Ҳар лаҳзаи марои завқи муҳаббати барад аз ҳуш

هر لحظه مرا ذوق محبّت برد از هوش

Шабҳо ки кунам бо ғам ӯ даст дар оғӯш

شبها که کنم با غم او دست در آغوش

Як дам натавонам ба хаёли ту ба сари барад

یک دم نتوانم به خیال تو به سر برد

Зон рӯ ки чу ёд ту кунам , май рӯм аз ҳуш

زان رو که چو یاد تو کنم، می‌روم از هوش

Дорам ба раҳати чашм , аҷали зӯдтари имшаб

دارم به رهت چشم، اجل زودتر امشب

Хоҳам накунӣ аз ман длхстаҳи фаромӯш

خواهم نکنی از من دلخسته فراموش

Каси рози шаҳидон ту нишнид , ки буданд

کس راز شهیدان تو نشنید، که بودند

Аз ҳайрати назораи дидори ту хомӯш

از حیرت نظّاره دیدار تو خاموش

Дилсӯзӣ майлӣ накунад каси дами мурдан

دلسوزی میلی نکند کس دم مردن

Ҷузи доғи ғамаш каз ғам ӯ гашта сияҳи пӯш

جز داغ غمش کز غم او گشته سیه‌پوش