Ишқи чунин бенасиб , ҳасани чунин бе вафо

عشق چنین بی‌نصیب، حسن چنین بی‌وفا

Дил киу ором чаҳ , васли куҷои ман куҷо ?

دل که و آرام چه، وصل کجا من کجا؟

Ғунча ӯ тнгхў , ишва ӯ пурфиреб

غنچهٔ او تنگخو، عشوهٔ او پرفریب

Ғамза ӯ ҷангҷӯ , ваъда ӯ бе вафо

غمزهٔ او جنگجو، وعدهٔ او بی‌وفا

Моя навмидӣам , боис маҳрӯмӣ ам

مایهٔ نومیدی‌ام، باعث محرومی‌ام

Гуҳи зи ғулувии ғурур , гуҳи зи ҳуҷуми ҳаё

گه ز غلوی غرور، گه ز هجوم حیا

Май Ромади он мурғи ром , пеши ман аз муддаӣ

می‌رمد آن مرغ رام، پیش من از مدّعی

То накунам иҳтимом , дар талаби муддао

تا نکنم اهتمام، در طلب مدّعا

Сӯзади дили бадгумон , то занад оташ ба ҷон

سوزد دل بدگمان، تا زند آتش به جان

Карда ба бегонагон , сад нигаҳи ошно

کرده به بیگانگان، صد نگه آشنا

Баъди ҳазор изтироб , чун ба раҳаш май рӯм

بعد هزار اضطراب، چون به رهش می‌روم

намегузарад бо рақиб , то нарӯм аз қафо

می‌گذرد با رقیب، تا نروم از قفا

Ҷониб ӯ то касе , нанигарад аз бими ҷон

جانب او تا کسی، ننگرد از بیم جان

Ғамза ӯ гӯ бирез , хӯни маро бар мулло

غمزهٔ او گو بریز، خون مرا بر ملا

Ман ки зи куштан чунин гаштаам осӯдаи дил

من که ز کشتن چنین گشته‌ام آسوده‌دل

Аз тараф қотиласт , даъвии рӯзи ҷазо

از طرف قاتل است، دعوی روز جزا

Куштаи ҷаҳонии вар аз бигнҳӣ дам занад

کشته جهانی ور از بیگنهی دم زند

Хӯбӣ ӯ мекунад , муддаӣонро гўо

خوبی او می‌کند، مدّعیان را گوا

Боз ба тақрйви шарм , мефиканд сар ба пеш

باز به تقریب شرم، می‌فکند سر به پیش

Бас ки ба занҷири зулф , бастаи дили мубтало

بس که به زنجیر زلف، بسته دل مبتلا

Таънаи мардуми басӣ , май шунӯди баҳри ман

طعنهٔ مردم بسی، می‌شنود بهر من

Гарчи нагӯяд зи шарм , ёфтаам аз адо

گرچه نگوید ز شرم، یافته‌ام از ادا

Май рисӣ эй тири ёр дар дилам аз роҳи давр

می‌رسی ای تیر یار در دلم از راه دور

Ғайри дарин хона нест , дар бигушоу дро

غیر درین خانه نیست، در بگشا و درآ

эй ки ба занҷири зулф , ҳасани ҷаҳонгири ту

ای که به زنجیر زلف، حسن جهانگیر تو

Оҳӯии сар дар каманди сохтаи хуршед ро

آهوی سر در کمند ساخته خورشید را

Ҳоли дили пари малол , мекунӣ аз ман суол

حال دل پر ملال، می‌کنی از من سوال

То накашӣ инфеъол , бигузар азин моҷаро

تا نکشی انفعال، بگذر ازین ماجرا

Ҳечкасӣ чун маро , гар бикашӣ бе гуноҳ

هیچکسی چون مرا، گر بکشی بی‌گناه

Каси натавонади зи шарм , дам задан аз хўнбҳо

کس نتواند ز شرم، دم زدن از خونبها

Новаки бедоди ту , бас ки фитад коргар

ناوک بیداد تو، بس که فتد کارگر

Сайди туро камтараст , лиззати захми ҷафо

صید ترا کمتر است، لذّت زخم جفا

Чун ба такаллуф наҳй гӯш ба дарди дилам

چون به تکلّف نهی گوش به درد دلم

Бас ки шавам музтариб , фӯт шавад муддао

بس که شوم مضطرب، فوت شود مدّعا

Майли кашиш гар кунӣ , шавқи дами теғи ту

میل کُشش گر کنی، شوق دم تیغ تو

Шояд агар ҷон диҳад , мурдаи садсола ро

شاید اگر جان دهد، مردهٔ صدساله را

Ҳасани турои ҳамчуи шамъ , оташ ва обаст ҷамъ

حسن ترا همچو شمع، آتش و آب است جمع

Шуд сабаби ин , магари муъаддилати мирзо ?

