Рӯзи идами ёр агар қурбон кунад

روز عیدم یار اگر قربان کند

Бандеи озод аз зиндон кунад

بندیی آزاد از زندان کند

Юсуфи ҷонро ки дар қайд тан аст

یوسف جان را که در قید تن است

Зини либоси орият урён кунад

زین لباس عاریت عریان کند

Идӣам ин бас ки қурбон созадам

عیدی‌ام این بس که قربان سازدم

То халосам аз ғам даврон кунад

تا خلاصم از غم دوران کند

Оташи деринаро таскин диҳад

آتش دیرینه را تسکین دهد

Дарди чандини соларо дармон кунад

درد چندین ساله را درمان کند

Кӯи сбкрўҳӣ ки қурбонии сифат

کو سبکروحی که قربانی صفت

Сарфи роҳи дӯст , нақд ҷон кунад

صرف راه دوست، نقد جان کند

Рӯй бар хок дар дилбар наад

روی بر خاک در دلبر نهد

Ҷони нисори мақдам ҷонон кунад

جان نثار مقدم جانان کند

Каъбаро дохил шавад бе ранҷи роҳ

کعبه را داخل شود بی‌رنج راه

Мушкилӣ бар хештан осон кунад

مشکلی بر خویشتن آسان کند

Ид қурбонаст ва акнӯн ҳар ки ҳаст

عید قربان است و اکنون هر که هست

Баҳри худ фикри сар ва сомон кунад

بهر خود فکر سر و سامان کند

Порсои рӯ дар раҳи тоъат наад

پارسا رو در ره طاعت نهد

Боғбони ороиш бустон кунад

باغبان آرایش بستان کند

Зуҳра акнӯн сокинони арш ро

زهره اکنون ساکنان عرش را

Аз хурӯши чанг дар афғон кунад

از خروش چنگ در افغان کند

Ханҷари алмос , баҳром аз ниёам

خنجر الماس، بهرام از نیام

Баркашад то барраро қурбон кунад

برکشد تا برّه را قربان کند

Бар сари минбари хатиби осмон

بر سر منبر خطیب آسمان

Зикри номи номӣ яздон кунад

ذکر نام نامی یزدان کند

Чун бипардозад зи тавҳиди худоӣ

چون بپردازد ز توحید خدای

Арзи алқоби шаҳ даврон кунад

عرض القاب شه دوران کند

Баъди зикри кирдигору шаҳриёр

بعد ذکر کردگار و شهریار

Васфи қутби аддӣн Муҳаммадхон кунад

وصف قطب الدّین محمّدخان کند

Онкӣ аз андешаи дасту дилаш

آنکه از اندیشه دست و دلش

Каз сахои тороҷи баҳр ва кон кунад

کز سخا تاراج بحر و کان کند

Баҳри махфӣ дар садаф созад гуҳар

بحر مخفی در صدف سازد گهر

Лаъл ва дар дар санг , кон пинҳон кунад

لعل و دُر در سنگ، کان پنهان کند

Вази ҳамин андешаи нақди меҳр ро

وز همین اندیشه نقد مهر را

Субҳи пинҳон дар таҳ домон кунад

صبح پنهان در ته دامان کند

Бар ҷаҳон гар оварад як трктоз

بر جهان گر آورد یک ترکتاز

Осмонро бо замин яксон кунад

آسمان را با زمین یکسان کند

Дастбурди сўлҷони меҳр ӯ

دستبرد صولجان مهر او

Чархро чун гӯй саргардон кунад

چرخ را چون گوی سرگردان کند

Мҳчаҳи ройоти фатҳи оёт ӯ

مهچه رایات فتح آیات او

Дидаи хуршедро ҳайрон кунад

دیده خورشید را حیران کند

Бо вуҷӯди қудрати хӯни рехтан

با وجود قدرت خون ریختن

Хасмро шарманда эҳсон кунад

خصم را شرمنده احسان کند

эй ки аз адли ту натавонади шарир

ای که از عدل تو نتواند شریر

Дар замири андеша исён кунад

در ضمیر اندیشه عصیان کند

Кофарамгар теғи мижгон батон

کافرم‌گر تیغ مژگان بتان

наметавонад рахна дар имон кунад

می‌تواند رخنه در ایمان کند

Оварадгар рӯз , сайли қаҳри ту

آورد گر روز، سیل قهر تو

Хонаи афлокро вайрон кунад

خانه افلاک را ویران کند

Нанг бошад тавсани ҷоҳи туро

ننگ باشد توسن جاه ترا

Офаринишро агар майдон кунад

آفرینش را اگر میدان کند

Дар дили кон , муждаи побӯси ту

در دل کان، مژده پابوس تو

Лаълро чун ғунча хандон кунад

لعل را چون غنچه خندان کند

Аз ту моҳи чордаҳи касби камол

از تو ماه چارده کسب کمال

Гар кунад , чун меҳр кӣ нуқсон кунад ?

گر کند، چون مهر کی نقصان کند؟

намекунад доими кафи эҳсони ту

می‌کند دایم کف احسان تو

Ончии файзи абр дар Нитсаон кунад

آنچه فیض ابر در نیسان کند

Чун сипаҳро дили диҳӣ дар корзор

چون سپه را دل دهی در کارزار

Зол , кори рустам дастон кунад

زال، کار رستم دستان کند

Хори хори буғз , бадхоҳи туро

خار خار بغض، بدخواه ترا

Ғунчаи дил дар дарун пайкон кунад

غنچه دل در درون پیکان کند

Чун тавонад кард инкори ту хасм ?

چون تواند کرد انکار تو خصم؟

Чун ба гули хуршедро пинҳон кунад ?

چون به گل خورشید را پنهان کند؟

Доўро ! васфи дили донои ту

داورا! وصف دل دانای تو

Кӣ тавонад майлӣ нодон кунад

کی تواند میلی نادان کند

Гар кунад сад соли васфи зоти ту

گر کند صد سال وصف ذات تو

Дар хури онӣ ки сад чандон кунад

در خور آنی که صد چندان کند

Хуонеашгар аз дуои гӯйони хеш

خوانی‌اش گر از دعا گویان خویش

Зини саодати шукр бепоён кунад

زین سعادت شکر بی‌پایان کند

То қазои қурбониёнро рӯзи ид

تا قضا قربانیان را روز عید

Бар сар хон бало меҳмон кунад

بر سر خوان بلا مهمان کند

Дӯстонатро буд ҳар рӯзи ид

دوستانت را بود هر روز عید

Дшмнонтро аҷал қурбон кунад

دشمنانت را اجل قربان کند

Сайр , кофар неъмат хон туро

سیر، کافر نعمت خوان ترا

Гар кунад айём , сайр аз ҷон кунад

گر کند ایّام، سیر از جان کند

Амрў наятро қазо бошад мутӣъ

امرو نهیت را قضا باشد مطیع

Ҳар чаҳ фармоеу гӯйӣ , он кунад

هر چه فرمایّی و گویی، آن کند