Домони нози барзади втиғ ҷафо гирифт

دامان ناز برزد وتیغ جفا گرفت

Сармаст дар раседу гиребон мо гирифт

سرمست در رسید و گریبان ما گرفت

Гардид тири ғамзаи масташ ба хӯни ман

گردید تیر غمزه مستش به خون من

Ҳар чанд даст ӯ ба шафоат ҳино гирифт

هر چند دست او به شفاعت حنا گرفت

Шаб гуфтам он қадари сухан аз бихўдӣ ба ёр

شب گفتم آن‌قدر سخن از بیخودی به یار

Каши хоб аз фасона бемуддао гирифт

کش خواب از فسانه بی مدعا گرفت

Он шохи гул , шукуфтаи зи аҳли вафои гузашт

آن شاخ گل، شکفته ز اهل وفا گذشت

То аз насими оҳ ки буи вафо гирифт ?

تا از نسیم آه که بوی وفا گرفت؟

Майлии туро касе ки маломати з ишқ кард

میلی ترا کسی که ملامت ز عشق کرد

Оҳӯии ним ҷон ба каманд бало гирифт

آهوی نیم جان به کمند بلا گرفت