Бар сари мижгони ҳуҷуми ашки гулгун ман аст

بر سر مژگان هجوم اشک گلگون من است

Гиряро ҳангомаи гарм аз гармии хӯн ман аст

گریه را هنگامه گرم از گرمی خون من است

Як ду рӯзӣ шуд ки дайр аз хона меояд бурун

یک دو روزی شد که دیر از خانه می‌آید برون

Зоҳиран таъсии шавқи рӯзафзӯн ман аст

ظاهرا تاثیر شوق روزافزون من است

Зудам аз болин бирафт имрӯзи он бдхў , магар

زودم از بالین برفت امروز آن بدخو، مگر

Бар умеди маргам аз ҳоли дигаргун манаст ?

بر امید مرگم از حال دگرگون من است؟

Ғайрро бо худ ба базмаши барадами вони длФриб

غیر را با خود به بزمش بردم وآن دلفریب

Миннатӣ дорад ба ман , бо онкии мамнӯн ман аст

منّتی دارد به من،‌ با آنکه ممنون من است

намедиҳад майлии ниҳоли оҳи ман аз сарви ёд

می‌دهد میلی نهال آه من از سرو یاد

То хаёли қоматаш дар табъи мавзун ман аст

تا خیال قامتش در طبع موزون من است