Нав баҳорасту ҷаҳони ҳала хзро дорад

نو بهار است و جهان حلّهٔ خضرا دارد

Боди хосияти анфос масеҳо дорад

باد خاصیّت انفاس مسیحا دارد

намедиҳад ёди зи маҳшар , ки масеҳои ҳаво

می‌دهد یاد ز محشر، که مسیحای هوا

Бози амвоти чаманро сар эҳё дорад

باز اموات چمن را سر احیا دارد

Хок аз халқи ҷаҳон ҳарчӣ ниҳон дар дил дошт

خاک از خلق جهان هرچه نهان در دل داشت

Абр аз пардаи дарӣ бар ҳама пайдо дорад

ابر از پرده‌دری بر همه پیدا دارد

Бас ки алвон шуда аз сабзау гули олами хок

بس که الوان شده از سبزه و گل عالم خاک

Рашк бар рӯй замин , олам боло дорад

رشک بر روی زمین، عالم بالا دارد

Сабза бар тарафи чаман , фарши зумурради андохт

سبزه بر طرف چمن، فرش زمرّد انداخت

Ғунча дар саҳни чаман , харгаҳ мино дорад

غنچه در صحن چمن، خرگه مینا دارد

Чун Хизр , сабзаи навруста бар атрофи чаман

چون خضر، سبزهٔ نورسته بر اطراف چمن

Бар сари об , зи эъҷоз , мусалло дорад

بر سر آب، ز اعجاز، مصلّا دارد

Баҳри овезаи гирди рух гулбарг турост

بهر آویزهٔ گرد رخ گلبرگ تراست

Риштаи сабза ки сад лўлў лоло дорад

رشتهٔ سبزه که صد لولو لالا دارد

Дар дирами резӣ ва дар пошӣу сими афшонӣ

در درم ریزی و دُر پاشی و سیم افشانی

Шамсаи шохи шукуфаи яд Байзо дорад

شمسهٔ شاخ شکوفه ید بیضا دارد

Дидаи наргиси Шаҳло шудаи ҳайрони чаман

دیدهٔ نرگس شهلا شده حیران چمن

Чашм бар қудрати аллоҳ таъолӣ дорад

چشم بر قدرت‌اللّه تعالی دارد

Ҳар киро дасти ғами имрӯз гиребонгир аст

هر که را دست غم امروز گریبانگیر است

( рӯ ) ба тарафи чаману доман саҳро дорад

(رو) به طرف چمن و دامن صحرا دارد

Вақти он бесару пои хуш ки дарин нодарраи вақт

وقت آن بی‌سر و پا خوش که درین نادره وقت

Сари таслим ба пои хам саҳбо дорад

سر تسلیم به پای خم صهبا دارد

Ошиқи зор ба коми дили худ бо маъшӯқ

عاشق زار به کام دل خود با معشوق

Рӯй бар рӯй чу барги гул раъно дорад

روی بر روی چو برگ گل رعنا دارد

Муфлис аз баҳри саранҷом майу ҷом , кунун

مفلس از بهر سرانجام می و جام، کنون

Чашм бар симу зари наргис Шаҳло дорад

چشم بر سیم و زر نرگس شهلا دارد

Даст аз ҳар ду ҷаҳони шаст ба як ҷуръа май

دست از هر دو جهان شست به یک جرعهٔ می

На ғами дайн ва на андеша дунё дорад

نه غم دین و نه اندیشهٔ دنیا دارد

эй хуши он масти нкўбхт ки ҳангоми сабӯҳ

ای خوش آن مست نکوبخت که هنگام صبوح

Соғари бода ба ӯ соқӣ зебо дорад

ساغر باده به او ساقی زیبا دارد

эй хуши он соқии бади маст ки михўораҳ ба аҷз

ای خوش آن ساقی بد مست که میخواره به عجز

Бар забони пеши ваии ин матлаъ ғро дорад

بر زبان پیش وی این مطلع غرّا دارد

Чашми бади масти ту бо мо сар ғавғо дорад

چشم بد مست تو با ما سر غوغا دارد

Ин чаҳ бади мастӣ ва ғавғост ки бо мо дорад

این چه بد مستی و غوغاست که با ما دارد

Шамъи ман маст ғурураст , ҷаҳонии зи ғамаш

شمع من مست غرور است، جهانی ز غمش

Гар чу парвона бисӯзанд чаҳ парво дорад

گر چو پروانه بسوزند چه پروا دارد

Беқарораст дили андари бадани куштаи ишқ

بی‌قرار است دل اندر بدن کشتهٔ عشق

Дигар аз ёр надонам чаҳ таманно дорад

دیگر از یار ندانم چه تمنّا دارد

Сӯии он чашми фусунгар назар андоз ва бибин

سوی آن چشم فسونگر نظر انداز و ببین

