Сари масти орзӯро , расм адаб набошад

سر مست آرزو را، رسم ادب نباشد

Гар сари нуҳум ба поят , борӣ аҷаб набошад

گر سر نهم به پایت، باری عجب نباشد

Чун шонаи рӯбаҳ рӯйиш дидам , вале надидам

چون شانه روبه‌رویش دیدم، ولی ندیدم

Як тори мӯ ки бар вай , даст талаб набошад

یک تار مو که بر وی، دست طلب نباشد

Натавон чу гиря кардан , рӯз аз ҳиҷоби мардум

نتوان چو گریه کردن، روز از حجاب مردم

Холӣ намешавад дил ,гар тира шаб набошад

خالی نمی‌شود دل، گر تیره شب نباشد

Аз зиндагӣ чаҳ дорам , каз марг рӯ битобам

از زندگی چه دارم، کز مرگ رو بتابم

Гирам ки ним ҷонӣ , доим ба лаб набошад

گیرم که نیم‌جانی، دایم به لب نباشد

Чун наргис ту бошад , дар базми нози соқӣ

چون نرگس تو باشد، در بزم ناز ساقی

Бебода аз ҳарифон , мастӣ аҷаб набошад

بی‌باده از حریفان، مستی عجب نباشد

Дар базми васл , майлӣ дар гиря чанд бошӣ

در بزم وصل، میلی در گریه چند باشی

Биншин ки ҷои мотам , базм тараб набошад

بنشین که جای ماتم، بزم طرب نباشد