Қавлаи таъолӣ :у явми иързи аллазӣнаи кФрўои алии алнор , ва он рӯз ки оташ бо ногрўидгони намоянд ва эшонро фаро он доранд , أзҳбтми тиботкм , ҳамаи хушҳои хеши ббрдид , фии ҳёткми алднё дар зиндагонии он ҷаҳонии хеш ,у астмтътми баҳо ва бар он бихӯрадед , Фолиўми тҷзўни азоби алҳўни имрӯзи шуморо подош диҳанд азоби хории бмои кантами тсткбрўни фии алأрзи бончаҳи гардан кашӣ мекардед дар замин , бғир алҳақ ба беҳақ ки шуморо он наомад ва на сзид ,у бмои кантами тФсқўн ( 2 )у бончаҳ аз тоъоти худоӣ меберун омадед .

قوله تعالی: وَ یَوْمَ یُعْرَضُ الَّذِینَ کَفَرُوا عَلَی النَّارِ، و آن روز که آتش با ناگرویدگان نمایند و ایشان را فرا آن دارند، أَذْهَبْتُمْ طَیِّباتِکُمْ، همه خوشهای خویش ببردید، فِی حَیاتِکُمُ الدُّنْیا در زندگانی آن جهانی خویش، وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها و بر آن بخوردید، فَالْیَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ امروز شما را پاداش دهند عذاب خواری بِما کُنْتُمْ تَسْتَکْبِرُونَ فِی الْأَرْضِ بآنچه گردن‌کشی میکردید در زمین، بِغَیْرِ الْحَقِّ به بی حق که شما را آن نیامد و نه سزید، وَ بِما کُنْتُمْ تَفْسُقُونَ (۲) و بآنچه از طاعات خدای می‌بیرون آمدید.

Ва азкри أхои од , ва ёд кун он марди од : ҳуд , إзи أнзри қавма , он гуҳ ки огоҳ кард қавми хешро , болأҳқоФи бригстонҳои Яман ,у қади хулати алнзри ман байни идиаҳу пеш аз ӯ пайғомбарону бими намоёну огоҳ кунон буданд ва гузаштанд , ва ман халафа , ва аз пас ӯ буданд ва гузаштанд , أлои тъбдўои إлои аллоҳ , ки мпрстиди магари аллоҳро .

وَ اذْکُرْ أَخا عادٍ، و یاد کن آن مرد عاد: هود، إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ، آن گه که آگاه کرد قوم خویش را، بِالْأَحْقافِ بریگستانهای یمن، وَ قَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ و پیش از او پیغامبران و بیم‌نمایان و آگاه‌کنان بودند و گذشتند، وَ مِنْ خَلْفِهِ، و از پس او بودند و گذشتند، أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ، که مپرستید مگر اللَّه را.

إнии أхоФи алайкуми азоби явми азим ( 21 ) ман бар шумо митрсм аз азоби рӯзии бузург .

إِنِّی أَخافُ عَلَیْکُمْ عَذابَ یَوْمٍ عَظِیمٍ (۲۱) من بر شما میترسم از عذاب روزی بزرگ.

Қолўои أи ҷӣтно , гуфтанд бош омадӣ бмо , лтأФкнои ани олҳтно , то баргардонеи моро аз худоёни мо , Фأтнои бмои тъднои إни канти ман алсодқин ( 22 ) бмои ори ончӣ май ваъдаи диҳии моро аз азоб агар аз рости гӯйоне .

قالُوا أَ جِئْتَنا، گفتند باش آمدی بما، لِتَأْفِکَنا عَنْ آلِهَتِنا، تا برگردانی ما را از خدایان ما، فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ (۲۲) بما آر آنچه می وعده دهی ما را از عذاب اگر از راست گویانی.

Қол , ҳуд гуфт , إнмо алълм ъанд аллоҳ , дониши наздик худоаст ,у أблғкми мо أрслт ба ,у ончии маро бон фиристоданд бшмои мирсонм ,у локинии أрокми қўмои тҷҳлўн ( 23 ) ва шуморо қавмӣ май байнам ки ҳеҷ нмидонид .

قالَ، هود گفت، إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ، دانش نزدیک خدا است، وَ أُبَلِّغُکُمْ ما أُرْسِلْتُ بِهِ، و آنچه مرا بآن فرستادند بشما میرسانم، وَ لکِنِّی أَراکُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ (۲۳) و شما را قومی می‌بینم که هیچ نمیدانید.

