ӯ дарин назора каз тани ҷон маҳзун ме равад

او درین نظاره کز تن جان محزون می‌رود

Ман ба ин хўшдл ки ҷони душвор берун ме равад

من به این خوشدل که جان دشوار بیرون می‌رود

Ҳар ки меояд паии назора ҷон канданам

هر که می‌آید پی نظاره جان کندنم

намекунад нафрат ки бо ҳол дигаргун ме равад

می‌کند نفرت که با حال دگرگون می‌رود

Он шикори тири корӣ хӯрдаам каз қатли ман

آن شکار تیر کاری خورده‌ام کز قتل من

Умрҳо рафт ва ҳануз аз захмҳо хӯн ме равад

عمرها رفت و هنوز از زخمها خون می‌رود

Бо кадоми умедворӣ , ҳайратӣ дорам ки дил

با کدام امیدواری،‌ حیرتی دارم که دل

Бар сари роҳаши дарин айём , афзӯн ме равад

بر سر راهش درین ایام، افزون می‌رود

Бо чунин ҷазбӣ ки берун май кашам аз хона аш

با چنین جذبی که بیرون می‌کشم از خانه‌اش

Гар нигарадам бехабар , аз пеши ман чун меравад ?

گر نگردم بی‌خبر، از پیش من چون می‌رود؟

Аз кашишҳои каманди шавқи беруни мондагон

از کششهای کمند شوق بیرون ماندگان

Ҳар замон аз базм , бетобона берун ме равад

هر زمان از بزم، بی‌تابانه بیرون می‌رود

Ваа чаҳ шавқаст ин , ки майлӣ мекашад зон тундху

وه چه شوق است این، که میلی می‌کشد زان تندخو

Баҳри як дидори сад озор ва мамнӯн ме равад

بهر یک دیدار صد آزار و ممنون می‌رود