эй ки гӯйии мо ба зуҳд аз худ ҳиҷоб афканда ем
ای که گویی ما به زهد از خود حجاب افکندهایم
Рӯ ки мо саҷҷодаи тақво бар об афканда ем
رو که ما سجاده تقوی بر آب افکندهایم
Мардумони дидаро мо дар шаби осӯдагӣ
مردمان دیده را ما در شب آسودگی
Бистари хори муғелони вақти хоб афканда ем
بسترِ خارِ مغیلان وقت خواب افکندهایم
Баҳри хӯни мо худоро дил маранҷон ғамза ро
بهر خونِ ما خدا را دل مرنجان غمزه را
Мо каттони зиндагӣ дар моҳтоб афканда ем
ما کتان زندگی در ماهتاب افکندهایم
Соғари ту боди пар май мо ба ҷоми офтоб
ساغر تو باد پر می ما به جام آفتاب
Ҷой май аз шишаи дили хӯни ноб афканда ем
جای می از شیشه دل خون ناب افکندهایم
зи оташ дӯзах нагардад хушк ва мо аз содагӣ
ز آتش دوزخ نگردد خشک و ما از سادگی
Рахт хӯн олуд худ дар офтоб афканда ем
رخت خونآلود خود در آفتاب افکندهایم
Ин хасисони муҳаррами ушшоқи софӣ дил наянд
این خسیسان محرم عشاق صافیدل نیند
Дарпазир ишроқ агар бар рухи ниқоб афканда ем
درپذیر اشراق اگر بر رخ نقاب افکندهایم