Флмои рأўаҳи ъорзои мстқбли أўдитҳм , чун меғи диданд ки аз баробари равадҳои эшон падед омад , қолўои ҳозои оризи ммтрно , гуфтанд ин меғ меғӣаст ки бар мо борон хоҳад борид , бали ҳўи мо астъҷлтм ба , , он азобаст ки миштоўиди бон , риҳи фӣҳо азоби أлим ( 24 ) бодӣаст дар он боди азобии дрднмоӣ .

فَلَمَّا رَأَوْهُ عارِضاً مُسْتَقْبِلَ أَوْدِیَتِهِمْ، چون میغ دیدند که از برابر رودهای ایشان پدید آمد، قالُوا هذا عارِضٌ مُمْطِرُنا، گفتند این میغ میغی است که بر ما باران خواهد بارید، بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهِ،، آن عذابست که میشتاوید بآن، رِیحٌ فِیها عَذابٌ أَلِیمٌ (۲۴) بادیست در آن باد عذابی دردنمای.

Тдмри кули шайъи ء дамор мебаровард он бод аз ҳар чиз ки бон расед ва табоҳ мекард , бأмри рабҳо , бФрмони худованди хеш , Фأсбҳўои лои ирии إлои мсокнҳм чунон шуданд ки на бинии магари ншстгоҳҳои эшон , кзлки нҷзии алқўми алмҷрмин ( 25 ) бидонро чунин подоши диҳеми мо .

تُدَمِّرُ کُلَّ شَیْ‌ءٍ دمار می‌برآورد آن باد از هر چیز که بآن رسید و تباه میکرد، بِأَمْرِ رَبِّها، بفرمان خداوند خویش، فَأَصْبَحُوا لا یُری‌ إِلَّا مَساکِنُهُمْ چنان شدند که نه بینی مگر نشستگاههای ایشان، کَذلِکَ نَجْزِی الْقَوْمَ الْمُجْرِمِینَ (۲۵) بدان را چنین پاداش دهیم ما.

Ва лақади мкноҳми Фимои إни мкнокми фӣа , эшонро дастрасии додем ва тавону ором ки шуморо он надодем ,у ҷълнои ?лаами смъоу أбсороу أФӣдаҳ , ва эшонро гӯшҳо ва чашмҳо ва дилҳо додем , Фмои أғнии анҳуам смъҳми ҳеҷ суд надошт эшонро гӯшҳои эшон ,у лои أбсорҳму лои أФӣдтҳми ман шайъи ء , ва на чашмҳои эшон ва на дилҳои эшон ҳеҷ , إзи конўои иҷҳдўни боёти аллоҳ , он гуҳ ки аз пазируфтани суханони аллоҳ боз нишастанд ва на пазируфтанд ,у ҳоқи баҳаму фарои сар эшон нишаст , мо конўо ба истҳзؤн ( 26 ) ончӣ бар он михндиднд ва афсӯс мекарданд .

وَ لَقَدْ مَکَّنَّاهُمْ فِیما إِنْ مَکَّنَّاکُمْ فِیهِ، ایشان را دسترسی دادیم و توان و آرام که شما را آن ندادیم، وَ جَعَلْنا لَهُمْ سَمْعاً وَ أَبْصاراً وَ أَفْئِدَةً، و ایشان را گوشها و چشمها و دلها دادیم، فَما أَغْنی‌ عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ هیچ سود نداشت ایشان را گوشهای ایشان، وَ لا أَبْصارُهُمْ وَ لا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَیْ‌ءٍ، و نه چشمهای ایشان و نه دلهای ایشان هیچ، إِذْ کانُوا یَجْحَدُونَ بِآیاتِ اللَّهِ، آن گه که از پذیرفتن سخنان اللَّه باز نشستند و نه پذیرفتند، وَ حاقَ بِهِمْ و فرا سر ایشان نشست، ما کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ (۲۶) آنچه بر آن میخندیدند و افسوس می‌کردند.

Ва лақади أҳлкнои мо ҳўлкми ман алқрӣ , нест кардем ончии гирд бар гирд шумост аз шаҳрҳо ,у срФнои алоёту суханону панду ибрат рӯй бар рӯй гардонидем , лълҳми ирҷъўн ( 27 ) то магар боз гирданд .

وَ لَقَدْ أَهْلَکْنا ما حَوْلَکُمْ مِنَ الْقُری‌، نیست کردیم آنچه گرد بر گرد شماست از شهرها، وَ صَرَّفْنَا الْآیاتِ و سخنان و پند و عبرت روی بر روی گردانیدیم، لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ (۲۷) تا مگر باز گردند.

