Чу маро ба базм бинад , замён канор гирад

چو مرا به بزم بیند، زمیان کنار گیرد

Аҷабаст кин қадарҳо , зи ман эътибор гирад

عجب است کاین قدرها، ز من اعتبار گیرد

з тапидани дили худ , шаби ҳиҷр дар азобам

ز تپیدن دل خود، شب هجر در عذابم

Ки ғамат наметавонад ки дар он қарор гирад

که غمت نمی‌تواند که در آن قرار گیرد

зи дили рамидаи ман , аҷабаст олимӣ ро

ز دل رمیدهٔ من، عجب است عالمی را

Ки чу сайди хӯни гирифта , раҳи он савор гирад

که چو صید خون گرفته، ره آن سوار گیرد

Ба раҳаш на носеҳ омад , зи паии насиҳати ман

به رهش نه ناصح آمد، ز پی نصیحت من

Ки ба ин баҳона ӯ ҳам , сари роҳ ёр гирад

که به این بهانه او هم، سر راه یار گیرد

зи сари гуноҳ майлӣ бигузар , мгир биравӣ

ز سر گناه میلی بگذر، مگیر بروی

Ки Аннан чун ту мастӣ , на ба ихтиёр гирад

که عنان چون تو مستی، نه به اختیار گیرد