намедонам чаҳ созам , боз дар бозии сети чавгонаш

نمی‌دانم چه سازم‌، باز در بازی‌ست چوگانش

Сиррӣ ҳар рӯз мебоист созами гӯии майдонаш

سری هر روز می‌بایست سازم گوی میدانش

Биёи аидл ба дард ошиқӣ бифурӯш олам ро

بیا ایدل به درد عاشقی بفروش عالم را

Зӣоне гар кунӣ бар ҷон ман банавис товонаш

زیانی گر کنی بر جان من بنویس تاوانش

Ба ғорат рафт сабри ин васлро ҳиҷрон макун ёрб

به غارت رفت صبر این وصل را هجران مکن یارب

Ки ҷонам бар намеояд дигар бо дарди ҳиҷронаш

که جانم بر نمی‌آید دگر با درد هجرانش

Биё эй онкии маъзӯрам наме дорӣ тамошо кун

بیا ای آنکه معذورم نمی‌داری تماشا کن

Дар ин рахна ки бар ҷон манаст аз нӯки мижгонаш

در این رخنه که بر جان من است از نوک مژگانش

зи хоки ман биҷои сабзаи пайкони балои равед

ز خاک من بجای سبزه پیکان بلا روید

зи баси новак ки бар ман зад ба ғамзаи чашми фаттонаш

ز بس ناوک که بر من زد به غمزه چشم فتانش

Ба сайди ҷони ман он шаҳсавор омад хаҷали гаштам

به صید جان من آن شهسوار آمد خجل گشتم

Ки ҷузи сайдии чунин лоғар накардам ҳеҷ қурбонаш

که جز صیدی چنین لاغر نکردم هیچ قربانش

Сиррӣ ки ши доси чарх аз малик тан хоҳад дуруди охир

سری که‌ش داس چرخ از ملک تن خواهد درود آخر

Ҳамон беҳтар ки андозам худ андари пои икронш

همان بهتر که اندازم خود اندر پای یکرانش

Мапурс аз ман ки абри ишқ чун борид бар киштат

مپرس از من که ابر عشق چون بارید بر کشتت

Чаҳ медонам ҳамаи пайкони оташ буд боронаш

چه می‌دانم همه پیکان آتش بود بارانش

Диламро имшаби андари мизбонӣ ғамат дидам

دلم را امشب اندر میزبانی غمت دیدم

Чу хошокӣ ки гардад дӯзах сӯзанда муҳимонаш

چو خاشاکی که گردد دوزخ سوزنده مهمانش

Гушӯдӣ бар дили ишроқи дигари шасти кини оре

گشودی بر دل اشراق دیگر شست کین آری

Камаш буд ӣнҳамаи новак ки пинҳон буд дар ҷонаш

کمش بود اینهمه ناوک که پنهان بود در جانش