Малики аламут ки эъҷоз масеҳо дорад

ملک‌الموت که اعجاز مسیحا دارد

Мардуму силсилаи ишқ ҳанузам барпост

مُردم و سلسلهٔ عشق هنوزم برپاست

Ғайр ман кист ки ин силсила бар по дорад

غیر من کیست که این سلسله بر پا دارد

Дили зи бадгӯии ағёру зи бдхўиии ёр

دل ز بدگویی اغیار و ز بدخویی یار

Баҳри мурдани ҳамаи асбоб муҳайё дорад

بهر مردن همه اسباب مهیّا دارد

Онкии ҳаргизи зи дил ман наниҳад пои бурун

آنکه هرگز ز دل من ننهد پای برون

наменадонам ки чаҳ сон дар ҳамаи дил ҷо дорад

می ندانم که چه سان در همه دل جا دارد

Ҳеҷ дил нест ки хорӣ нашикаста сети дарав

هیچ دل نیست که خاری نشکسته‌ست درو

Гули худрӯии ман аз баси дил худро дорад

گل خودروی من از بس دل خودرا دارد

наме тавон гирд баровард зи қалби сипаҳӣ

می‌توان گرد برآورد ز قلب سپهی

Бо ҳуҷумӣ ки ғамаш бо ман танҳо дорад

با هجومی که غمش با من تنها دارد

эй гули тозаи зи сад пардаи тақозои ҷамол

ای گل تازه ز صد پرده تقاضای جمال

Гули рухсори турои анҷуман оро дорад

گل رخسار ترا انجمن آرا دارد

Рух мапуашон зи назарҳо ки гули оризи ту

رخ مپوشان ز نظرها که گل عارض تو

Ҳарчӣ дорад ҳама аз файз назарҳо дорад

هرچه دارد همه از فیض نظرها دارد

Шуҳраи шаҳри аҷаб гар нашӯй , каз ҳар сӯ

شهرهٔ شهر عجب گر نشوی، کز هر سو

Сар ба дунболи ту сад ошиқ шайдо дорад

سر به دنبال تو صد عاشق شیدا دارد

Имтиҳон ном кунад дил , ситамӣ каз ту кашад

امتحان نام کند دل، ستمی کز تو کشد

Хешро аз ту ба ин ҳила шикеб дорад

خویش را از تو به این حیله شکیبا دارد

Сабзаи хат , гули рухсори турои гашти ниқоб

سبزهٔ خط، گل رخسار ترا گشت نقاب

Дар дилами шуъла ҳануз оташ савдо дорад

در دلم شعله هنوز آتش سودا دارد

Ҳеҷам аз ҷони ғами дил боз намедорад даст

هیچم از جان غم دل باز نمی‌دارد دست

Ман надонам чаҳ ба ҷони ман шайдо дорад

من ندانم چه به جان من شیدا دارد

Сӯзи дил , ҳамчуи маи рояти дорои ҳамаи шаб

سوز دل، همچو مه رایت دارا همه شب

Шуълаи оҳи маро бе ту Флксо дорад

شعلهٔ آه مرا بی‌تو فلکسا دارد

Осмони кавкаба , беҳрузи Муҳамад ки чу меҳр

آسمان کوکبه، بهروز محمّد که چو مهر

Аз срии зери нигин то ба сурайё дорад

از ثری زیر نگین تا به ثریّا دارد

Онкӣ бар оинаи рои мунираши хуршед

آنکه بر آینهٔ رای منیرش خورشید

Ҳамчуи хафоаши куҷои тоб тамошо дорад

همچو خفّاش کجا تاب تماشا دارد

Вонкаҳи зи осори хирадмандӣ ӯ , дар арҳом

وانکه ز آثار خردمندی او،‌ در ارحام

Тифл чун пери хирад , хотир доно дорад

طفل چون پیر خرد، خاطر دانا دارد

Ҳарчӣ чашми падар аз перҳан Юсуф дошт

هرچه چشم پدر از پیرهن یوسف داشت

Аз ғубор дар ӯ дида аъамӣ дорад

از غبار در او دیدهٔ اعمی دارد

Хору зор аз кафш уфтад зару гавҳар ба канор

خوار و زار از کفش افتد زر و گوهر به کنار

( чун ) хасу хор ки ҷо бар лаб дарё дорад

(چون) خس و خار که جا بر لب دریا دارد

Он мунофот ки дорад ба вафои аҳд батон

آن منافات که دارد به وفا عهد بتان

Ваъда дар аҳди сахояш ба тақозо дорад

وعده در عهد سخایش به تقاضا دارد

Новирди узр , азугар ҳама анқо талабанд

ناورد عذر، ازو گر همه عنقا طلبند

Дар замонӣ ки карами сӯрат анқо дорад

در زمانی که کرم صورت عنقا دارد

. . . Сохтаи худро . . .

... ساخته خود را ...

