Бе раҳми ман аз ман сафари хеш ниҳон кард

بی‌رحم من از من سفر خویش نهان کرد

То хотири азуи хуш буд , аммо натавон кард

تا خاطر ازو خوش بود، اما نتوان کرد

Аз шавқи ънонгирӣ ӯ ҷон ба лаб омад

از شوق عنانگیری او جان به لب آمد

Ҳаргоҳи дилами андешаи он даст ва Аннан кард

هرگاه دلم اندیشه آن دست و عنان کرد

Фарёд ки дар ишқи ту худроу марои ғайр

فریاد که در عشق تو خود را و مرا غیر

Аз таъна бе фоидаи расвоӣ ҷаҳон кард

از طعنه بی‌فایده رسوای جهان کرد

Омаст чунон гармии ишқи ту , ки мо ро

عام است چنان گرمی عشق تو، که ما را

Афсурдаи зи ҳмсҳбтии ҳам нафасон кард

افسرده ز همصحبتی هم‌نفسان کرد

Гар бесабаб озурда шуд он шӯхи зи майлӣ

گر بی‌سبب آزرده شد آن شوخ ز میلی

Ғам нест , ҳамин бас ки зи ағёр ниҳон кард

غم نیست، همین بس که ز اغیار نهان کرد