Флўи лои нсрҳм чаро ёрӣ надоданд эшонро ва даст нагирифтанд , аллазӣнаи атхзўои ман дуни аллоҳи қрбонои ?алаа , он парастидагон ки фузуд аз аллоҳи эшонро худоён мехонданду бпрстидни эшонро биллоҳи ман наздикии ҷустанд , бали злўои анҳуам , гуми гаштанд аз эшон буқат ,у злки إФкҳм , ва ончӣ мегуфтанд дурӯғи зании эшон буд , ва мо конўои иФтрўн ( 28 ) ва он нодурусту норост ки мисохтнд .

فَلَوْ لا نَصَرَهُمُ چرا یاری ندادند ایشان را و دست نگرفتند، الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ قُرْباناً آلِهَةً، آن پرستیدگان که فزود از اللَّه ایشان را خدایان میخواندند و بپرستیدن ایشان را باللّه من نزدیکی جستند، بَلْ ضَلُّوا عَنْهُمْ، گم گشتند از ایشان بوقت، وَ ذلِکَ إِفْکُهُمْ، و آنچه میگفتند دروغ‌زنی ایشان بود، وَ ما کانُوا یَفْتَرُونَ (۲۸) و آن نادرست و ناراست که میساختند.

Ва إзи срФнои إлик , ёд кун он гуҳ ки басӯи ту гардонидем , нафаро ман алҷн , ҷўкӣ аз париён , истмъўни алқуръон май ниюшиданади қуръон .

وَ إِذْ صَرَفْنا إِلَیْکَ، یاد کن آن گه که بسوی تو گردانیدیم، نَفَراً مِنَ الْجِنِّ، جوکی از پریان، یَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ می‌نیوشیدند قرآن.

Флмои ҳзрўаҳ , чун бқрони расиданд , қолўои أнстўо , икдгрро гуфтанд хомӯш , бниўш , Флмои қзӣ , чун қуръони хондан сипарӣ карда омад , влўои إлии қўмҳми мунзарин ( 29 ) ҳар яке бо қавм хеш шуд огоҳи кунон .

فَلَمَّا حَضَرُوهُ، چون بقرآن رسیدند، قالُوا أَنْصِتُوا، یکدگر را گفتند خاموش، بنیوش، فَلَمَّا قُضِیَ، چون قرآن خواندن سپری کرده آمد، وَلَّوْا إِلی‌ قَوْمِهِمْ مُنْذِرِینَ (۲۹) هر یکی با قوم خویش شد آگاه‌کنان.

Қолўо ё қўмно , қавми хешро гуфтанд эй қавми мо , إнои смънои ктобои أнзли ман баъди Мӯсои мо нома Эй шунидем ки фурӯи Фрўстоднд аз пас Мӯсо , мсдқои лмои байни идиаҳ , рости гӣрандау устувори дорандау гувоҳ ҳар номаеро ки пеш аз он фиристоданд , иҳдии إлӣ алҳақ роҳ менамояд баростӣ .

قالُوا یا قَوْمَنا، قوم خویش را گفتند ای قوم ما، إِنَّا سَمِعْنا کِتاباً أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسی‌ ما نامه‌ای شنیدیم که فرو فروستادند از پس موسی، مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ، راست گیرنده و استوار دارنده و گواه هر نامه‌ای را که پیش از آن فرستادند، یَهْدِی إِلَی الْحَقِّ راه مینماید براستی.

Ва إлии тариқи мустақӣм ( 30 )у бароаи ростӣ .

وَ إِلی‌ طَرِیقٍ مُسْتَقِیمٍ (۳۰) و براه راستی.

ё қўмнои أҷибўои доъии аллоҳ , эй қавм устувор гиред ва посух кунед бози хонандаро бо худоӣ ,у омнўо бау бгрўид бова , иғФри лаками ман знўбкм то биёмурзад шуморо гуноҳони шумо ,у иҷркми ман азоби أлим ( 31 ) ва зинҳор диҳад шуморо аз азобии дрднмоӣ .

یا قَوْمَنا أَجِیبُوا داعِیَ اللَّهِ، ای قوم استوار گیرید و پاسخ کنید باز خواننده را با خدای، وَ آمِنُوا بِهِ و بگروید باو، یَغْفِرْ لَکُمْ مِنْ ذُنُوبِکُمْ تا بیامرزد شما را گناهان شما، وَ یُجِرْکُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِیمٍ (۳۱) و زینهار دهد شما را از عذابی دردنمای.

