Устод абдурраҳмон гуфт , кӣ мақарии шайхи мо буд , ки рӯзии шайх дар ншобўр маҷлис мегуфт улуввае буд дар маҷлиси шайх , магари бадали он алавӣ бигузашт кӣ насаби модориму иззату давлат шайх дорад . Шайх дар ҳол рӯй бидон алавӣ кард ва гуфт ё Сайиди беҳтари азин бояду беҳтари азин бояд . Онгаҳ рӯй ба ҷамъ кард ва гуфт медонед кӣ ин Сайид чаҳ мегуяд ? мегуяд кӣ насаб мо дорему давлат ва иззат онҷост . Бдонки Муҳамади алайҳи ассалом ҳарч ёфт аз нисбат ёфт на аз насаб , кӣ бўҷҳлу бўлҳби ҳам аз он насаб буданд ва шумо ба насаб аз он меҳтар қаноат кардаед ва мо ҳамагии хештанро дар нисбат бидон меҳтар бипардохтаем ва ҳануз қаноат намекунем , лоҷарам аз он давлату иззат ки он меҳтар дошт моро насиб кард ва бинмуд кӣ роҳ ба ҳазрати мо ба нисбатаст на ба насаб .

استاد عبدالرحمن گفت، کی مقری شیخ ما بود، که روزی شیخ در نشابور مجلس می‌گفت علویی بود در مجلس شیخ، مگر بدل آن علوی بگذشت کی نسب ماداریم و عزت و دولت شیخ دارد. شیخ در حال روی بدان علوی کرد و گفت یا سید بهتر ازین باید و بهتر ازین باید. آنگه روی به جمع کرد و گفت می‌دانید کی این سید چه می‌گوید؟ می‌گوید کی نسب ما داریم و دولت و عزت آنجاست. بدانک محمد علیه السلام هرچ یافت از نسبت یافت نه از نسب، کی بوجهل و بولهب هم از آن نسب بودند و شما به نسب از آن مهتر قناعت کرده‌اید و ما همگی خویشتن را در نسبت بدان مهتر بپرداخته‌ایم و هنوز قناعت نمی‌کنیم، لاجرم از آن دولت و عزت که آن مهتر داشت ما را نصیب کرد و بنمود کی راه به حضرت ما به نسبت است نه به نسب.