شد سبب این، مگر معدلت میرزا؟

Онкии з бас густард , хон халили аллоҳӣ

آنکه ز بس گسترد، خوان خلیل‌اللّهی

Карда барояши нузул , исми халил аз само

کرده برایش نزول، اسم خلیل از سما

Офияти шаҳри азу , ҳамчуи дил аз хуррамӣ

عافیت شهر ازو، همچو دل از خرّمی

Тарбияти даҳри азу , ҳамчуи мис аз кимиё

تربیت دهر ازو، همچو مس از کیمیا

Давлат ӯ чун насим , гар гузарад бар ҷҳим

دولت او چون نسیم، گر گذرد بر جحیم

Бар сар оташ шавад дӯд чу зилли ҳумо

بر سر آتش شود دود چو ظلّ هما

Гар з камандаш фитад , сояи барин сайдгоҳ

گر ز کمندش فتد، سایه برین صیدگاه

Бод шавад дар кашиш , чун нафаси аждаҳо

باد شود در کشش، چون نفس اژدها

Партав агар афканди меҳри итобаш , сазад

پرتو اگر افکند مهر عتابش، سزد

Гар бидамад аз замин , шуъла ба ҷои гё

گر بدمد از زمین، شعله به جای گیا

Зикри саропардааш , бодгар орад ба гӯш

ذکر سراپرده‌اش، باد گر آرد به گوش

Дар ҳарами истимоъ , роҳи наёбади садо

در حرم استماع، راه نیابد صدا

Ҳашта агар хомаро , бар варақи дафтараш

هشته اگر خامه را، بر ورق دفترش

Гашта мисоли ниҳол , қобил нашаву намо

گشته مثال نهال، قابل نشو و نما

Ҳиммат ӯ пуртӯй гар фиканд бар ҷаҳон

همّت او پرتوی گر فکند بر جهان

Боз раҳад барги коҳ , аз кашиши каҳрабо

باز رهد برگ کاه، از کشش کهربا

Мутриб агар ногаҳон , ёд итобаш кунад

مطرب اگر ناگهان، یاد عتابش کند

Сар занад аз не чу шамъ , шуъла ба ҷои наво

سر زند از نی چو شمع، شعله به جای نوا

Карда наҳифаши гузор , чун ба сӯии корзор

کرده نهیبش گذار، چون به سوی کارزار

Гашта чу барги чанор , панҷаи зўрозмо

گشته چو برگ چنار، پنجهٔ زورآزما

эй ки ҷаҳонро агар , қаҳр ту хоҳад сароб

ای که جهان را اگر، قهر تو خواهد سراب

Сар назанад баъд аз ин , хуии зи ҷабини ҳаё

سر نزند بعد از این، خوی ز جبین حیا

Меҳри замири туро ,гар гузар уфтад ба дил

مهر ضمیر ترا، گر گذر افتد به دل

Нест аҷабгар зи оҳ , оина ёбад ҷило

نیست عجب گر ز آه، آینه یابد جلا

Гар назари кибриё , сӯии нуҷуми афканӣ

گر نظر کبریا، سوی نجوم افکنی

Сӯрати афлокро , оина гардад сҳо

صورت افلاک را، آینه گردد سها

Чун ба забон бугзарад , васфи дами теғи ту

چون به زبان بگذرد، وصف دم تیغ تو

Бугсалад аз икдгр , силки ҳуруфи ҳиҷо

بگسلد از یکدگر، سلک حروف هجا

Табъи ту чун май наад , қоидаи ростӣ

طبع تو چون می‌نهد، قاعدهٔ راستی

Тавқи ҷунун , мешавад пери хирадро Асо

طوق جنون، می‌شود پیر خرد را عصا

Гар гузарад сӯии баҳр , соъиқаи қаҳри ту

گر گذرد سوی بحر، صاعقهٔ قهر تو

