Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим эй номӣ ки баҳр ҷое қадами занӣу баҳри кӯе қадам наҳйу ранг кас нагирӣу ҳамаро брнги худ барорӣ .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ ای نامی که بهر جایی قدم زنی و بهر کویی قدم نهی و رنگ کس نگیری و همه را برنگ خود برآری.

Бар малакӯт гузар кардӣ малику малоикаи зер ва зибр кардӣ . Бдиўон девон раседӣ лашкари талбиси Иблисро ҳазимат кардӣ . Бмидони султони даромадӣ , сари сарварону гардани кашонро бчнбр тоъат оварадӣ . Ббозори роғибони дунёи баромадӣ , сокинони дукони рағбатро барангехтӣ . Ҳангомҳо махлуқотро тороҷ кардӣ . Бҷмъ ошиқон раседӣ наъраи ошиқони бъиўқи расонидӣ . Аз кунишату килисо , масҷиду савмиъаи сохтӣ . Ббт кода омадӣ бутро бо бутгар бсҷўд оварадӣ . Дар ақабаи оқибат беҳараматонро лои башарӣу ҳурмати доронро лои тхФи шнўонидӣ .

بر ملکوت گذر کردی ملک و ملائکه زیر و زبر کردی. بدیوان دیوان رسیدی لشکر تلبیس ابلیس را هزیمت کردی. بمیدان سلطان درآمدی، سر سروران و گردن کشان را بچنبر طاعت آوردی. ببازار راغبان دنیا برآمدی، ساکنان دکان رغبت را برانگیختی. هنگامها مخلوقات را تاراج کردی. بجمع عاشقان رسیدی نعره عاشقان بعیوق رسانیدی. از کنشت و کلیسا، مسجد و صومعه ساختی. ببت کده آمدی بت را با بت‌گر بسجود آوردی. در عقبه عاقبت بی‌حرمتان را لا بُشْری‌ و حرمت داران را لا تَخَفْ شنوانیدی.

Ту онӣ ки дар ҳуҷраи тангу торики лаҳади чароғи маърифату тавҳиди дӯстонро афрӯзӣ . Дар қиёмати забонаи оташу забонӣаи дӯзахро аз гӯяндаи худ бози дорӣ . Бнўри худ ноӣраҳи нори аллоҳ алмўқдаҳ бинишонӣ , инаст ки дӯзахи бандаи муъминро гуяд : ҷуз ё муъмини Фқди атФأи нўрки лҳбӣ : қавла : إзои вақъати алўоқъаҳи маъноаи азкр ё Муҳамади إзои вақъати алўоқъаҳ .

تو آنی که در حجره تنگ و تاریک لحد چراغ معرفت و توحید دوستان را افروزی. در قیامت زبانه آتش و زبانیه دوزخ را از گوینده خود باز داری. بنور خود نائره نارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ بنشانی، اینست که دوزخ بنده مؤمن را گوید: جز یا مؤمن فقد اطفأ نورک لهبی: قوله: إِذا وَقَعَتِ الْواقِعَةُ معناه اذکر یا محمد إِذا وَقَعَتِ الْواقِعَةُ.

Ёд кун эй Муҳамади он рӯз ки афтоданӣ биафтад . Қиёматро воқеа фармуд аз зӯдӣ ки биафтад чун фаро дид ояд . На бинӣ ки ҳар чаҳ биафтад зӯдтар аз он базмин расад ки бунаанд . Ҳамонаст ки ҷое дигар фармуд : ва мо أмри алсоъаҳи إлои клмҳи албсри أўи ҳўи أқрб .

یاد کن ای محمد آن روز که افتادنی بیفتد. قیامت را واقعه فرمود از زودی که بیفتد چون فرا دید آید. نه بینی که هر چه بیفتد زودتر از آن بزمین رسد که بنهند. همانست که جایی دیگر فرمود: وَ ما أَمْرُ السَّاعَةِ إِلَّا کَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ.

