Забон чигуна кунад шукри эзади мутаъол

زبان چگونه کند شکر ایزد متعال

Ки рӯзи ҳиҷр бадал шуд ба рӯзгори висол

که روز هجر بدل شد به روزگار وصال

Бидид дидаи ҷамолӣ ки умрҳо бо ӯ

بدید دیده جمالی که عمرها با او

Наҳуфтаи ишқи ҳамеи бохт дар ҳарими хаёл

نهفته عشق همی باخت در حریم خیال

Лаболаб ар чаҳ зи хӯн буд соғари ҷонам

لبالب ار چه ز خون بود ساغر جانم

зи оби зиндагӣ акнӯн шудаи сети моломол

ز آب زندگی اکنون شده‌ست مالامال

Агарчӣ ахтари бахтами зи чашми захми замон

اگرچه اختر بختم ز چشم زخم زمان

Фитода буд чу Юсуф ба тангнои вабол

فتاده بود چو یوسف به تنگنای وبال

Агарчӣ дошт ба дил , корвони ғами манзил

اگرچه داشت به دل، کاروان غم منزل

Кунун қўоФл айш оядам ба истиқбол

کنون قوافل عیش آیدم به استقبال

Вгрчаҳи хайли ғам аз трктози паии дарпайи

وگرچه خیل غم از ترکتاز پی‌درپی

Чу мӯр дошт серумро замони замони помол

چو مور داشت سرم را زمان زمان پامال

Кунун з даст барояд марои зи неъмату ҷоҳ

کنون ز دست برآید مرا ز نعمت و جاه

Ки мизбон сулаймон шавам ба истиқлол

که میزبان سلیمان شوم به استقلال

Гар аз нигунии бахту забунии толеъ

گر از نگونی بخت و زبونی طالع

Камол дошт завол ва завол дошт камол

کمال داشت زوال و زوال داشت کمال

Ба Ямани бахти ҳумоюну толеъи маймун

به یمن بخت همایون و طالع میمون

Кунун завол камоласт дар камоли завол

کنون زوال کمال است در کمال زوال

зи бадгумонии бахтӣ ки доштам , худ ро

ز بدگمانی بختی که داشتم، خود را

Пас аз ҳазор ғам акнӯн ки дидаам хушҳол

پس از هزار غم اکنون که دیده‌ام خوشحال

Гумон барам ки магари ин фироқи хотир ро

گمان برم که مگر این فراغ خاطر را

Ба хоби байнам ва онро малолатаст малол

به خواب بینم و آن را ملالت است ملال

Чунонкии шаби ҳамаи шаб бо ҳазор сӯзу гудоз

چنانکه شب همه شب با هزار سوز و گداز

Чу моҳе ки буд ташнаи зулоли висол

چو ماهیی که بود تشنهٔ زلال وصال

зи иштиёқи висолӣ ки даст дод акнӯн

ز اشتیاق وصالی که دست داد اکنون

Дар интизори Муродӣ ки рӯ намӯд улҳол

در انتظار مرادی که رو نمود الحال

Ба тоқи чархи расонадами зи барқи оҳи халал

به طاق چرخ رساندم ز برق آه خلل

Ба соқ арш фикандам зи дӯди дили халхол

به ساق عرش فکندم ز دود دل خلخال

Ба завқи онкии лаб аз хандаи гашти ширини ком

به ذوق آنکه لب از خنده گشت شیرین‌کام

Ба шукри онкии дил аз нолаи гашти Форғбол

به شکر آنکه دل از ناله گشت فارغبال

Бидиҳ яке қадаҳи дўсткомӣ эй соқӣ

بده یکی قدح دوستکامی ای ساقی

Бихон яке ғазали ошиқона , эй қўол

بخوان یکی غزل عاشقانه، ای قوّال

Дамӣ ки бугзарад аз пешами он рамидаи ғизол

دمی که بگذرد از پیشم آن رمیده غزال

Нигаҳ кунад ба қафо , то шитобам аз дунбол

نگه کند به قفا، تا شتابم از دنبال

Ба ин ғараз ки кунад пеши ғайри мунфаилам

به این غرض که کند پیش غیر منفعلم

Ҷавоби ман надиҳад , гар кунам ҳазор суол

جواب من ندهد، گر کنم هزار سوال

зи ман гузашт ва шуд ин ҳасратами гиреҳ дар дил

ز من گذشت و شد این حسرتم گره در دل

Ки дошт майли сухани гуфтан ва наёфт маҷол

که داشت میل سخن گفتن و نیافت مجال

зи ҳамнишинии ёрон тиҳӣ кунад паҳлу

ز همنشینی یاران تهی کند پهلو

Ки аз малоли дили мо , дилаш гирифт малол

که از ملال دل ما، دلش گرفت ملال

Раседӣ аз ту ситами пеша , дод бргрдўн

