Он парӣ чун зулф дар по ме кашад

آن پری چون زلف در پا می‌کشد

Халқро дар дом савдо ме кашад

خلق را در دام سودا می‌کشد

намешавам осӯдагар дасти аҷал

می‌شوم آسوده گر دست اجل

Аз дилами тири ҷафо во ме кашад

از دلم تیر جفا وا می‌کشد

Оҳ каз бечорагӣҳо марги ҳам

آه کز بیچارگیها مرگ هم

Аз сари бемори ғам , по ме кашад

از سر بیمار غم، پا می‌کشد

Дили ҳам озорӣ агар аз дида дид

دل هم آزاری اگر از دیده دید

Интиқоми хеш аз мо ме кашад

انتقام خویش از ما می‌کشد

Ваа ки майлиро даво аз ёд рафт

وه که میلی را دوا از یاد رفت

Бас ки дард бемдўо ме кашад

بس که درد ‌بی‌مدوا می‌کشد