Рӯзи сиёсат ва ҳайбатаст рӯзи тағобун ва ҳасратаст , явми алأзФаҳу алғошиаҳи явми алқоръаҳу алўоқъаҳ .

روز سیاست و هیبت است روز تغابن و حسرت است، یوم الأزفة و الغاشیة یوم القارعة و الواقعة.

Он рӯзи қуббаи ахзар фурӯ гушойанду бисоти ағбр дар наварданду ақди парвин табоҳ кунанд , чеҳраи моҳу хуршед сиёҳ кунанд . Ахтаронро аз фалак фурӯ резанд . Саморо бар смк зананд . Заминро бҷнбоннд .

آن روز قبه اخضر فرو گشایند و بساط اغبر در نوردند و عقد پروین تباه کنند، چهره ماه و خورشید سیاه کنند. اختران را از فلک فرو ریزند. سما را بر سمک زنند. زمین را بجنبانند.

Рҷти алأрзи раҷои кӯҳҳоро аз бехи бркннди басти алҷболи басо то ҳамчун дӯдӣ ва гардӣ шавад бар ҳаво .

رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا کوه‌ها را از بیخ برکنند بُسَّتِ الْجِبالُ بَسًّا تا همچون دودی و گردی شود بر هوا.

Фконти ҳбоءи мнбсои он рӯзи балоли дарвешро меоранд бо тоҷу ҳалау мураккаби баради абради мизннд то бФрдўс аъло баранду хоҷа ӯро Умияи бен халаф бо ағлолу анколу слосл бар вай мекашанд то бдрк асфал баранд .

فَکانَتْ هَباءً مُنْبَثًّا آن روز بلال درویش را میآرند با تاج و حله و مرکب برد ابرد میزنند تا بفردوس اعلی برند و خواجه او را امیة بن خلف با اغلال و انکال و سلاسل بر وی میکشند تا بدرک اسفل برند.

Инаст ки раб Алъоламин фармуд хоФзаҳи рофеъа , якеро брдорндаҳ то бо алӣ алӣин баранд якеро фурӯи баранда то босФли алсофлин . Он тилсони пӯши мунофиқро ботш мебаранд ва он қабои бастаи мухлисро ббҳшти миФрстнд . Он пери муноҷотии мбтдъро ботш қаҳр месӯзанд ва он ҷавони хроботии муътақидро бар тахт бахт менишонанд .

اینست که رب العالمین فرمود خافِضَةٌ رافِعَةٌ، یکی را بردارنده تا با علی علیین برند یکی را فرو برنده تا باسفل السافلین. آن طیلسان پوش منافق را بآتش میبرند و آن قبا بسته مخلص را ببهشت میفرستند. آن پیر مناجاتی مبتدع را بآتش قهر میسوزند و آن جوان خراباتی معتقد را بر تخت بخت می‌نشانند.

Он рӯзи оламёни се гуруҳ бошанд чунонк ҳазрати раб алъзаҳ фармуд :у кантами أзўоҷои салосаи Фأсҳоби алмимнаҳи мо أсҳоби алмимнаҳу أсҳоби алмшӣмаҳи мо أсҳоби алмшӣмаҳу алсобқўн .

آن روز عالمیان سه گروه باشند چنانک حضرت رب العزة فرمود: وَ کُنْتُمْ أَزْواجاً ثَلاثَةً فَأَصْحابُ الْمَیْمَنَةِ ما أَصْحابُ الْمَیْمَنَةِ وَ أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ ما أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ وَ السَّابِقُونَ.

Ҳамон тақсимаст ки дар охир сӯра фармуд : Фأмои إни кони ман алмқрбини Фрўҳу райҳону ҷинаи Наим .

همان تقسیم است که در آخر سورة فرمود: فَأَمَّا إِنْ کانَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ فَرَوْحٌ وَ رَیْحانٌ وَ جَنَّةُ نَعِیمٍ.