رسیدی از تو ستم‌پیشه، داد برگردون

зи ҳайрат ту набӯдӣ агар забонҳо лол

ز حیرت تو نبودی اگر زبانها لال

Ба марг , рӯзи висоли ту май расми сад бор

به مرگ، روز وصال تو می‌رسم صد بار

Қиёс кун шаби ҳиҷри марои зи рӯзи висол

قیاس کن شب هجر مرا ز روز وصال

зи тори зулфи ту , дили тира чун даруни қалам

ز تار زلف تو، دل تیره چون درون قلم

зи печу тоб , дарави решаҳои оҳ чу на?ил

ز پیچ و تاب، درو ریشه‌های آه چو نال

Кашид сари зи дилам бар сипеҳр , шуълаи оҳ

کشید سر ز دلم بر سپهر، شعلهٔ آه

Чу моҳи рояти хуршеди осмони ҷалол

چو ماه رایت خورشید آسمان جلال

Чароғи анҷумани охируззамон , беҳруз

چراغ انجمن آخرالزّمان، بهروز

Гули шукуфтаи боғи саодату иқбол

گل شکفتهٔ باغ سعادت و اقبال

Баланди ахтару маи талъату ситораи ҳашам

بلند اختر و مه طلعت و ستاره حشم

Хуҷастаи бахту мубораки пайу ҳумоюни фол

خجسته بخت و مبارک پی و همایون فال

Агар ба боғи замон , меҳри қадар ӯ тобад

اگر به باغ زمان، مهر قدر او تابد

Дигар ба хок науфтад зи шохсори зилол

دگر به خاک نیفتد ز شاخسار ظلال

Вагар ба кишти замин , абри даст ӯ борад

وگر به کشت زمین، ابر دست او بارد

Диҳад чу хӯшаи парвин ба ҷои донаи лол

دهد چو خوشهٔ پروین به جای دانه لآل

зи иштиёқи замини бӯс ӯ , ба мавъиди ҳамл

ز اشتیاق زمین بوس او، به موعد حمل

Наме кашанд дар арҳом , интизори атфол

نمی‌کشند در ارحام، انتظار اطفال

Дамӣ ки дар қалам ояд ҳуруфи давлати ту

دمی که در قلم آید حروف دولت تو

Ба рӯй сафҳаи биболади қалам чу тозаи ниҳол

به روی صفحه ببالد قلم چو تازه نهال

Чунон зи адли ту кӯтоҳи гашти дасти ситам

چنان ز عدل تو کوتاه گشت دست ستم

Ки ҷазб нам накунад , оби норасидаи суфол

که جذب نم نکند، آب نارسیده سفال

Дар он масоф ки монанди қатраи симоб

در آن مصاف که مانند قطرهٔ سیماب

зи бим дар кара осмон фитад зилзол

ز بیم در کرهٔ آسمان فتد زلزال

Муҳӣти чарх ниҳон гардад аз ғубори сипоҳ

محیط چرخ نهان گردد از غبار سپاه

Басити арзи зираи пӯшад аз нишони нъол

بسیط ارض زره پوشد از نشان نعال

Ту бар нишинӣ бар тавсани ҷаҳонгардӣ

تو بر نشینی بر توسن جهانگردی

Ки аз тасаввури он , мурғи дили براردи бол

که از تصوّر آن، مرغ دل برآرد بال

Равандаи ҳамчуи шаҳобу парандаи ҳамчуи уқоб

رونده همچو شهاب و پرنده همچو عقاب

Барандаи ҳамчуи насибу рсндаҳ чун оҷол

برنده همچو نصیب و رسنده چون آجال

Агар зи суръат ӯ баҳрае баради шаби ҳиҷр

اگر ز سرعت او بهره‌ای برد شب هجر

Чу рӯзи васл , шавад муттасиф ба астъҷол

چو روز وصل، شود متّصف به استعجال

Ба ин баҳона ки хор аз қадам кашад берун

به این بهانه که خار از قدم کشد بیرون

зи ҳмрҳиш ба дунболи мондаи пайки хаёл

ز همرهیش به دنبال مانده پیک خیال

Чу офтоб кунӣ ҳамлае , гуруҳи гуруҳ

چو آفتاب کنی حمله‌ای، گروه گروه

Расанд ҳамчуи кавокиб , мавокиб аз дунбол

رسند همچو کواکب، مواکب از دنبال

Плорки ту буд он саҳоб каз раҳи дайн

پلارک تو بود آن سحاب کز ره دین

Фрўншондаҳ ба оби ҳудо , ғубори залол

فرونشانده به آب هدی، غبار ضلال

Чунон ба сами сутур аз адуи барории гирд

چنان به سُمّ ستور از عدو برآری گرد

Ки эҳтиёҷ набошад ба дафн , баъди қаттол

که احتیاج نباشد به دفن، بعد قتال

Фитад зи фарқи сарон , худҳои шикофи шикоф

فتد ز فرق سران، خودها شکاف‌شکاف

Шавад ба дасти ялон , найзаҳо хилоли хилол