Шуъла ба мавҷи афканд , зӯдтар аз бӯрё

شعله به موج افکند، زودتر از بوریا

Як дам агар дар замин , рой ту бошад дафин

یک دم اگر در زمین، رای تو باشد دفین

Хок диҳад баъди азин , хосияти тўтё

خاک دهد بعد ازین، خاصیت توتیا

Сар ба гиребони об , чун гуҳари оради ҳубоб

سر به گریبان آب، چون گهر آرد حباب

Ҳалами тугар чун саҳоб , соя кунад бар ҳаво

حلم تو گر چون سحاب، سایه کند بر هوا

Тарҳ тавонад фиканд , ҳифзи ту аз мавҷи об

طرح تواند فکند، حفظ تو از موج آب

Дар раҳи Мурғобён , домгаҳи ибтило

در ره مرغابیان، دامگه ابتلا

Чун ба калиди сахо , ганҷ гушойӣ кунӣ

چون به کلید سخا، گنج‌گشایی کنی

Лоф иқомат занад , дар дили хубони вафо

لاف اقامت زند، در دل خوبان وفا

Ҷазбаи қадари ту барад , Хизри фурӯмонда ро

جذبهٔ قدر تو برد، خضر فرومانده را

Аз сари чоҳи фано , бар дар дори бақо

از سر چاه فنا، بر در دار بقا

Бошад агар фии алмисл , ҷӯади ту рӯзии расон

باشد اگر فی‌المثل، جود تو روزی‌رسان

Меъда оташ кунад аз хасу хори амтло

معدهٔ آتش کند از خس و خار امتلا

Аз чамани лутфи ту , барг бирав гар ниҳанд

از چمن لطف تو، برگ برو گر نهند

Май бчкд чун ҳаё , оби зи ранги ҳино

می بچکد چون حیا، آب ز رنگ حنا

Бар сари майдони кин , теғ барор ва бибин

بر سر میدان کین، تیغ برآر و ببین

Аз дили сангини хасм , ҷазбаи оҳани рибо

از دل سنگین خصم، جذبهٔ آهن‌ربا

Дида агар пуртӯй ёфта аз рои ту

دیده اگر پرتوی یافته از رای تو

зи оинаи офтоб , дидаи хаёли сҳо

ز آینهٔ آفتاب، دیده خیال سها

Гар дар андешаро , фатҳ ту гардад калид

گر درِ اندیشه را، فتح تو گردد کلید

Боз шавад шахсро , уқдаи зи банди қабо

باز شود شخص را، عقده ز بند قبا

Қаҳри ту ҳамчун сумум , гар гузарад бар ҷаҳон

قهر تو همچون سموم، گر گذرد بر جهان

Шояд агар ҳамчуи дӯд дар назар ояд зё

شاید اگر همچو دود در نظر آید ضیا

Танг шавад бар замин , перҳани осмон

تنگ شود بر زمین، پیرهن آسمان

Сӯии замини афканӣ ,гар назари кибриё

سوی زمین افکنی، گر نظر کبریا

эй ки ба домон туаст дасти умедами қавӣ

ای که به دامان توست دست امیدم قوی

Вай ки ба даврон туаст пои муродами раво

وی که به دوران توست پای مرادم روا

Ман ба забоноварӣ шуҳра ва дар ҳайратам

من به زبان‌آوری شهره و در حیرتم

То ба кадомин забон , шукри ту орм ба ҷо

تا به کدامین زبان، شکر تو آرم به جا

Бодаи ъушрат ба ҷом , суҳбати соқӣ ба ком

بادهٔ عشرت به جام، صحبت ساقی به کام

Тоири мақсӯди ром , ваҳшии васли ошно

طایر مقصود رام، وحشی وصل آشنا

Ҷом май хушгувор , лаъл меолуд ёр

