Чунон рафтам ман беэътибор аз хотири шодаш

چنان رفتم من بی‌اعتبار از خاطر شادش

Ки гар мебинадам сад раҳ , намеояд змни ёдаш

که گر می‌بیندم صد ره، نمی‌آید ز من یادش

Хуши он соъат ки раҳмаш боз дорад чун зи озорам

خوش آن ساعت که رحمش باز دارد چون ز آزارم

Кунад бе аътдолиҳои хуӣ , гарми бедодаш

کند بی‌اعتدالیهای خویی، گرم بیدادش

Баннои шаҳри банд офият кардам , надонистам

بنای شهربند عافیت کردم، ندانستم

Ки ишқи хонаи вайрони соз , хоҳад кунад бунёдаш

که عشق خانه‌ویران‌ساز، خواهد کند بنیادش

Шаҳиди ханҷарат ҳар чанд аз худ бехабар бошад

شهید خنجرت هر چند از خود بیخبر باشد

Хабардораш кунад бе тобии дил , чун кунӣ ёдаш

خبردارش کند بی‌تابی دل، چون کنی یادش

Ба ҷон аз нола меоварад майлӣ , дӯши мардум ро

به جان از ناله می‌آورد میلی، دوش مردم را

Агар ҳар дам намешуд бихўдии монеъи зи фарёдаш

اگر هر دم نمی‌شد بیخودی مانع ز فریادش