Қавлаи таъолӣ : أи лами иأни ллзини омнўо , ҳангом наомад ӣнонро ки бгрўиднд , أни тхшъи қлўбҳми лзкри аллоҳ , ки огоҳ шавад ва фурӯ монад дилҳои эшон ёду сухани худоиро , ва мо назул ман алҳақ ,у ончӣ фурӯ фиристод аз пайғоми рости дуруст ,у лои икўнўои колзини أўтўои алкитоби ман қабл ва ҳангом наомад гиравидагонро ки ҳамчун эшон набошанд ки эшонро тӯрӣа ва Инҷил доданд пеш аз ин , Фтоли алайҳими алأмд , дароз шуд вари эшон дирангу рӯзгор ва фаро гузошт , Фқсти қлўбҳм , то дилҳои эшон сахт шуд , ва касӣр манеҳам Фосқўн ( 16 )у бештари онон онанд ки кофар шуданд аз тоъат ва аз имони берун .

قوله تعالی: أَ لَمْ یَأْنِ لِلَّذِینَ آمَنُوا، هنگام نیامد اینان را که بگرویدند، أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اللَّهِ، که آگاه شود و فرو ماند دلهای ایشان یاد و سخن خدای را، وَ ما نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ، و آنچه فرو فرستاد از پیغام راست درست، وَ لا یَکُونُوا کَالَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلُ و هنگام نیامد گرویدگان را که همچون ایشان نباشند که ایشان را توریة و انجیل دادند پیش از این، فَطالَ عَلَیْهِمُ الْأَمَدُ، دراز شد ور ایشان درنگ و روزگار و فرا گذاشت، فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ، تا دلهای ایشان سخت شد، وَ کَثِیرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ (۱۶) و بیشتر آنان آن‌اند که کافر شدند از طاعت و از ایمان بیرون.

Аълмўои أни аллоҳи иҳии алأрзи баъди мўтҳо , бидонед ки аллоҳ зинда мекунад заминро пас марги он , қади бинои лаками алоёт , пайдо кардем нишонҳо , лълкми тъқлўн ( 17 ) , то магар дарёбед .

اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ یُحْیِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها، بدانید که اللَّه زنده میکند زمین را پس مرگ آن، قَدْ بَیَّنَّا لَکُمُ الْآیاتِ، پیدا کردیم نشانها، لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ (۱۷)، تا مگر دریابید.

إни алмсдқину алмсдқот , эшон ки садақа диҳандагонанд мардону занон ,у أқрзўои аллоҳи қрзои ҳусно , ва вом мениҳанд биллоҳи вомии некӯ , изоъФи ?лаам , он эшонро тӯй бар тӯй кунанд дар подош ,у ?лаами أҷри Карим ( 18 )у аишонрости муздии некӯ .

إِنَّ الْمُصَّدِّقِینَ وَ الْمُصَّدِّقاتِ، ایشان که صدقه دهندگانند مردان و زنان، وَ أَقْرَضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً، و وام مینهند باللّه وامی نیکو، یُضاعَفُ لَهُمْ، آن ایشان را توی بر توی کنند در پاداش، وَ لَهُمْ أَجْرٌ کَرِیمٌ (۱۸) و ایشانراست مزدی نیکو.

Ва аллазӣнаи омнўои биллоҳу русула , ва эшон ки бгрўиднди бхдоӣу фиристодагон ӯ , أўлӣки ҳам алсдиқўн эшонанд он рости суханони рости имонон , ва алшҳдоء ъанд рбҳм ,у шаҳидони бнздики худованди хеш , ?лаами أҷрҳму нўрҳм , аишонрости музди эшону равшанои эшон ,у аллазӣнаи кФрўоу кзбўои боётно , ва эшон ки кофар шуданду суханони мо дурӯғ шимурданд , أўлӣки أсҳоби алҷҳим ( 19 ) эшон дӯзахёнанд .

وَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ، و ایشان که بگرویدند بخدای و فرستادگان او، أُولئِکَ هُمُ الصِّدِّیقُونَ ایشانند آن راست سخنان راست ایمانان، وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ، و شهیدان بنزدیک خداوند خویش، لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَ نُورُهُمْ، ایشانراست مزد ایشان و روشنایی ایشان، وَ الَّذِینَ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا، و ایشان که کافر شدند و سخنان ما دروغ شمردند، أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَحِیمِ (۱۹) ایشان دوزخیان‌اند.