Собиқон ки дар аввал сӯра фармуд муқаррабонанд ки дар охир сӯра фармуд эшонро чаҳ кароматаст ва чаҳ давлати Фрўҳу райҳону ҷинаи Наим , أўлӣки алмқрбўн , фии ҷиноти алнъим . Эшонро манозил бо рифъатасту мсокн бо сът . Миёни ғрФу тараф , дар риёзи аризу ғёзи аризи мтоФи сохта , бар атрофи сариру аътоФи ҳарир такя зада , ғулмони мхлдўну валадон чун дар макнун смотин кашида , кўоъби атроб бо абориқу акўоби бхдмти миёни баста , мутрибони малеҳ бо ӯ тори фасеҳ саф кашида .

سابقان که در اول سورة فرمود مقرّبان‌اند که در آخر سورة فرمود ایشان را چه کرامت است و چه دولت فَرَوْحٌ وَ رَیْحانٌ وَ جَنَّةُ نَعِیمٍ، أُولئِکَ الْمُقَرَّبُونَ، فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ. ایشان را منازل با رفعت است و مساکن با سعت. میان غرف و طرف، در ریاض اریض و غیاض عریض مطاف ساخته، بر اطراف سریر و اعطاف حریر تکیه زده، غلمان مخلّدون و ولدان چون در مکنون سماطین کشیده، کواعب اتراب با اباریق و اکواب بخدمت میان بسته، مطربان ملیح با او تار فصیح صف کشیده.

Соқён бо ҷоми занҷабилу моءи муайяну шер ва майу ангабини пеши он муқаррабону собиқон дар боғи маърифат дар зилли дарахти муҳаббат бар ҳоФоти ҷӯии қурбати шароби зулфату улфати нӯш ҳаме кунанд ва бар бисоти инбисот дар хилвату ҳўи мъкм бо дӯсти муҳраи меҳр ҳаме бозанад .

ساقیان با جام زنجبیل و ماء معین و شیر و می و انگبین پیش آن مقربان و سابقان در باغ معرفت در ظل درخت محبت بر حافات جوی قربت شراب زلفت و الفت نوش همی کنند و بر بساط انبساط در خلوت وَ هُوَ مَعَکُمْ با دوست مهره مهر همی بازند.

Ва ҳури айни кأмсоли аллؤлؤи алмкнўни ҳурони биҳиштиро бмрўорид монанд кард он марвориди хўшоб ки дар садаф пӯшида бошад , на офтоби бадви расида на маҳтоб .

وَ حُورٌ عِینٌ کَأَمْثالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَکْنُونِ حوران بهشتی را بمروارید مانند کرد آن مروارید خوشاب که در صدف پوشیده باشد، نه آفتاب بدو رسیده نه مهتاب.

Ҳамчунин канизакони биҳиштӣ дар миваи биҳишт таъбияанд то чашми ризвону валадону ғулмон баришон науфтад то онкии бандаи муъмин ббҳшт расад , мива боз кунад аз миёни мива берун ояд ниқоб бар баста . Аз чашми ағёри пӯшида нигаҳ доштау замини биҳишт аз нур рӯй ӯ равшан гашта .

همچنین کنیزکان بهشتی در میوه بهشت تعبیه‌اند تا چشم رضوان و ولدان و غلمان بریشان نیفتد تا آنکه بنده مؤمن ببهشت رسد، میوه باز کند از میان میوه بیرون آید نقاب بر بسته. از چشم اغیار پوشیده نگه داشته و زمین بهشت از نور روی او روشن گشته.

Мустафо ( с ) дар васфи ин канизакони фармӯда дар тафсири ҳури мқсўроти фии алхёми қоли алии кули умароаи сбъўни ҳалаи листи минҳои ҳалаи алии лавни алأхрӣу сбъўни лўнои ман алтиби лӣси минҳои лавни алии лавни алохри лкли умароаи сбъўни срирои ман ёқӯтаи ҳмроءи мнсўҷаҳи болдр , алии кули сарири сбъўни Фрошои бтоӣнҳои ман астбрқу фавқи алсбъини Фрошои сбъўни аикаҳи лкли умароаи мнҳни сбъўни всиФаҳи беди кули всиФаҳи суҳуфатони ман зҳби Фиҳмои лавни ман таоми иҷди лохри луқмаи минҳои лзаҳи лои иҷди лоўлҳоу иътии завҷҳо мисли злки алии сарири ман ёқӯти аҳмари алайҳи саворони ман зҳби мўшҳи бёқўти аҳмари сами қоли аллоҳи табораку таъолӣ : ҷзоءи бмои конўои иъмлўн .

