Гузашти даври гулу ёри сӯй боғ нарафт

گذشت دور گل و یار سوی باغ نرفت

Ки офтоб ба назора чароғ нарафт

که آفتاب به نظّاره چراغ نرفت

зи буии нофаи чин , ҳамчуи доғи лолаи маро

ز بوی نافه چین، همچو داغ لاله مرا

Хаёли кокули навруста аз димоғ нарафт

خیال کاکل نورسته از دماغ نرفت

Бибин ниҳояти дилбастагӣ ки хӯни маро

ببین نهایت دلبستگی که خون مرا

Ба ранги барги гул аз домани ту доғ нарафт

به رنگ برگ گل از دامن تو داغ نرفت

Ба рӯзи воқеа дар дашти ғами сияҳи пӯшӣ

به روز واقعه در دشت غم سیه‌پوشی

Ба нола бар сари маҷнӯн ба ғайр доғ нарафт

به ناله بر سر مجنون به غیر داغ نرفت

Чу дид мурғи чаманро ба сӯии гули нигарон

چو دید مرغ چمن را به سوی گل نگران

Дигар зи ғайрати хӯбӣ ба гашт роғ нарафт

دگر ز غیرت خوبی به گشت راغ نرفت

Дигар ба базм рақибон нарафта , ё зи фиреб

دگر به بزم رقیبان نرفته، یا ز فریب

Маро чу бар сар раҳ дид , бесуроғ нарафт ?

مرا چو بر سر ره دید، بی‌سراغ نرفت؟

Ҳазор шукр ки то майлӣ аз фироқ намурда

هزار شکر که تا میلی از فراق نمرد

Ба рағми булҳавасон аз пай фироқ нарафт

به رغم بوالهوسان از پی فراغ نرفت