Бас ки қосидро бёзорд чу номи ман барад

بس که قاصد را بیازارد چو نام من برد

Раҳм нагузорад ки бигзорам паёми ман барад

رحم نگذارد که بگذارم پیام من برد

Барнагардад қосид аз шарми ҷавоби талх ӯ

برنگردد قاصد از شرم جواب تلخ او

Чун паёми ман бар ширини каломи ман барад

چون پیام من بر شیرین کلام من برد

Мурғи дили бастами паии сайдаш ба доми орзӯ

مرغ دل بستم پی صیدش به دام آرزو

Оҳ агар он мурғи ваҳшии пай ба доми ман барад

آه اگر آن مرغ وحشی پی به دام من برد

Рашк дорам бар қабули онкии пеш аз дигарон

رشک دارم بر قبول آنکه پیش از دیگران

Муждаи маргам ба сарви хўшхроми ман барад

مژدهٔ مرگم به سرو خوشخرام من برد

Хотирам ҷамъаст аз бадгӯии душман , ки ёр

خاطرم جمع است از بدگویی دشمن،‌ که یار

Гӯш бар ҳарфаш наяндозад чу номи ман барад

گوش بر حرفش نیندازد چو نام من برد

Талх бошад заҳри марг , аммо зи ширинӣ ҳануз

تلخ باشد زهر مرگ،‌ اما ز شیرینی هنوز

наметавонад талхии ҳиҷрони зи коми ман барад

می‌تواند تلخی هجران ز کام من برد

Ром шуд ваҳшии дили майлӣ ба ӯ , вази саркашӣ

رام شد وحشی دل میلی به او، وز سرکشی

Ҳар замони ором аз оҳӯии роми ман барад

هر زمان آرام از آهوی رام من برد