Лабат дар ханда бо ман , вази нигоҳати ҷанг май борад
لبت در خنده با من، وز نگاهت جنگ میبارد
Надонам дар чаҳ фикрӣ , хӯни азин найранг май борад
ندانم در چه فکری، خون ازین نیرنگ میبارد
Ман девона бо ёдаши чунон ҳайроне дорам
من دیوانه با یادش چنان حیرانیی دارم
Ки огаҳ нестам ҳарчанд бар ман санг май борад
که آگه نیستم هرچند بر من سنگ میبارد
Хаёли он лаб ва рухсораам дар дида ме гардад
خیال آن لب و رخسارهام در دیده میگردد
Ки гуҳи борони ашками шӯру гуҳи гулранг май борад
که گه باران اشکم شور و گه گلرنگ میبارد
Шавад то бастаро шиква бетоқатон , ӯ ро
شود تا بسته را شکوه بی طاقتان، او را
зи мижгони заҳр май резад , зи абрӯи ҷанг май борад
ز مژگان زهر میریزد، ز ابرو جنگ میبارد
Ба саҳрои балои майлии ман он абри расвоӣ
به صحرای بلا میلی من آن ابر رسوایی
Ки бар аҳли вафои лофи ишқами нанг май борад
که بر اهل وفا لاف عشقم ننگ میبارد