Гар аз наврӯз , нӯшади мотамам , хотири мҷўиидм

گر از نوروز، نوشد ماتمم،‌ خاطر مجوییدم

Дарин мотам , ба марги нав , мборкбод гуедам

درین ماتم، به مرگ نو، مبارکباد گوییدم

Чунон зини гулшан бебарг , буи марг ме ояд

چنان زین گلشن بی‌برگ، بوی مرگ می‌آید

Ки ҳар гул бо забон ҳол мегуяд : мбўиидм

که هر گل با زبان حال می‌‌گوید: مبوییدم

Чу бо сад орзӯ дар сина , ҷон додам ба нокомӣ

چو با صد آرزو در سینه، جان دادم به ناکامی

Дили пари ҳасратамро ёд ореду бмўиидм

دل پر حسرتم را یاد آرید و بموییدم

Ҳам оғӯшаст ёди он қаду рухсор дар хокам

هم‌آغوش است یاد آن قد و رخسار در خاکم

Паии ифшои роз эй сарву гул , аз гули мрўиидм

پی افشای راز ای سرو و گل،‌ از گل مروییدم

Кас аз бонги ҷарасҳои дил , огоҳӣ наме ёбад

کس از بانگ جرسهای دل، آگاهی نمی‌یابد

Раҳи сахти талаб ҳарчанд мегуяд бпўиидм

ره سخت طلب هرچند می‌گوید بپوییدم

Марои ҳам пӯшиши наврӯз , рангомез май бояд

مرا هم پوشش نوروز، رنگ‌آمیز می‌باید

Шаҳиди теғи ишқам , хоку хӯн аз тани мшўиидм

شهید تیغ عشقم، خاک و خون از تن مشوییدم

зи шавқ рӯй ӯгар ҳамчуи гул аз гул барорам сар

ز شوق روی او گر همچو گل از گل برآرم سر

зи ман буи муҳаббат хоҳад омадгар ббўиидм

ز من بوی محبت خواهد آمد گر ببوییدم

зи дилсӯзигар аз баҳри мборкбоди наврӯзӣ

ز دلسوزی گر از بهر مبارکباد نوروزی

Маро хоҳед , бар даргоҳи шоҳини шоҳи ҷўиидм

مرا خواهید، بر درگاه شاهین‌شاه جوییدم