( ҳалқа ) дар гӯши сад Искандар ва доро дорад

(حلقه) در گوش صد اسکندر و دارا دارد

Азми даргоҳи ту сад гӯша нишинро бе хост

عزم درگاه تو صد گوشه‌نشین را بی‌خواست

Дар ҷаҳони ҳамчуи сабои марҳала паймо дорад

در جهان همچو صبا مرحله‌پیما دارد

Ҳар ки дидори ҳумоюн туро дид имрӯз

هر که دیدار همایون ترا دید امروز

Ҳамаи шаби васваса дидан фардо дорад

همه شب وسوسهٔ دیدن فردا دارد

То ту аз модари гетӣ ба замини омада Эй

تا تو از مادر گیتی به زمین آمده‌ای

Миннатӣ бар сари ин тӯда ғбро дорад

منّتی بر سر این تودهٔ غبرا دارد

Ғайри адли ту ки тобандаи даст ситам аст

غیر عدل تو که تابندهٔ دست ستم است

Кист имрӯз ки бозуӣ тавоно дорад

کیست امروز که بازوی توانا دارد

Тоири тири ту монанди самандар ба шитоб

طایر تیر تو مانند سمندر به شتاب

Азми оташкадаи сина аъдо дорад

عزم آتشکدهٔ سینهٔ اعدا دارد

Бе хабари ҳамчу аҷал ояд ва гирад раги ҷон

بی‌خبر همچو اجل آید و گیرد رگ جان

Ғолибан хосияти марг мФоҷо дорад

غالبا خاصیت مرگ مفاجا دارد

Хасмро Зуҳраи андешаи кин ту куҷост

خصم را زهرهٔ اندیشهٔ کین تو کجاست

Вгрш ҳаст , ба изҳор чаҳ ёро дорад

وگرش هست، به اظهار چه یارا دارد

Баҳри маввоҷ ки аз вуҷӯди ту гавҳари бнҳФт

بحر موّاج که از وجود تو گوهر بنهفت

Байн ки аз чӯб , нишон бар ҳама аъзо дорад

بین که از چوب، نشان بر همه اعضا دارد

Дар замони ту ки касро ба талаб ҳоҷат нест

در زمان تو که کس را به طلب حاجت نیست

Бе ниёзии зи карами шахс таманно дорад

بی‌نیازی ز کرم شخص تمنّا دارد

Бар касе миннат кас нест биҷузи бод ки ӯ

بر کسی منّت کس نیست بجز باد که او

Миннати гирди ту бар дида бино дорад

منّت گرد تو بر دیدهٔ بینا دارد

Комкоро ! ба сад умеди барин дар майлӣ

کامکارا! به صد امّید برین در میلی

Хешро мунтазами силк аҳбо дорад

خویش را منتظم سلک احبّا دارد

Дар хумори ғами айём казон коҳади ҷон

در خمار غم ایّام کزان کاهد جان

Аз май васли ту худро тараб афзо дорад