جام می خوشگوار، لعل می‌آلود یار

Ранҷи танамро алоҷ , дарди диламро даво

رنج تنم را علاج، درد دلم را دوا

Мутриб ғам додааст , тори танамро ба чанг

مطرب غم داده است، تار تنم را به چنگ

Тифл ситам кардааст , мурғи диламро раҳо

طفل ستم کرده است، مرغ دلم را رها

Дар гузари орзӯ , чашми умеди маро

در گذر آرزو، چشم امید مرا

Дода ғубори ситам , фоидаи тўтё

داده غبار ستم، فایدهٔ توتیا

Ахтари бахтам ки буд , Юсуфи чоҳи вабол

اختر بختم که بود، یوسف چاه وبال

Чун илми фатҳи ту , гашта кунун арши со

چون علم فتح تو، گشته کنون عرش‌سا

Аз чаҳ таровуш кунад , хӯни зи сари ангушти меҳр ?

از چه تراوش کند، خون ز سر انگشت مهر؟

Гарна ба бахтам гирифт , панҷаи зўрозмо

گرنه به بختم گرفت، پنجهٔ زورآزما

Ман ки чунин гаштаам , дар қидмати сарбаланд

من که چنین گشته‌ام، در قدمت سربلند

Рӯ ба куҷо оварам ,гар зи ту гирдами ҷудо

رو به کجا آورم، گر ز تو گردم جدا

Рӯзи қиёмати зи хок , сар ба чаҳ рӯи бркнм

روز قیامت ز خاک، سر به چه رو برکنم

Гар накунам ин замон , пеши ту ҷонро фидо

گر نکنم این زمان، پیش تو جان را فدا

Нест аҷаб гар кунам , умр ба мадҳи ту сарф

نیست عجب گر کنم، عمر به مدح تو صرف

Ғайри ту имрӯз кист , қобили мадҳу сано

غیر تو امروز کیست، قابل مدح و ثنا

То шудае муштарӣ , гавҳари назми маро

تا شده‌ای مشتری،‌ گوهر نظم مرا

Ҳамчу садаф гашта пар , гӯши ҷаҳони зини садо

همچو صدف گشته پر، گوش جهان زین صدا

Чун зи хавосу авом , бар ҳамаи кас зоҳир аст

چون ز خواص و عوام، بر همه کس ظاهر است

Бо чу ту шоҳаншаҳӣ , бандагии ин гадо

با چو تو شاهنشهی، بندگی این گدا

Дасти мадор аз дилам , то наравад дили зи даст

دست مدار از دلم، تا نرود دل ز دست

Пои макаш аз серум , то ки науфтам зи по

پای مکش از سرم، تا که نیفتم ز پا

Вақти анояти мубини мартабаи пасти ман

وقت عنایت مبین مرتبهٔ پست من

Ту ҳамаи маҳзи карам , ман ҳамаи айни хато

تو همه محض کرم، من همه عین خطا

Аз ту марои чашм он ҳаст ки бо ман кунӣ

از تو مرا چشم آن هست که با من کنی

Ҳиммати олии ту ончӣ кунад иқтизо

همّت عالیّ تو آنچه کند اقتضا

Майлии азин даргузар , то зи сари эътиқод

میلی ازین درگذر، تا ز سر اعتقاد

Лавҳи дуоро кунам содаи зи ҳарфи риё

لوح دعا را کنم ساده ز حرف ریا

То ки ба лавҳи ҷаҳон , ақли наёбади нишон

تا که به لوح جهان، عقل نیابد نشان

Аз рақами интиҳо , бе қалами ибтидо

از رقم انتها، بی‌قلم ابتدا

Давлати пояндау ақли салими ту бод

دولت پاینده و عقل سلیم تو باد

Охир беибтидо , аввал бе интиҳо

آخر بی‌ابتدا، اوّل بی‌انتها