Гар бихўдӣ маҷол диҳад изтироб ро

گر بیخودی مجال دهد اضطراب را

Бунёд барканд дилу ҷони хароб ро

بنیاد برکند دل و جان خراب را

Дар ишқ май гудозам ва май сӯзаму хушам

در عشق می گدازم و می سوزم و خوشم

Бо оташаст суҳбати гармии кабоб ро

با آتش است صحبت گرمی کباب را

Суҳбати миён мо нашавад гарм аз ҳиҷоб

صحبت میان ما نشود گرم از حجاب

Кӯи муҳаррамӣ ки рафъ кунад ин ҳиҷоб ро

کو محرمی که رفع کند این حجاب را

Майдон ҳарф дод суоли туам , вале

میدان حرف داد سوال توام، ولی

Бартофт дасти шарм , Аннани ҷавоб ро

برتافت دست شرم، عنان جواب را

Гар хотират ба сахтӣ ҷон канданам хуш аст

گر خاطرت به سختی جان کندنم خوش است

Миннати нуҳум ба ҷону кашами ин азоб ро

منت نهم به جان و کشم این عذاب را

Дар хобгоҳи дидаи бахтам қарор ёфт

در خوابگاه دیده بختم قرار یافت

Аз чашми ман чу гиря бурун кард хоб ро

از چشم من چو گریه برون کرد خواب را

Майлии хуши онкӣ маст расад он савор ва ман

میلی خوش آنکه مست رسد آن سوار و من

Гоҳе Аннан бабўсам ва гоҳе рикоб ро

گاهی عنان ببوسم و گاهی رکاب را