарид ? аз ҳазрати иззату ҷаноби ҷабарут Нидо омад ки : аҳбкмои илои аҳснкмо безно , аз шумо ҳар ду , онро дӯст тар дорам ки бмни занни никўтрии барад яъне Микоил , ки раҳмат бар ғазаби фазл май нааду қади қоли аллоҳи ъзу ҷл , ани раҳматии сабқати ғазабӣ .

میکائیل گفت مرا آن عجب میآید که با آن همه فضل و کرم و رحمت که اللَّه را بر بندگان است دوزخ از بهر چه میآفرید؟ از حضرت عزت و جناب جبروت ندا آمد که: احبّکما الیّ احسنکما بی ظنا، از شما هر دو، آن را دوست‌تر دارم که بمن ظن نیکوتری برد یعنی میکائیل، که رحمت بر غضب فضل می‌نهد و قد قال اللَّه عز و جل، انّ رحمتی سبقت غضبی.

Оиша сидиқа гуфт : шаби нимаи шаъбони расӯли худо дар ҳуҷрау навбати ман буд , дар миёнаи шаб ӯро наёфтам , бахотири ман гузашт , магари бадӣгари ҳуҷрае аз ҳуҷраҳои занони худ рафта , бо хештани брномдм , бархестам баталаб вай берун шудам , ӯро дар саҷда ёфтам , сар бар суҷуди ниҳодау миФрмоид : аъўзи бъФўки ман ъқобк , аъўзи брзоки ман схтк , аъўзи бки мнк , лои аҳсии сноءи алейк . Анати комаи аснити алии нФск .

عایشه صدّیقه گفت: شب نیمه شعبان رسول خدا در حجره و نوبت من بود، در میانه شب او را نیافتم، بخاطر من گذشت، مگر بدیگر حجره‌ای از حجره‌های زنان خود رفته، با خویشتن برنامدم، برخاستم بطلب وی بیرون شدم، او را در سجده یافتم، سر بر سجود نهاده و میفرماید: اعوذ بعفوک من عقابک، اعوذ برضاک من سخطک، اعوذ بک منک، لا احصی ثناء علیک. انت کما اثنیت علی نفسک.

Ин чанд клмт ишоратаст бмнозлу маротиби роҳи равони сӯии ҳақ , равишӣ аз рӯй ҳамм , на аз рӯй қадам . Расӯли худои аввали назора феъл кард фармуд : аъўзи бъФўки ман ъқобк . Он гуҳ аз ин мақом даргузашт , назора сифат кард , фармуд : аъўзи брзоки ман схтк , он гуҳ аз сифат даргузашт , назора зот кард фармуд : аъўзи бки мнк , он гуҳ аз сифоти худ муҷарради гашт , фармуд : лои аҳсии сноءи алейк , он гуҳи фардои нияти ҳақи ҷли ҷалола ёд кард , фармуд : анати комаи аснити алии нФск .

این چند کلمت اشارت است بمنازل و مراتب راه روان سوی حق، روشی از روی همم، نه از روی قدم. رسول خدا اول نظاره فعل کرد فرمود: اعوذ بعفوک من عقابک. آن گه از این مقام درگذشت، نظاره صفت کرد، فرمود: اعوذ برضاک من سخطک، آن گه از صفت درگذشت، نظاره ذات کرد فرمود: اعوذ بک منک، آن گه از صفات خود مجرد گشت، فرمود: لا احصی ثناء علیک، آن گه فردا نیت حق جل جلاله یاد کرد، فرمود: انت کما اثنیت علی نفسک.

Аввали мақом истидлоласт .

اول مقام استدلال است.

Дигари мақоми аФтқор . Сеюм мақоми мушоҳида . Чаҳоруми мақоми ҳаёа . Панҷуми мақоми Фноء .

دیگر مقام افتقار. سوم مقام مشاهدة. چهارم مقام حیاة. پنجم مقام فناء.

