Аҷаби аҷаб ки шаби ғам ба субҳгоҳ расед

عجب عجب که شب غم به صبحگاه رسید

Насими васли савории зи гирд роҳ расед

نسیم وصل سواری ز گرد راه رسید

Ба фарқи сӯхтаи ғам дар офтоби ситам

به فرق سوختهٔ غم در آفتاب ستم

зи соябони ҳиҷоби карам , паноҳ расед

ز سایبان حجاب کرم، پناه رسید

Расонади бод ба булбули хабар ки гул омад

رساند باد به بلبل خبر که گل آمد

Расед мужда ба гӯши гадо ки шоҳ расед

رسید مژده به گوش گدا که شاه رسید

зи хуррамӣ ба самоъ омаданд чун мисатон

ز خرّمی به سماع آمدند چون مستان

Чу ин навид ба перон хонақоҳ расед

چو این نوید به پیران خانقاه رسید

Ҳазор қад шудаи хам чун камон ба саҷдаи шукр

هزار قد شده خم چون کمان به سجدهٔ شکر

Ки бар нишонаи мақсӯд , тир оҳ расед

که بر نشانهٔ مقصود، تیر آه رسید

Ҳадиси кӯтаҳу афсонаи мухтасар , зи сафар

حدیث کوته و افسانه مختصر، ز سفر

Маи ситораи ҳашам , хони ҷам сипоҳ расед

مه ستاره حشم، خان جم سپاه رسید

Саҳоби ҳиммати хуршеди мкрмт , нўрнг

سحاب همّت خورشید مکرمت، نورنگ

Ки файзи неъмати омаш ба мо сўоаҳ расед

که فیض نعمت عامش به ما سواه رسید

Диловарӣ ки дами кин ӯ ба гӯши ҷаҳон

دلاوری که دم کین او به گوش جهان

зи осмону замин вомсибтоаҳ расед

ز آسمان و زمین وامصیبتاه رسید

Ба пои тавсан ӯ то чу наъли суди ҷабин

به پای توسن او تا چو نعل سود جبین

Ба осмони маи навро пар кулоҳ расед

به آسمان مه نو را پر کلاه رسید

Фитод киштии оз аз кафш ба гирдобӣ

فتاد کشتی آز از کفش به گردابی

Ки то карони натавонад ба сад шиноа расед

که تا کران نتواند به صد شناه رسید

Зиҳии расида ба ҷое турои сарири ҷалол

زهی رسیده به جایی ترا سریر جلال

Ки бо сипеҳр ба сарҳад иштибоҳ расед

که با سپهر به سرحدّ اشتباه رسید

Ба пои бӯс ту омад фалак , вагарна чаро

به پای بوس تو آمد فلک، وگرنه چرا

Бар остони ту бо қомати ду тоа расед ?