مصطفی (ص) در وصف این کنیزکان فرموده در تفسیر حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِی الْخِیامِ قال علی کل امراة سبعون حلة لیست منها حلة علی لون الأخری و سبعون لونا من الطیب لیس منها لون علی لون الآخر لکل امراة سبعون سریرا من یاقوتة حمراء منسوجة بالدر، علی کل سریر سبعون فراشا بطائنها من استبرق و فوق السبعین فراشا سبعون ایکة لکل امراة منهن سبعون وصیفة بید کل وصیفة صحفتان من ذهب فیهما لون من طعام یجد لآخر لقمة منها لذة لا یجد لاولها و یعطی زوجها مثل ذلک علی سریر من یاقوت احمر علیه سواران من ذهب موشح بیاقوت احمر ثم قال اللَّه تبارک و تعالی: جَزاءً بِما کانُوا یَعْمَلُونَ.

Инаст подоши кирдори муъминону савоби тоъоту ибодоти эшон . Ва ин сифат муздуронаст ки кор кунанд ва музд хоҳанд .

اینست پاداش کردار مؤمنان و ثواب طاعات و عبادات ایشان. و این صفت مزدوران است که کار کنند و مزد خواهند.

Аммо худоиро дӯстонеанд ки эшон сари ббҳшти ризвон фурӯ наёранду ҳуру қусӯру анҳору ашҷори эшонро сайд накунанд . Ғуломони сарой султон тавҳиданду сокинони олами ишқу салотини ҷаҳони маърифату муштоқи шарбати нестӣ .

اما خدای را دوستانی‌اند که ایشان سر ببهشت رضوان فرو نیارند و حور و قصور و انهار و اشجار ایشان را صید نکنند. غلامان سرای سلطان توحیداند و ساکنان عالم عشق و سلاطین جهان معرفت و مشتاق شربت نیستی.

Биҳишти хулди зинату ҷамоли худ баришон арза мекунад ва эшон яқину маърифат худ бирав ҷилва мекунанд .

بهشت خلد زینت و جمال خود بریشان عرضه میکند و ایشان یقین و معرفت خود برو جلوه میکنند.

Биҳишти ҷӯй майу шеру асал бар эшон арза мекунад ва эшон чашмҳои тавҳид ва дарёҳои тФрид бирав ҷилва мекунанд .

بهشت جوی می و شیر و عسل بر ایشان عرضه میکند و ایشان چشمهای توحید و دریاهای تفرید برو جلوه میکنند.

Биҳишти дарахтони миваи дор бо азҳору анвор баришон арза мекунад ва эшон ниҳолҳои дард ва ҳайрат бирав ҷилва мекунанд .

بهشت درختان میوه‌دار با ازهار و انوار بریشان عرضه میکند و ایشان نهالهای درد و حیرت برو جلوه میکنند.

Биҳишти ҳўро ва айнан оростау пероста баришон арза мекунад ва эшон мухаддироти маърифату мхбот мшоҳдт бирав ҷилва мекунанд . То охир , биҳишт аз эшон хаҷал бозгардад ва эшон даргузаранд ва то ба мақъад сидқ ъанд млики муқтадири дидаи ҳиммати бкс боз накунанд .

بهشت حورا و عینا آراسته و پیراسته بریشان عرضه میکند و ایشان مخدّرات معرفت و مخبآت مشاهدت برو جلوه میکنند. تا آخر، بهشت از ایشان خجل بازگردد و ایشان درگذرند و تا به مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِیکٍ مُقْتَدِرٍ دیده همت بکس باز نکنند.