Брўоитии дигар Оиша гуфт : раъйат алнабӣ ( с ) фии лайлаи алнсФи ман шаъбони соҷдои идъў , Фнзли Ҷабраил , Фқол : ани аллоҳи ъзу ҷли қади аътқи ман алнори аллилаҳи бшФоътки сулси амтк . Фзод алнабӣ фии алдъоء . Фнзли Ҷабраили Фқол : ани аллоҳи иқрӣки ассалому иқўли аътқти нисфи амтки ман алнор . Фзод алнабӣ фии алдъоء , Фнзли Ҷабраилу қол : ани аллоҳи аътқи ҷамеъи амтки ман алнори бшФоътк , алои ман кони ?лаи хасм ҳатто ирзии хасма . Фзод алнабӣ фии алдъоء , Фнзл Ҷабраил ъанд алсбҳу қол : ани аллоҳи таъолии қади зимни лхсмоءи амтки ани ирзиҳми бФзлаҳу раҳмата , фарзӣ алнабӣ ( с )у қол : ани ллаҳи таъолии ътқоءи ман алнори фии лайлаи алнсФи ман шаъбони баъдади шуъӯри ғнм банӣ клоб .

بروایتی دیگر عایشه گفت: رأیت النبی (ص) فی لیلة النصف من شعبان ساجدا یدعو، فنزل جبرئیل، فقال: ان اللَّه عز و جل قد اعتق من النار اللیلة بشفاعتک ثلث امّتک. فزاد النبی فی الدعاء. فنزل جبرئیل فقال: ان اللَّه یقرئک السلام و یقول اعتقت نصف امّتک من النار. فزاد النبی فی الدعاء، فنزل جبرئیل و قال: ان اللَّه اعتق جمیع امّتک من النار بشفاعتک، الا من کان له خصم حتی یرضی خصمه. فزاد النبی فی الدعاء، فنزل جبرئیل عند الصبح و قال: ان اللَّه تعالی قد ضمن لخصماء امّتک ان یرضیهم بفضله و رحمته، فرضی النبی (ص) و قال: ان للَّه تعالی عتقاء من النار فی لیلة النصف من شعبان بعدد شعور غنم بنی کلاب.

Ва фии рўоиаҳи инси бен молики разии аллоҳи анҳу қол : бъснӣ алнабӣ илои Оиша , Фқлти лҳои асраъӣ , фонии таркати расӯли аллоҳ ( с ) иҳдсҳми бҳдиси лайлаи алнсФи ман шаъбон , Фқолт ё инси аҷлс ҳатто аҳдски ани лайлаи алнсФи ман шаъбон , қолати кони лайлаи алнсФи ман шаъбони лайлатаӣ , Фҷоء алнабӣ ( с ) ҳатто дахли маъаии фии лиҳоф , Фонтбҳти ман аллили Флми аҷдаҳи қиллати зҳби илои ҷоритаҳи Марӣаи алқбтиаҳ , қолат : Фхрҷту мррти болмсҷди Фўқъти раҷулии алайҳу ҳўи соҷду ҳўи иқўл : сҷди лаки хаёлӣу саводӣу омни бки фуодӣу ҳзаҳи ядии алтии ҷиняти баҳои алии нафасӣ , Фёи азими ҳилли иғФри алзнби алъзими алои алрби алъзим , ағФри лии алзнби алъзим , сами рафъи раъса , Фқол : аллоҳами ҳби лии қлбои тқёи нқёи ман алшрки брё , лои коФроу лои шқё . Сами оди Фсҷди Фқол : ақўли лаки комаи қоли ахии Довӯд , аъФри ваҷҳеи фии алтроби лсидӣу ҳақи лсидии ани тъФри алўҷўаҳи лўҷҳаҳ . Сами қол ё ҳмироءи аи мо тдрини мо ҳзаҳи аллилаҳ ? ҳзаҳи лайлаи алнсФи ман шаъбон , ани ллаҳи фии ҳзаҳи аллилаҳи ътқоءи ман алнори баъдади шеъри ғнми клб . Қолат : қиллат ё набии аллоҳ , ва мо боли ғнми клб .