Аълмўои أнмои алҳёҳи алднё , бидонед ки зиндагонии ин ҷаҳонӣ , лаъибу лаҳв , бозӣасту нобакорӣ ,у зина ,у ороишӣ ,у тафохури бинкм ,у лои фии миёни шумо ,у ткосри фии алأмўолу алأўлод ,у навард карданӣ дар сӯзёну фарзандон , кмсли ғис , рост бирасон боронӣ , أъҷби алкФори набота , ки некӯ омаду хуши бзргронро набот ки аз онаст , сами иҳиҷ , пас хушк гардад , Фтроаҳи мсФро , то онро бинӣ зард гашта , сами икўни ҳтомо , пас коҳ гардад ,у фии алохраҳи азоби шадид , ва он ҷаҳон ё азобӣаст сахт ,у мғФраҳи ман аллоҳу ризвон , ё мағфират аз худоӣу хушнӯдӣ , ва мо алҳёҳи алднёи إлои матоъи алғрўр ( 20 ) ва нест зиндагонии ин ҷаҳонии магари рӯзи фарои рӯзи бурдани бФрҳиб .

اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَیاةُ الدُّنْیا، بدانید که زندگانی این جهانی، لَعِبٌ وَ لَهْوٌ، بازی است و نابکاری، وَ زِینَةٌ، و آرایشی، وَ تَفاخُرٌ بَیْنَکُمْ، و لا فی میان شما، وَ تَکاثُرٌ فِی الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ، و نورد کردنی در سوزیان و فرزندان، کَمَثَلِ غَیْثٍ، راست برسان بارانی، أَعْجَبَ الْکُفَّارَ نَباتُهُ، که نیکو آمد و خوش بزرگران را نبات که از آن است، ثُمَّ یَهِیجُ، پس خشک گردد، فَتَراهُ مُصْفَرًّا، تا آن را بینی زرد گشته، ثُمَّ یَکُونُ حُطاماً، پس کاه گردد، وَ فِی الْآخِرَةِ عَذابٌ شَدِیدٌ، و آن جهان یا عذابی است سخت، وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ، یا مغفرت از خدای و خشنودی، وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلَّا مَتاعُ الْغُرُورِ (۲۰) و نیست زندگانی این جهانی مگر روز فرا روز بردن بفرهیب.

Собқўои إлии мғФраҳи ман рбкм , башитобед ва бар якдигар пешӣ ҷӯйед бо омурзиш аз худованди хеш ,у ҷинаи арзҳо кързи алсмоءу алأрз ,у биҳиштӣ ки фарохии он чун фарохии осмон ва заминаст , أъдти ллзини омнўои биллоҳу русула , сохтаи он биҳишти эшонро ки бгрўиднди бхдоӣу фиристодагон ӯ , злки фазли аллоҳ , он никўкорист , иؤтиаҳи ман ишоء , медиҳад ӯро ки худ хоҳад ,у аллоҳи зўи алФзли алъзим ( 21 )у аллоҳ бо некӯкорӣ бузургвораст .

سابِقُوا إِلی‌ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ، بشتابید و بر یکدیگر پیشی جویید با آمرزش از خداوند خویش، وَ جَنَّةٍ عَرْضُها کَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ، و بهشتی که فراخی آن چون فراخی آسمان و زمین است، أُعِدَّتْ لِلَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ، ساخته آن بهشت ایشان را که بگرویدند بخدای و فرستادگان او، ذلِکَ فَضْلُ اللَّهِ، آن نیکوکاریست، یُؤْتِیهِ مَنْ یَشاءُ، میدهد او را که خود خواهد، وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ (۲۱) و اللَّه با نیکوکاری بزرگوار است.

Мо أсоби ман мсибаҳ , нарасад ҳеҷ расӣдании бад , фии алأрзу лои фии أнФскм , дар замин ва дар танҳои шумо , إлои фии китоби ман қабл أни нбрأҳо , магар дар номаи исти пеш аз онки замини офаридам ва танҳои шумо , إни злки алии аллоҳи исир ( 22 ) ва донистан ва шумурдан ону кўшидни ҳангому расонӣдани ону нигаҳи доштани андозаи ону боздошти он бар аллоҳ осонаст .

ما أَصابَ مِنْ مُصِیبَةٍ، نرسد هیچ رسیدنی بد، فِی الْأَرْضِ وَ لا فِی أَنْفُسِکُمْ، در زمین و در تنهای شما، إِلَّا فِی کِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها، مگر در نامه‌ایست پیش از آنک زمین آفریدم و تنهای شما، إِنَّ ذلِکَ عَلَی اللَّهِ یَسِیرٌ (۲۲) و دانستن و شمردن آن و کوشیدن هنگام و رسانیدن آن و نگه داشتن اندازه آن و بازداشت آن بر اللَّه آسانست.

Лкилои тأсўои алии мо Фоткм , то магар андӯҳ набаред бар ончӣ аз даст шумо шуд ,у лои тФрҳўои бмои отокм , ва шодӣ набаред бончи аллоҳи шуморо аз ин ҷаҳон дод ,у аллоҳи лои иҳби кули мхтоли Фхўр ( 23 )у аллоҳ дӯст надорад ҳеҷ дар худ лофи занӣ , хиромон , хештани стоӣ .

