Ва бдонки падари шайхи моро қудси аллоҳи рӯҳаи алъзизи бўолхири хондандӣ ва дар меҳанаи бобӯ бўолхир гуфтандӣ . Ва ӯ аттор бӯдаасту мардӣ бо вараъу диёнат , ва аз шариъату тариқати богоҳӣ , ва пайваста нишаст ӯ бо аҳли сафау асҳоб тариқат бӯда аст
و بدانک پدر شیخ ما را قدس اللّه روحه العزیز بوالخیر خواندندی و در میهنه بابو بوالخیر گفتندی. و او عطار بوده است و مردی با ورع و دیانت، و از شریعت و طریقت بآگاهی، و پیوسته نشست او با اهل صفه و اصحاب طریقت بوده است
Ва вилодати шайхи Абӯсаиди қудси аллоҳи рӯҳаи алъзизи рӯзи якшанбеи ғарраи моҳи муҳаррами санаи сабъ ва хумсин ва слсмоиаҳ бӯдааст .
و ولادت شیخ ابوسعید قدس اللّه روحه العزیز روز یکشنبه غرۀ ماه محرم سنۀ سبع و خمسین و ثلثمایه بوده است.
Ва падари шайхи мо бо ҷамъии азизони ин тайифа дар меҳана нишастӣ доштӣ ки дар ҳафта ҳар шаб ба хонаи яке аз он ҷамъ ҳозир омадандӣ ва агар азизӣу ғарибии расида будӣ ҳозир кардандӣ ва чун чизеи бакори бурдандӣ ва аз намози воўрод фориғ шудандӣ самоъ кардандӣ . Як шаби бобўбўолхири бдъўт даравишон мешуд волидаи шайхи раҳмаи аллоҳи алайҳо аз вай илтимос кард ки бўсъидро бо ҳам бабр то назари даравишону азизон бар вай уфтад , бобўбўолхири шайхро бо хеши барад , чун ба самоъ машғӯл шуданд қўоли ин байт бигуфт , байт :
و پدر شیخ ما با جمعی عزیزان این طایفه در میهنه نشستی داشتی که در هفتۀ هر شب به خانۀ یکی از آن جمع حاضر آمدندی و اگر عزیزی و غریبی رسیده بودی حاضر کردندی و چون چیزی بکار بردندی و از نماز واوراد فارغ شدندی سماع کردندی. یک شب بابوبوالخیر بدعوت درویشان میشد والدۀ شیخ رحمة اللّه علیها از وی التماس کرد که بوسعید را با هم ببر تا نظر درویشان و عزیزان بر وی افتد، بابوبوالخیر شیخ را با خویش برد، چون به سماع مشغول شدند قوّال این بیت بگفت، بیت:
Ин ишқи балии атои дрўишонст
این عشق بلی عطای درویشانست
Худро куштан вилоят эшонаст
خود را کشتن ولایت ایشانست
Динору дирам на зинат мардонаст
دینار و درم نه زینت مردانست
Ҷон карда нисори кор он мардонаст
جان کرده نثار کار آن مردانست
Чун қўоли ин байт бигуфт даравишонро ҳолатӣ падед омад ва ин шаб то рӯзи барин байт рақс мекарданд ва дар он ҳолат буданд ва аз бисёре ки қўоли ин байт бигуфт шайх ёд гирифт . Чун бахона боз омаданд шайхи падарро гуфт ки он байт ки он қўол мегуфту даравишон аз истимоъи он хуш гуфта буданд , чаҳ маънӣ дорад ? падар шайх гуфт хомӯш кӣ ту маънии он дрнёбӣ , туро бо он чаҳ кор ! баъд аз он чун шайхро ҳолат бидон дараҷа раседу падари шайхи бобӯи бўолхири брҳмти худои пайваст , шайх дар миёни сухани ин байт бисёр гуфтӣ ва гуфтӣ бобӯи бўолхири имрӯз май бояд то бо ӯ бигӯем ки ту худ намедонист эй кӣ чаҳ мешунид ҳ эй он вақт
چون قوّال این بیت بگفت درویشان را حالتی پدید آمد و این شب تا روز برین بیت رقص میکردند و در آن حالت بودند و از بسیاری که قوّال این بیت بگفت شیخ یاد گرفت. چون بخانه باز آمدند شیخ پدر را گفت که آن بیت که آن قوّال میگفت و درویشان از استماع آن خوش گفته بودند، چه معنی دارد؟ پدر شیخ گفت خاموش کی تو معنی آن درنیابی، ترا با آن چه کار! بعد از آن چون شیخ را حالت بدان درجه رسید و پدر شیخ بابو بوالخیر برحمت خدای پیوست، شیخ در میان سخن این بیت بسیار گفتی و گفتی بابو بوالخیر امروز میباید تا با او بگوییم که تو خود نمیدانستای کی چه میشنیدهای آن وقت