Ҷафоӣ ӯ ман бетобро ба ҷо нагузошт

جفای او من بی‌تاب را به جا نگذاشت

Барон шудам ки шикоят кунам , вафо нагузашт

برآن شدم که شکایت کنم، وفا نگذشت

Марои ту ҳол чаҳ доне , ки бихўдии ҳаргиз

مرا تو حال چه دانی، که بیخودی هرگز

зи ибтидои суханамро ба интиҳо нагузошт

ز ابتدا سخنم را به انتها نگذاشت

Замонаро , шаҳи ман , ҳақ ба ҷонибаст дарин

زمانه را، شه من، حق به جانب است درین

Ки домани ту ба дасти ман гадо нагузошт

که دامن تو به دست من گدا نگذاشت

Хушам ки муддаӣонро ба гоҳи хоҳиши ком

خوشم که مدّعیان را به گاه خواهش کام

Хиҷолати ту ба изҳор муддао нагузошт

خجالت تو به اظهار مدّعا نگذاشت

Дилам ба панҷаи ишқи ту аз тўтёии шавқ , маро

دلم به پنجه عشق تو از توتیای شوق، مرا

Гули мулоҳиза дар дида ҳаё нагузошт

گل ملاحظه در دیده حیا نگذاشت

Табиби васли ту аз тўтёии шавқ , маро

طبیب وصل تو از توتیای شوق، مرا

Гули мулоҳизае дар дида ҳаё нагузошт

گل ملاحظه‌ای در دیدهٔ حیا نگذاشت

Хаёли он бути бегона , дар дили майлӣ

خیال آن بت بیگانه، در دل میلی

Ҳавои суҳбати ёрон ошно нагузошт

هوای صحبت یاران آشنا نگذاشت