بر آستان تو با قامت دو تاه رسید؟

зи остони ту хуршед бо ҳазор каманд

ز آستان تو خورشید با هزار کمند

Ба ҷои шамса бар айвон боргоҳ расед

به جای شمسه بر ایوان بارگاه رسید

Чу сояи меҳр наад рӯ бар он замини ҳамаи рӯз

چو سایه مهر نهد رو بر آن زمین همه روز

Ки пои чатри ту бо ин улувва ҷоҳ расед

که پای چتر تو با این علّو جاه رسید

Намӯд меҳр дигар аз фурӯғи он ба сипеҳр

نمود مهر دگر از فروغ آن به سپهر

Агар зрои ту партав ба қаър чоҳ расед

اگر زرای تو پرتو به قعر چاه رسید

зи иштиёқ , шитобанда шуд ба истиқбол

ز اشتیاق، شتابنده شد به استقبال

Ба гӯши афви ту чун мужда гуноҳ расед

به گوش عفو تو چون مژدهٔ گناه رسید

Фалак ба хон ту нисбат агар накард дуруст

فلک به خوان تو نسبت اگر نکرد درست

Чаро шикасти паёпай ба қурс моҳ расед

چرا شکست پیاپی به قرص ماه رسید

Ба даври адли ту аз каҳрабо аҷаб дорам

به دور عدل تو از کهربا عجب دارم

Ки даст ӯ ба гиребони барг коҳ расед

که دست او به گریبان برگ کاه رسید

Турои зи нолаи мазлӯми дил ба дард омад

ترا ز نالهٔ مظلوم دل به درد آمد

Ба ғоятӣ ки хиҷолат ба додхоҳ расед

به غایتی که خجالت به دادخواه رسید

зи айши даври ту ёд аз сарвар мастӣ дод

ز عیش دور تو یاد از سرور مستی داد

Ба масти хуфта агар қомат алслўаҳ расед

به مست خفته اگر قامت‌الصّلوه رسید

Ту офтобӣу баҳри субути ин даъвӣ

تو آفتابی و بهر ثبوت این دعوی

Маро чу субҳи гувоҳ аз пай гувоҳ расед

مرا چو صبح گواه از پی گواه رسید

зи моҳёни яди Байзои тавон мушоҳида кард

ز ماهیان ید بیضا توان مشاهده کرد

Дамӣ ки партави рои ту бар меаҳ расед

دمی که پرتو رای تو بر میاه رسید

Каманди меҳри зи ҷои зарраро нҷнбонид

کمند مهر ز جا ذرّه را نجنبانید

зи абри ҳалами ту грнм ба хок роҳ расед

ز ابر حلم تو گرنم به خاک راه رسید

Урӯҷ хок сазад ҳамчуи оташ аз ҷое

عروج خاک سزد همچو آتش از جایی

Ки бандагони туро бар замин ҷбоаҳ расед

که بندگان ترا بر زمین جباه رسید

Касе ки сӯхтаи оташи итоб ту шуд

کسی که سوختهٔ آتش عتاب تو شد

Ба ҳашар , номаи аъмол ӯ сиёҳ расед

به حشر، نامهٔ اعمال او سیاه رسید

Дамид сабза чу мижгони ёр , найзаи гузор

دمید سبزه چو مژگان یار، نیزه گذار

Ба ҳар замин ки турои гардӣ аз сипоҳ расед

به هر زمین که ترا گردی از سپاه رسید

Чунон сипоҳи ту бардошти хайли душман ро

چنان سپاه تو برداشت خیل دشمن را

Ки тунди сайл , ту гӯйӣ ба мушт коҳ расед

که تند سیل، تو گویی به مشت کاه رسید

Ба ранги соъиқа , рӯзи набард , гулгунат

به رنگ صاعقه، روز نبرد، گلگونت

Ба хасми тезтар аз новак нигоҳ расед

به خصم تیزتر از ناوک نگاه رسید

Миёни маъракаи душман чунон намӯд туро

میان معرکه دشمن چنان نمود ترا

Ки хӯни гирифтаи шикорӣ ба сайдгоҳ расед

که خون گرفته شکاری به صیدگاه رسید

Аду ки тофт Аннан аз итоат ту маранҷ

عدو که تافت عنان از اطاعت تو مرنج

Чу оқибат ба рикоби ту узрхоҳ расед

چو عاقبت به رکاب تو عذرخواه رسید

Ки ҳар ки сар ба итоати ниҳоди яздон ро

که هر که سر به اطاعت نهاد یزدان را

Дар аввалаш ба забони зикри ло илоҳ расед

در اوّلش به زبان ذکر لا‌اله رسید

Сипеҳри мнзлто ! бе ту зи оташи ҳиҷрон

سپهر منزلتا! بی‌تو ز آتش هجران

Чаҳ доғҳо ки ба ҷону дил табоҳ расед

چه داغها که به جان و دل تباه رسید

Нафас ки силсилаи ҷунбони зиндагонӣ буд

نفس که سلسله جنبان زندگانی بود

Ба лаби зи тирагии дил чу дӯд оҳ расед

به لب ز تیرگی دل چو دود آه رسید

Зулоли Хизру дами исавӣ чу заҳру сумум

زلال خضر و دم عیسوی چو زهر و سموم

Ба нотавони ту ҷонсӯз ва ъмркоаҳ расед

به ناتوان تو جانسوز و عمرکاه رسید

Расед ҷон ба лабами борҳо ва тофт Аннан

رسید جان به لبم بارها و تافت عنان

зи истимоъи навидӣ ки гоҳ гоҳ расед

ز استماع نویدی که گاه‌گاه رسید

Ба хоки пои ту кин мужда ам намӯд чунон

به خاک پای تو کاین مژده‌ام نمود چنان

Ки қатрае ба лаби ташна гиёҳ расед

که قطره‌ای به لب تشنهٔ گیاه رسید

Маро ба дида кунун хоби офияти хуши бод

مرا به دیده کنون خواب عافیت خوش باد

Ки чашми бахти марои вақт антбоаҳ расед

که چشم بخت مرا وقت انتباه رسید

Барор дасти дуои баҳри муддаои майлӣ

برآر دست دعا بهر مدّعا میلی

Ба шукри онкии шаби ғам ба субҳгоҳ расед

به شکر آنکه شب غم به صبحگاه رسید

Ҳамеша то ба забон бугзарад ки соҳиби ҷоҳ

همیشه تا به زبان بگذرد که صاحب جاه

Ба сарфарозӣ дияем ва фаргоҳ расед

به سرفرازی دیهیم و فرّگاه رسید

Ба фари ҷоҳ ту дияему гоҳ , олии бод

به فرّ جاه تو دیهیم و گاه، عالی باد

Ки даст аз ту ба сад афсар ва кулоҳ расед

که دست از تو به صد افسر و کلاه رسید

Ба канаи муддати ҷоҳати замонаи нтўонод

به کُنه مدّت جاهت زمانه نتواناد

Ба моҳу соли зи такрори сол ва моҳ расед

به ماه و سال ز تکرار سال و ماه رسید