و فی روایة انس بن مالک رضی اللَّه عنه قال: بعثنی النبی الی عایشه، فقلت لها اسرعی، فانی ترکت رسول اللَّه (ص) یحدّثهم بحدیث لیلة النصف من شعبان، فقالت یا انس اجلس حتی احدثک عن لیلة النصف من شعبان، قالت کان لیلة النصف من شعبان لیلتی، فجاء النبی (ص) حتی دخل معی فی لحاف، فانتبهت من اللیل فلم اجده قلت ذهب الی جاریته ماریة القبطیة، قالت: فخرجت و مررت بالمسجد فوقعت رجلی علیه و هو ساجد و هو یقول: سجد لک خیالی و سوادی و آمن بک فؤادی و هذه یدیّ التی جنیت بها علی نفسی، فیا عظیم هل یغفر الذنب العظیم الا الرب العظیم، اغفر لی الذنب العظیم، ثم رفع رأسه، فقال: اللهم هب لی قلبا تقیا نقیا من الشرک بریّا، لا کافرا و لا شقیا. ثم عاد فسجد فقال: اقول لک کما قال اخی داود، اعفّر وجهی فی التراب لسیدی و حق لسیدی ان تعفّر الوجوه لوجهه. ثم قال یا حمیراء ا ما تدرین ما هذه اللیلة؟ هذه لیلة النصف من شعبان، ان للَّه فی هذه اللیلة عتقاء من النار بعدد شعر غنم کلب. قالت: قلت یا نبی اللَّه، و ما بال غنم کلب‌.

Қол : лӣси алиўми фии алъараби қавми аксар ғнмо манеҳам , ло ақўл манеҳам сетаи нафар : мдмни хамру лои оқи лўолдиаҳу лои Мисри алии зиноу лои мсорму лои мусаввиру лои фатоа .

قال: لیس الیوم فی العرب قوم اکثر غنما منهم، لا اقول منهم سته نفر: مدمن خمر و لا عاق لوالدیه و لا مصر علی زنا و لا مصارم و لا مصوّر و لا فتاة.

Ва рӯй муҷоҳиди ани алии бен абии толиби қоли қоли расӯли аллоҳ ( с ) : ё алии ман слии моӣаҳи ркъаҳи фии лайлаи алнсФи ман шаъбони Фқрأи фии кули ркъаҳи бФотҳаҳи алкитоби мара ва қул ҳўи аллоҳи аҳад , ъушри марот .

و روی مجاهد عن علی بن ابی طالب قال قال رسول اللَّه (ص): یا علی من صلی مائة رکعة فی لیلة النصف من شعبان فقرأ فی کل رکعة بفاتحة الکتاب مرة و قل هو اللَّه احد، عشر مرات.

Қол алнабӣ ( с ) : ё алии мо ман абди ислии ҳзаҳи алслоаҳи алои қзии аллоҳи ъзу ҷли ?лаи кули ҳоҷаи талабҳо тлки аллилаҳ , қолу ибъси аллоҳи ъзу ҷли сабъин алифи малики иктбўни ?лаи алҳсноту имҳўни анҳу алсиӣоту ирФъўни ?лаи алдрҷоти илои раъси алснаҳ .

قال النبی (ص): یا علی ما من عبد یصلی هذه الصلاة الا قضی اللَّه عز و جل له کل حاجة طلبها تلک اللیلة، قال و یبعث اللَّه عز و جل سبعین الف ملک یکتبون له الحسنات و یمحون عنه السیئات و یرفعون له الدرجات الی رأس السنة.

Қолу ибъси аллоҳи ъзу ҷли фии ҷиноти адани сабъин алифи малик ӯ сабъи моӣаҳи алифи ибнўни ?лаи алмдоӣну алқсўру иғрсўни ?лаи алошҷори мо лои айни рأту лои изни самъату лои хатари алии қалби алмхлўқин ,у ани моти ман лайлатаа қабл ани иҳўли алҳўл , моти шҳидо . Қол :у иътиаҳи аллоҳи бакули ҳарфи ман қул ҳўи аллоҳи аҳади фии лайлатааи тлк , сабъин ҳўроء .

قال و یبعث اللَّه عز و جل فی جنات عدن سبعین الف ملک او سبع مائة الف یبنون له المدائن و القصور و یغرسون له الاشجار ما لا عین رأت و لا اذن سمعت و لا خطر علی قلب المخلوقین، و ان مات من لیلته قبل ان یحول الحول، مات شهیدا. قال: و یعطیه اللَّه بکل حرف من قل هو اللَّه احد فی لیلته تلک، سبعین حوراء.