Пери бўоҳмди соҳиби сари устод эмом бӯдааст қудси аллоҳи арўҳҳмои алъзиз , мардии сахт азиз бӯдааст . Гуфт як шаби саҳаргоҳи устоди эмомро писарӣ дар вуҷӯд омад . Устодро дар сар хабар овараданд ва ҳануз ҳеҷ кас аз аҳли хонақоҳи устод хабар надошту устод ҳануз ном вай наниҳода . Касе дасти бҳлқаҳи хонақоҳи бози ниҳод , устод эмом гуфт шайх бўсъид бошад . Дар боз карданд , шайх буд , даромаду устоди эмомро гуфт моро огоҳӣ доданд ки шуморо номии монда буд , биравӣ эсор кардем , ӯро шайхи бўсъиди номи ниҳод . Ва бад-ӣни шукронаи устоди эмоми се даъвати бикрад . Ва хоҷаи бўъмрў кӣ домоди устод буд мардии бузург буд ва бо неъмат , чиҳил даъват дод ба шукронаи ин .

پیر بواحمد صاحب سر استاد امام بوده است قدس اللّه اروحهما العزیز، مردی سخت عزیز بوده است. گفت یک شب سحرگاه استاد امام را پسری در وجود آمد. استاد را در سر خبر آوردند و هنوز هیچ کس از اهل خانقاه استاد خبر نداشت و استاد هنوز نام وی ننهاده. کسی دست بحلقۀ خانقاه باز نهاد، استاد امام گفت شیخ بوسعید باشد. در باز کردند، شیخ بود، درآمد و استاد امام را گفت ما را آگاهی دادند که شما را نامی مانده بود، بروی ایثار کردیم، او را شیخ بوسعید نام نهاد. و بدین شکرانه استاد امام سه دعوت بکرد. و خواجه بوعمرو کی داماد استاد بود مردی بزرگ بود و با نعمت،چهل دعوت داد به شکرانۀ این.