Чанд аз кӯии ту чун бод нёсуда рӯм

چند از کوی تو چون باد نیاسوده روم

Шодмон оем ва бо гирди ғами олӯдаи рӯм

شادمان آیم و با گرد غم‌آلوده روم

Мҳчўи гули вақт ҳалокам бигушо лаб , мапаснд

مهچو گل وقت هلاکم بگشا لب، مپسند

Каз ҷаҳони як сухан аз лаъли ту ншнўдаҳи рӯм

کز جهان یک سخن از لعل تو نشنوده روم

ӯ бурун ноеду сӯй дараш аз ғояти шавқ

او برون ناید و سوی درش از غایت شوق

Май рӯм , гарчи яқинаст ки беҳудаи рӯм

می‌روم، گرچه یقین است که بیهوده روم

То кас аз зардии рухсор , маро нашносад

تا کس از زردی رخسار، مرا نشناسد

Сӯй ӯ чеҳра ба хӯни ҷгролўдаҳи рӯм

سوی او چهره به خون جگرآلوده روم

Шодмонам ки марои шавқ ба сӯяши орад

شادمانم که مرا شوق به سویش آرد

Майлӣ аз кӯяш агар бо тани фарсӯдаи рӯм

میلی از کویش اگر با تن فرسوده روم