Онкӣ дар оташи ғами сӯхти дили хом ман аст

آنکه در آتش غم سوخت دل خام من است

Вонкаҳ ӯро ғам кас нест длором ман аст

وآنکه او را غم کس نیست دلارام من است

Тўкаҳи таҳи ҷуръаи ҷоми ту буд кавсари ишқ

توکه ته جرعه جام تو بود کوثر عشق

Чаҳ хабари дории азин шуъла ки ошом ман аст

چه خبر داری ازین شعله که آشام من است

Гармии оташи дӯзахи хуии хиҷлати резад

گرمی آتش دوزخ خوی خجلت ریزد

Бе ту пеши туфи ин ҷуръа ки дар ҷом ман аст

بی تو پیش تف این جرعه که در جام من است

Чеҳраи афрӯхтаи бодат ки хуши афрӯхта Эй

چهره افروخته بادت که خوش افروخته ای

Шуълаҳо дар бен ҳар мӯ ки бар андом ман аст

شعله ها در بن هر مو که بر اندام من است

эй ки гўӣии з чаҳ дили каъбаи ғами сохта Эй

ای که گوئی ز چه دل کعبه غم ساخته ای

Чаканами тўФи балои гирд дару бом ман аст

چکنم طوف بلا گرد در و بام من است

Ба фусуни лаби пари шаҳди ту ширин нашавад

به فسون لب پر شهد تو شیرین نشود

Талхии заҳри ҷафои ту ки дар ком ман аст

تلخی زهر جفای تو که در کام من است

Хабар аз айш касам нест ҳаме медонам

خبر از عیش کسم نیست همی میدانم

Котши дил майу ғами нақлу балои ҷом ман аст

کآتش دل می و غم نقل و بلا جام من است

Дӯст шуд душман ва ин булъаҷабӣ нест зи дӯст

دوست شد دشمن و این بوالعجبی نیست ز دوست

Булъаҷаби бахти бади тираи саранҷом ман аст

بوالعجب بخت بد تیره سرانجام من است

Анкабути ғамами ишроқи хаёл рух ӯст

عنکبوت غمم اشراق خیال رخ اوست

Ҳеҷ донеи ту чаҳ анқост ки дар дом ман аст

هیچ دانی تو چه عنقاست که در دام من است