Қавлаи таъолӣ : ва ман кули шайъи ءи хлқнои завҷайн , ва аз ҳар чизи бёФридими ҷуфтии лълкми тзкрўн ( 49 ) то магар дарёбед ва панд бипазиред .

قوله تعالی: وَ مِنْ کُلِّ شَیْ‌ءٍ خَلَقْنا زَوْجَیْنِ، و از هر چیز بیافریدیم جفتی لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ (۴۹) تا مگر دریابید و پند بپذیرید.

ФФрўои إлии аллоҳ , гурезед , إнӣ лакам манеҳ нзири мубин ( 50 ) ман шуморо огоҳкунанда трсонндаҳам ошкоро .

فَفِرُّوا إِلَی اللَّهِ، گریزید، إِنِّی لَکُمْ مِنْهُ نَذِیرٌ مُبِینٌ (۵۰) من شما را آگاه کننده ترساننده‌ام آشکارا.

Ва лои тҷълўои маъаи аллоҳи إлҳои охир , ва бо худоӣ , худои дигар анбоз макунед , إнӣ лакам манеҳ нзири мубин ( 51 ) ки ман шуморо огоҳкунанда Эйам трсонндаҳи ошкоро .

وَ لا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ، و با خدای، خدای دیگر انباز مکنید، إِنِّی لَکُمْ مِنْهُ نَذِیرٌ مُبِینٌ (۵۱) که من شما را آگاه کننده‌ای‌ام ترساننده آشکارا.

Кзлк , ҳам чунон , мо أтии аллазӣнаи ман қиблаами ман расӯл , наомад боишон ки пеш аз эшон буданд ҳеҷ фиристодае , إлои қолўои соҳири أўи маҷнӯн ( 52 ) магар ки гуфтанд ҷодӯасту девона .

کَذلِکَ، هم چنان، ما أَتَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ، نیامد بایشان که پیش از ایشان بودند هیچ فرستاده‌ای، إِلَّا قالُوا ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ (۵۲) مگر که گفتند جادوست و دیوانه.

أи тўосўо ба васият ва андарз карданд , бали ҳам қавми тоғўн ( 53 ) , эшон қавмӣанд аз тоъати саркаш .

أَ تَواصَوْا بِهِ وصیت و اندرز کردند، بَلْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ (۵۳)، ایشان قومی‌اند از طاعت سرکش.

Фтўли анҳуам , рӯй гардон , аз эшон фарои гузор , Фмои أнти бмлўм ( 54 ) бар ту ҷои маломат ва нкўҳидн нест .

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ، روی گردان، از ایشان فرا گذار، فَما أَنْتَ بِمَلُومٍ (۵۴) بر تو جای ملامت و نکوهیدن نیست.

Ва зикри Фإни аззикрии тнФъи алмؤмнин ( 55 )у панди даҳ дар ёд ки панд ва ёд кард суд дорад гиравидагонро .

وَ ذَکِّرْ فَإِنَّ الذِّکْری‌ تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِینَ (۵۵) و پند ده در یاد که پند و یاد کرد سود دارد گرویدگان را.

Ва мо хилқати алҷну алإнс , наёфаридем парӣу одамиро , إлои лиъбдўн ( 56 ) магар маро парастед ва маро хонед .

وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ، نیافریدیم پری و آدمی را، إِلَّا لِیَعْبُدُونِ (۵۶) مگر مرا پرستید و مرا خوانید.

Мо أрид манеҳам ман ризқ , намехоҳам аз эшон ки маро рӯзӣ диҳанд , ва мо أриди أни итъмўн ( 57 ) ва намехоҳам ки марои чизеи хўроннд .

ما أُرِیدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ، نمی‌خواهم از ایشان که مرا روزی دهند، وَ ما أُرِیدُ أَنْ یُطْعِمُونِ (۵۷) و نمی‌خواهم که مرا چیزی خورانند.

إни аллоҳи ҳўи алрзоқ аллоҳ ӯст ки рӯзӣ даҳасту рӯзии расон , зўи алқўаҳи алмтин ( 58 ) бо неруии поки сифат .

إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ اللَّه اوست که روزی ده است و روزی رسان، ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِینُ (۵۸) با نیروی پاک صفت.

Фإни ллзини злмўои знўбо , аишонрост ки ситам карданд баҳрае аз азоб , мисли зунуби أсҳобҳм , ҳамчун баҳраи пешинён ки чун эшон буданд , Флои истъҷлўн ( 59 ) айдун бод ки нштоўоннди маро .

فَإِنَّ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا ذَنُوباً، ایشانراست که ستم کردند بهره‌ای از عذاب، مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحابِهِمْ، همچون بهره پیشینیان که چون ایشان بودند، فَلا یَسْتَعْجِلُونِ (۵۹) ایدون باد که نشتاوانند مرا.

Фўили ллзини кФрўои ҳалоку нафрину табоҳии эшонро ки кофар шуданд , ман иўмҳми алзии иўъдўн ( 60 ) аз он рӯз ки эшонро меваъда диҳанд ва метаҳдид кунанд .

فَوَیْلٌ لِلَّذِینَ کَفَرُوا هلاک و نفرین و تباهی ایشان را که کافر شدند، مِنْ یَوْمِهِمُ الَّذِی یُوعَدُونَ (۶۰) از آن روز که ایشان را می‌وعده دهند و می تهدید کنند.