از می وصل تو خود را طرب‌افزا دارد

Даст гирад ҳамаро лутфи ту , аз бахт ман аст

دست گیرد همه را لطف تو، از بخت من است

Ки муҳимоти марои ин ҳама дар по дорад

که مهمّات مرا این‌همه در پا دارد

Аз ту дар дили гила ҳо ҳаст ( ва ) наёяд ба забон

از تو در دل گله‌ها هست (و) نیاید به زبان

Ки дил аз тундии хуии ту муҳобо дорад

که دل از تندی خوی تو محابا دارد

Бо кадомин дили хуш дар шкрстони сухан

با کدامین دل خوش در شکرستان سخن

Тӯтии нотиқаро табъ шкрхо дорад ?

طوطی ناطقه را طبع شکرخا دارد؟

Ин ҳам аз хома ғайбаст ки дар сӯрати назм

این‌هم از خامهٔ غیب است که در صورت نظم

Шарҳи авсофи ту бар сафҳа иншо дорад

شرح اوصاف تو بر صفحهٔ انشا دارد

Ҳар ки аз пояи аднӣ ба ту пайвасти имрӯз

هر که از پایهٔ ادنی به تو پیوست امروز

Чун ғубори сипаҳати рутба аъло дорад

چون غبار سپهت رتبهٔ اعلا دارد

Ҳамчуи хоки қидмати бандаи доъии умрии сет

همچو خاک قدمت بندهٔ داعی عمری‌ست

Ки ба домони шумо даст тавалло дорад

که به دامان شما دست تولّا دارد

Чаҳ хатои срздаҳ аз ман , ки чунин рӯз ба рӯз

چه خطا سرزده از من، که چنین روز‌به‌روز

Қадари ман рӯй зи аълои сӯй аднӣ дорад

قدر من روی ز اعلا سوی ادنی دارد

Он таъаллуқ ки раҳеро ба худовандӣ туаст

آن تعلّق که رهی را به خداوندی توست

Ба влои ту агар банда ба мавло дорад

به ولای تو اگر بنده به مولا دارد

Дар дили халқи ду олам натавонад гунҷид

در دل خلق دو عالم نتواند گنجید

Эътиқодӣ ки дили ман ба ту танҳо дорад

اعتقادی که دل من به تو تنها دارد

Ба дуо ба ки дарин ҳол забон бигушоем

به دعا به که درین حال زبان بگشایم

Ки дуои дили озурда асарҳо дорад

که دعای دل آزرده اثرها دارد

То ки аз дард , мудово гузарад дар хотир

تا که از درد، مداوا گذرد در خاطر

То ?илам дар ҷингари сӯхта маъво дорад

تا الم در جنگر سوخته ماوا دارد

?иламу дард бар ҷони бидонадяши ту бод

الم و درد بر جان بداندیش تو باد

Каз ту сад дарди ҷигарсӯз мудово дорад

کز تو صد درد جگرسوز مداوا دارد