Ллаҳи алҳмд ки дорам ба каф аз баҳри шараф

للّه‌الحمد که دارم به کف از بحر شرف

Дар яктое , конро ду ҷаҳони садаф

دُرّ یکتایی، کان را دو جهان صدف

Ақли ҳодии ъушр , устоди замони садриддин

عقل حادی عشر، استاد زمان صدرالدّین

Садри девони Наҷаф , ҳам халафи шоҳи Наҷаф

صدر دیوان نجف، هم خلف شاه نجف

Дар банӣ Фотима , зоти ту меҳр шараф аст

در بنی‌فاطمه،ذات تو مُهر شرف است

Чун дар аъзои набӣ , меҳри набуввати ашраф

چون در اعضای نبی، مُهر نبوّت اشرف

Зоти пок ту кунад пайравии халқ аз халқ

ذات پاک تو کند پیروی خلق از خُلق

Варна кӣ рафтаи паии реги равон дар Наҷаф

ورنه کی رفته پی ریگ روان دُرّ نجف

намекунад Зуҳра агар бе ту ба хуршеди қирон

می‌کند زهره اگر بی‌تو به خورشید قران

намезанад ҳамчуи ҷлоҷли зи асФи каф бар каф

می‌زند همچو جلاجل ز اسف کف بر کف

Қулзуми мавҷи зани дасти гҳрбхши туро

قلزم موج زن دست گهربخش ترا

Абр бо ин ҳамаи ҳиммат , натавонади сари каф

ابر با این‌همه همّت، نتواند سر کف

Аз гаронии ту чу дар , дар таҳи дарёии вуҷӯд

از گرانی تو چو دُر، در ته دریای وجود

Бар сари об , нуҷум аз сабукии монда чу каф

بر سر آب، نجوم از سبکی مانده چو کف

. . . Калаки ту фирдавси карамро ризвон

... کلک تو فردوس کرم را رضوان

Пери рои ту сулаймони хирадро осиф

پیر رای تو سلیمان خرد را آصف

Афсари сини сиёдат ки буд бар сртў

افسر سین سیادت که بود بر سرتو

Бошад аз бсмлаҳу ояи ёсин , мусҳаф ?

باشد از بسمله و آیهٔ یاسین، مصحف؟

Бар сар . . . Пер фалак ме ларзад

بر سر ... پیر فلک می‌لرزد

Чун куҳансоли падар бар сари фарзанди халаф

چون کهنسال پدر بر سر فرزند خلف

Дар латофати зи башари ҳамчуи малики мустасно

در لطافت ز بشر همچو ملک مستثنی

Чу Н дар аҷзои бадан , дидаи бинои алтФ

چو ن در اجزای بدن، دیدهٔ بینا الطف

Хоки пои ту касеро ки шавад серумаи чашм

خاک پای تو کسی را که شود سرمهٔ چشم

Чашми ҷонро диҳад аз файзи назари ҳамчуи кашф ( ? )

چشم جان را دهد از فیض نظر همچو کشف(؟)

Вар насим нафаст ҳамдамӣ халқ кунад

ور نسیم نفست همدمی خلق کند

Ҳеҷ касро чу масеҳо нашавад умри талаф

هیچ‌کس را چو مسیحا نشود عمر تلف

Ончӣ ӯро ба кафи ганҷ барандоз уфтад

آنچه او را به کف گنج برانداز افتد

Сарф созад ба шабоне ки надонад масраф

صرف سازد به شبانی که نداند مصرف

Гар сӯии кӯҳ , нигоҳ ғазаб олуд кунӣ

گر سوی کوه، نگاه غضب‌آلود کنی

Ҳамчуи хӯни ҷигар аз лаъл бурун ояд туф

همچو خون جگر از لعل برون آید تف

Гул ки аз пардаи дарии муҳаррами роз ту нашуд

گل که از پرده‌دری محرم راز تو نشد

Карда олӯдаи хӯн , чеҳра ба нохуни зи асФ

کرده آلودهٔ خون، چهره به ناخن ز اسف

Субҳдами мҳрФрўзони з уфуқ нест ки ҳаст

صبحدم مهرفروزان ز افق نیست که هست

Буния сҷлаҳ наҳй кохи туро бар рФрФ

بنیه سجله نهی کاخ ترا بر رفرف

Дасти раси лофи қадари ту таманноӣ ту дорад ( кзо )

دست رس لاف قدر تو تمنّای تو دارد (کذا)

Зини ҷиҳати пой наад бар сари кӯяши рФрФ

زین جهت پای نهد بر سر کویش رفرف

Нест мумкин ки зи бадгӯии арбоби ҳасад

نیست ممکن که ز بدگویی ارباب حسد

Ба камоли ту заволӣ расад эй меҳри шараф

به کمال تو زوالی رسد ای مهر شرف

Бар фалак , моҳи ҷҳонтоб чаҳ офтоб бинад

بر فلک، ماه جهانتاب چه آفتاب بیند

Саги девона ба маҳтоб кунад кунад ъФи ъФ

سگ دیوانه به مهتاب کند کند عف‌عف

эй ки бар чарх кунигар назар аз рӯй итоб

ای که بر چرخ کنی گر نظر از روی عتاب

Уфтад аз тоб ба рухсораи хуршеди клФ

افتد از تاب به رخسارهٔ خورشید کلف

Илм дар нисбати донои ту , лоиълм

علم در نسبت دانایی تو، لایعلم

Фаҳм дар ҷанби шиносои ту , лоиърФ

فهم در جنب شناسایی تو، لایعرف

То дар афъол буд фарқи миёни баду нек

تا در افعال بود فرق میان بد و نیک

То дар ақвол шавад тобеъи ақўӣ , азъФ

تا در اقوال شود تابع اقوی، اضعف

Наақсо ки на саҳеҳаст , музоъаф хонанд

ناقصی که نه صحیح است، مضاعف خوانند

Мътл алъайн набинаш мисоли аҷўФ

معتل‌العین نبینش مثال اجوف

Ҳар замони мадҳи ту майлӣ гузаронад бе хост

هر زمان مدح تو میلی گذراند بی‌خواست

Ҳамчуи тӯтии сухангӯ ки бихонад мусҳаф

همچو طوطیّ سخنگو که بخواند مصحف