Ва ман лои иҷби доъии аллоҳ , ва ҳар ки посух накунад хонандаро биллоҳ , Флиси бмъҷзи фии алأрз , ӯро худоӣ пеш нашавад дарин ҷаҳон ,у лӣси ?лаи ман дунаи أўлёء ва ӯро фузуд аз аллоҳ ёрон нест , أўлӣки фии залоли мубин ( 22 ) ва эшон дар бероҳӣ ошкороанд .

وَ مَنْ لا یُجِبْ داعِیَ اللَّهِ، و هر که پاسخ نکند خواننده را باللّه، فَلَیْسَ بِمُعْجِزٍ فِی الْأَرْضِ، او را خدای پیش نشود درین جهان، وَ لَیْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِیاءُ و او را فزود از اللَّه یاران نیست، أُولئِکَ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ (۲۲) و ایشان در بی‌راهی آشکارااند.

أу лами ирўои أни аллоҳи алзии халқи алсмоўоту алأрз , наме бенанд ки аллоҳи осмонҳо ва заминҳо , офарид ,у лами иъии бхлқҳн , ва дар намонад дар офаридан он , бқодри алии أни яҳёи аламутӣ , тавоност бар ончии мурдагон зинда кунад .

أَ وَ لَمْ یَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ، نمی‌بینند که اللَّه آسمانها و زمینها، آفرید، وَ لَمْ یَعْیَ بِخَلْقِهِنَّ، و در نماند در آفریدن آن، بِقادِرٍ عَلی‌ أَنْ یُحْیِیَ الْمَوْتی‌، تواناست بر آنچه مردگان زنده کند.

Балии إнаҳи алии кули шайъи ءи қадир ( 33 ) оре ӯ бар ҳамаи чиз тавоноаст .

بَلی‌ إِنَّهُ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۳۳) آری او بر همه چیز توانا است.

Ва явми иързи аллазӣнаи кФрўои алии алнор , он рӯз ки оташ бо ногрўидгони намоянд ва эшонро фаро он доранд , أи лӣси ҳозои болҳқ , эшонро гӯйанд ончӣ май бенанд рост нест , қолўои балӣ ва рбно гӯйанд оре ростаст бхдои мо , қоли Фзўқўои алъзоб , фиришта гуяд эшонро чашид азоб , бмои кантами ткФрўн ( 34 ) бончаҳ мекофар шуданд .

وَ یَوْمَ یُعْرَضُ الَّذِینَ کَفَرُوا عَلَی النَّارِ، آن روز که آتش با ناگرویدگان نمایند و ایشان را فرا آن دارند، أَ لَیْسَ هذا بِالْحَقِّ، ایشان را گویند آنچه می‌بینند راست نیست، قالُوا بَلی‌ وَ رَبِّنا گویند آری راست است بخدای ما، قالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ، فرشته گوید ایشان را چشید عذاب، بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ (۳۴) بآنچه می‌کافر شدند.

Фосбр шикебе кун , комаи сабри أўлўои алъзми ман алрсл , чунон ки шикебе карданд худовандони оҳанги дуруст аз пайғомбарон ,у лои тстъҷли ?лаам ,у мштоби қавму хешро , кأнҳми явми ирўни мо иўъдўни он рӯз ки он бенанд ки эшонро мегуфтанд ва ваъда медоданд , , лами илбсўои إлои соъаҳ ман наҳор гӯйии набуданди магари як соъат аз рӯз , балоғ , ин сухан ваъидасту панди расонӣдан . Фҳли иҳлки إлои алқўми алФосқўн ( 35 ) ва нест хоҳанд кард магари он гуруҳ ки аз тоъат берунанд .

فَاصْبِرْ شکیبایی کن، کَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ، چنان که شکیبایی کردند خداوندان آهنگ درست از پیغامبران، وَ لا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ، و مشتاب قوم و خویش را، کَأَنَّهُمْ یَوْمَ یَرَوْنَ ما یُوعَدُونَ آن روز که آن بینند که ایشان را میگفتند و وعده میدادند،، لَمْ یَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنْ نَهارٍ گویی نبودند مگر یک ساعت از روز، بَلاغٌ، این سخن وعید است و پند رسانیدن. فَهَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ (۳۵) و نیست خواهند کرد مگر آن گروه که از طاعت بیرون‌اند.