لِکَیْلا تَأْسَوْا عَلی‌ ما فاتَکُمْ، تا مگر اندوه نبرید بر آنچه از دست شما شد، وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاکُمْ، و شادی نبرید بآنچ اللَّه شما را از این جهان داد، وَ اللَّهُ لا یُحِبُّ کُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ (۲۳) و اللَّه دوست ندارد هیچ در خود لاف زنی، خرامان، خویشتن ستای.

Аллазӣнаи ибхлўн , онон ки даст мефурӯ банданд аз бахшӣдан ,у иأмрўни анноси болбхл ,у мардумро ббхли миФрмоинд , ва ман итўл , ва ҳар ки баргардад , Фإни аллоҳи ҳўи алғнии алҳмид ( 24 ) аллоҳ бе ниёзаст роди бахуди сутӯда .

الَّذِینَ یَبْخَلُونَ، آنان که دست می‌فرو بندند از بخشیدن، وَ یَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ، و مردم را ببخل میفرمایند، وَ مَنْ یَتَوَلَّ، و هر که برگردد، فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ (۲۴) اللَّه بی‌نیازست راد بخود ستوده.

Лақади أрслнои рслнои болбинот , фиристодем фиристодагони хешро ба пайғомҳои равшану ҳақи дарави пайдо ,у أнзлнои мъҳми алкитоб , ва фурӯ фиристодем бо эшон номҳо ,у алмизону тарозу , лиқўми анноси болқст , то мардумон бар истод кунанд бидодгарӣ ,у أнзлнои алҳдид , ва фурӯ фиристодем оҳан , фӣаи бأси шадид , дар онаст зӯри сахти расонӣдан ,у манофеи ллнос , ва манфиатҳо мардумонро ,у лиълми аллоҳ , то аллоҳ бинад , ман инсраҳу русула , ки он кист ки ӯроу фиристода ӯро ёрӣ диҳад , болғиб , аз баҳри худои нодидаи боўмиди биҳишти нодида ва аз бими дӯзахи нодида , إни аллоҳи қавии азиз ( 25 ) аллоҳ тоўндаҳаст тамоми тавон сахти гир .

لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَیِّناتِ، فرستادیم فرستادگان خویش را به پیغامهای روشن و حق درو پیدا، وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْکِتابَ، و فرو فرستادیم با ایشان نامها، وَ الْمِیزانَ و ترازو، لِیَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ، تا مردمان بر ایستاد کنند بدادگری، وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِیدَ، و فرو فرستادیم آهن، فِیهِ بَأْسٌ شَدِیدٌ، در آن است زور سخت رسانیدن، وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ، و منفعتها مردمان را، وَ لِیَعْلَمَ اللَّهُ، تا اللَّه بیند، مَنْ یَنْصُرُهُ وَ رُسُلَهُ، که آن کیست که او را و فرستاده او را یاری دهد، بِالْغَیْبِ، از بهر خدای نادیده باومید بهشت نادیده و از بیم دوزخ نادیده، إِنَّ اللَّهَ قَوِیٌّ عَزِیزٌ (۲۵) اللَّه تاونده است تمام توان سخت‌گیر.

Ва лақади أрслнои нўҳоу إброҳим , ва фиристодем Нӯҳу иброҳӣмро ,у ҷълнои фии зритҳмои алнбўаҳу алкитоб , ва дар фарзандони эшон пайғамбарӣ ниҳодему номау дайн , Фмнҳми мҳтд , аз фарзандон эшон ҳаст ки бар сари роҳи рост буд , ва касӣр манеҳам Фосқўн ( 26 )у фаровонӣ аз эшон аз фармон бурдорӣ берунанд .

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً وَ إِبْراهِیمَ، و فرستادیم نوح و ابراهیم را، وَ جَعَلْنا فِی ذُرِّیَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَ الْکِتابَ، و در فرزندان ایشان پیغمبری نهادیم و نامه و دین، فَمِنْهُمْ مُهْتَدٍ، از فرزندان ایشان هست که بر سر راه راست بود، وَ کَثِیرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ (۲۶) و فراوانی از ایشان از فرمان‌برداری بیرون‌اند.

