Шаб ки ба базми хештан , дид ман хароб ро

شب که به بزم خویشتن، دید من خراب را

Рафт буруни зи маҷлис ва сохт баҳонаи хоб ро

رفت برون ز مجلس و ساخت بهانه خواب را

Баъди ҳазор нохушӣ , вақти назора чун шавад

بعد هزار ناخوشی، وقت نظاره چون شود

Бахти бад ман оварад , пеши назари ҳиҷоб ро

بخت بد من آورد، پیش نظر حجاب را

Лаби зи ҷавоби пурсишами бастӣ ва ман зи бихўдӣ

لب ز جواب پرسشم بستی و من ز بیخودی

намекунам аз ту ҳар замон , пурсиши ин ҷавоб ро

می کنم از تو هر زمان، پرسش این جواب را

Дил ба умеди хандаи ?ут ,гар бунаад зиён кунад

دل به امید خنده ات، گر بنهد زیان کند

Ҳар ки шинохти хуии он ғамзаи пари итоб ро

هر که شناخت خوی آن غمزه پر عتاب را

Монеъ бе қарорем , гар нашудӣ висоли ту

مانع بی قراریم، گر نشدی وصال تو

Қадар наме шинохтам , лиззати изтироб ро

قدر نمی شناختم، لذت اضطراب را

Майлии азин фузун махӯр меки мабод ногаҳон

میلی ازین فزون مخور می که مباد ناگهان

Раҳзани ёд ӯ кунӣ , бихўдии шароб ро

رهزن یاد او کنی، بیخودی شراب را