Дар паҳлавии ағёр ба ҳар сӯ назарӣ дошт
در پهلوی اغیار به هر سو نظری داشت
Гуё зи ниҳон омадан ман хабарӣ дошт
گویا ز نهان آمدن من خبری داشت
Дай гуфт басии ҳарфи вафо рӯй биравем
دی گفت بسی حرف وفا روی برویم
Гуё ки ба ман рӯйу сухан бо дгарӣ дошт
گویا که به من روی و سخن با دگری داشت
Ороми азуи ҷазбаи шавқ ки чунин барад ?
آرام ازو جذبه شوق که چنین برد؟
Комрўзи саросема ба ҳар сӯ гузарӣ дошт
کامروز سراسیمه به هر سو گذری داشت
Чун дид марои ёр , барафрӯхт зи хиҷлат
چون دید مرا یار، برافروخت ز خجلت
Гуё зи ситамҳои рақибон хабарӣ дошт
گویا ز ستمهای رقیبان خبری داشت
Майлии нигаҳ аз ёр надидам дам рафтан
میلی نگه از یار ندیدم دم رفتن
Пиндоштӣ аз мотами ман чашм тарӣ дошт
پنداشتی از ماتم من چشم تری داشت