Сами қФинои алии осорҳми брслнои он гуҳ аз пас эшон фаро доштем дигарон пайғамбарони хешроу қФинои бъисии ибни Марям , ва аз пас ҳама фаро доштем исои бен Маряму отиноаҳи алإнҷил ва ӯро китоби Инҷили додем ,у ҷълнои фии қулӯби аллазӣнаи атбъўаҳ , ва ниҳодем ва кардем дар дилҳои эшон ки пай барон буданд бова , рأФаҳу раҳма , меҳрбонии сахту дилсӯзӣу рҳбониаҳи абтдъўҳо ,у рҳбониаҳ ки аз худ фаро гирифтанд ва бахуд сохтанд , мо ктбноҳои алайҳим , ннўштим , онро вари эшон ҳеҷ إлои абтғоءи ризвони аллоҳ , магари онкии хушнӯдии аллоҳи биҷӯянд , Фмои ръўҳои ҳақи риоятҳо , буна кӯшиданд ва басар набурданд онро бсзои кўшидни он ва нигаҳ дошт он , Фотинои аллазӣна омнўо манеҳам أҷрҳм , эшон ки бгрўиднд аз тарсоён , музди эшон боишон додем , ва касӣр манеҳам Фосқўн ва аз эшон фаровонӣ аз фармон бурдорӣ берунанд .

ثُمَّ قَفَّیْنا عَلی‌ آثارِهِمْ بِرُسُلِنا آن گه از پس ایشان فرا داشتیم دیگران پیغمبران خویش را وَ قَفَّیْنا بِعِیسَی ابْنِ مَرْیَمَ، و از پس همه فرا داشتیم عیسی بن مریم وَ آتَیْناهُ الْإِنْجِیلَ و او را کتاب انجیل دادیم، وَ جَعَلْنا فِی قُلُوبِ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُ، و نهادیم و کردیم در دلهای ایشان که پی بران بودند باو، رَأْفَةً وَ رَحْمَةً، مهربانی سخت و دلسوزی وَ رَهْبانِیَّةً ابْتَدَعُوها، و رهبانیة که از خود فرا گرفتند و بخود ساختند، ما کَتَبْناها عَلَیْهِمْ، ننوشتیم، آن را ور ایشان هیچ إِلَّا ابْتِغاءَ رِضْوانِ اللَّهِ، مگر آنکه خشنودی اللَّه بجویند، فَما رَعَوْها حَقَّ رِعایَتِها، بنه کوشیدند و بسر نبردند آن را بسزا کوشیدن آن و نگه داشت آن، فَآتَیْنَا الَّذِینَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ، ایشان که بگرویدند از ترسایان، مزد ایشان بایشان دادیم، وَ کَثِیرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ و از ایشان فراوانی از فرمان برداری بیرون‌اند.

ё أиҳои аллазӣнаи омнўо , эй эшон ки бгрўиднд , атқўо аллоҳ бипарҳезед аз худоӣ ,у омнўои брсўлаҳ ,у бгрўиди брсўл ӯ , иؤткми кФлини ман раҳмата то шуморо ду баҳра диҳад музд аз бахшоиши хеш ,у иҷъли лаками нурои тмшўн ба , ва шуморо нурӣ диҳад ва кунад то меравед бо он ,у иғФри лакам ва биёмурзад шуморо ,у аллоҳи ғафури раҳиму аллоҳи пўшндаҳи исти бахшояндаи омрзгори меҳрбон .

یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا، ای ایشان که بگرویدند، اتَّقُوا اللَّهَ بپرهیزید از خدای، وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ، و بگروید برسول او، یُؤْتِکُمْ کِفْلَیْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ تا شما را دو بهره دهد مزد از بخشایش خویش، وَ یَجْعَلْ لَکُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ، و شما را نوری دهد و کند تا میروید با آن، وَ یَغْفِرْ لَکُمْ و بیامرزد شما را، وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ و اللَّه پوشنده‌ایست بخشاینده آمرزگار مهربان.

Лӣлои иълми أҳли алкитоб , то бидонанд ҷуҳудону тарсоён , أлои иқдрўни алии шайъи ءи ман фазли аллоҳ , ки эшон бар ҳичиз подшоҳ нестанд аз подоши аллоҳ ,у أни алФзли беди аллоҳ , ва бидонанд ки подоши накӯ ба яд худост , иؤтиаҳи ман ишоء , медиҳад онро бова ки худ хоҳад ,у аллоҳи зўи алФзли алъзиму аллоҳи бофазлу подошу некӯкорӣ бузургвораст .

لِئَلَّا یَعْلَمَ أَهْلُ الْکِتابِ، تا بدانند جهودان و ترسایان، أَلَّا یَقْدِرُونَ عَلی‌ شَیْ‌ءٍ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ، که ایشان بر هیچیز پادشاه نیستند از پاداش اللَّه، وَ أَنَّ الْفَضْلَ بِیَدِ اللَّهِ، و بدانند که پاداش نکو به ید خداست، یُؤْتِیهِ مَنْ یَشاءُ، میدهد آن را باو که خود خواهد، وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ و اللَّه بافضل و پاداش و نیکوکاری بزرگوار است.