شود به دست یلان، نیزه‌ها خلال‌خلال

зи баси муҷодала бо ҳам кунанд , бигурезад

ز بس مجادله با هم کنند، بگریزد

зи по , тавон гурезу зи даст , тоби ҷидол

ز پا، توان گریز و ز دست، تاب جدال

Қиёматӣ шаваду дам ба дам фурӯ ояд

قیامتی شود و دم‌به‌دم فرو آید

Ҳазор новаки парон чу номаи аъмол

هزار ناوک پرّان چو نامهٔ اعمال

Диҳанд ширшкорон ба дасти бод , Аннан

دهند شیرشکاران به دست باد، عنان

Зананд фили саворон ба табл , чӯби дўол

زنند فیل‌سواران به طبل، چوب دوال

Агар виқори ту таскин рӯзгор диҳад

اگر وقار تو تسکین روزگار دهد

Сазад ки салб таҳаррук кунад зи боди шимол

سزد که سلب تحرّک کند ز باد شمال

Зиҳии зи адли ту , бидодгари чунон мушфиқ

زهی ز عدل تو، بیدادگر چنان مشفق

Ки шер , пушти ғизолони бухорад аз чангол

که شیر، پشت غزالان بخارد از چنگال

зи дасту шаст ту уфтад агар дар оинаи акс

ز دست و شست تو افتد اگر در آینه عکس

Сазад ки ҳамчуи парӣ , пар бар оварад тимсол

سزد که همچو پری، پر بر آورد تمثال

Шавад газанда чу дандони мор , нӯки қалам

شود گزنده چو دندان مار، نوک قلم

зи новаки ту агар фии алмисли кашанди мисол

ز ناوک تو اگر فی‌المثل کشند مثال

Магари шикастаи суфоли саг худам хондӣ ?

مگر شکسته سفال سگ خودم خواندی؟

Ки бози мондаи зи баси хуррамӣ , даҳони ҳилол

که باز مانده ز بس خرّمی، دهان هلال

Гар аз фасоҳати нутқи ту баҳра манд шаванд

گر از فصاحت نطق تو بهره‌مند شوند

Забони барги дарахтон чунин намонад лол

زبان برگ درختان چنین نماند لال

Бузургвори ҷнобо ! қариб на моҳ аст

بزرگوار جنابا! قریب نه ماه است

Ки давр будам азин остони арши мисол

که دور بودم ازین آستان عرش‌مثال

Чаҳ гӯямат ки чу Тифли шиками дарин на моҳ

چه گویمت که چو طفل شکم درین نه ماه

Чаҳ мояи хӯни ҷигар хӯрдаам ба кунҷи вабол

چه مایه خون جگر خورده‌ام به کنج وبال

Шудӣ чу мурдаи садсолаи хӯни ман бар бод

شدی چو مردهٔ صدساله خون من بر باد

Агар гузаштии моҳӣ дигар барин минвол

اگر گذشتی ماهی‌دگر برین منوال

Дарин ғамам ки мабодои дилат малол кашад

درین غمم که مبادا دلت ملال کشد

Агар ба шарҳ дар орм ки чун гузашти аҳвол

اگر به شرح در آرم که چون گذشت احوال

Ту низ ду се рӯзӣ чу ҳазрати Юсуф

تو نیز دو سه روزی چو حضرت یوسف

Ки дар муҳосира будӣ ба тангнои малол

که در محاصره بودی به تنگنای ملال

Натиҷа ёфтӣ аз кирдигор , охири кор

نتیجه یافتی از کردگار، آخر کار

Азизи Миср ҳукӯмат шудӣ ба истиқлол

عزیز مصر حکومت شدی به استقلال

Чу кӯдакии манам акнӯн ки зода аз модар

چو کودکی منم اکنون که زاده از مادر

зи нави гирифтаи ҳаётӣ ки менамӯд маҳол

ز نو گرفته حیاتی که می‌نمود محال

Бурун чигуна тавон омадани зи ӯҳдаи шукр

برون چگونه توان آمدن ز عهدهٔ شکر

Адоӣ шукр кунамгар ба сидқи садҳо сол

ادای شکر کنم گر به صدق صدها سال

Ба инки додраси хеши дидае , майлӣ

به اینکه دادرس خویش دیده ای، میلی

Забони гшо ба дуо ва азин зиёдаи манол

زبان گشا به دعا و ازین زیاده منال

Умед ҳаст ки то шоҳидони зи содаи дилон

امید هست که تا شاهدان ز ساده‌دلان

Баранд дил ба фусуну фиребу ғанҷу даллол

برند دل به فسون و فریب و غنج و دلال

Арӯс фатҳ набинад дами таҷаллии ҳасан

عروس فتح نبیند دم تجلّی حسن

Биҷуз дар оинаи моҳи рояти ту ҷамол

بجز در آینه ماه رایت تو جمال