Ҳам дарони вақт ки шайхи қудси аллоҳи рӯҳаи алъзизи бншобўр буд ӯро мункирон буданду азони ҷумлаи яке қозии соид буд кӣ зикр ӯ рафтаасту агрчи бзоҳр инкор наменамӯд аз ботинаш берун намешуд кӣ асҳоби раъии каромати авлиёро мункир бошанд ва ӯ мақдами эшон буд . Рӯзии қозиро гуфтанд кӣ бўсъид мегуяд кӣ агар ҳамаи олами хӯн талқ гирад мо ҷуз ҳалол нахӯрем . ӯ гуфт ман имрӯзи ин мардро биёзмоем . Фармуд то ду барраи фарбеҳ яксон овараданд ва ҳар ду робҳо доданд яке аз ваҷҳи ҳалоли дигар аз ҳаром ва ҳар дуро бик шакл биёростанду бики ранг бирён карданд ва бар ду тибқ биниҳоданд ва гуфт ман бсломи шайх май рӯми шумо ин бирёнҳо бар асар ман биёред хидматкорони бирёнҳо бар сар ниҳоданд ва меовараданд чун басари чаҳор сӯии расиданди ғуломони тарки масти бадишон боз хӯрданду тозёнҳо дар ниҳоданду касони қозиро бзднди вони барра ки ҳаром буд дар рабуданд . Эшон аз дар хонақоҳ даромаданд ва як бирён дароварданд ва бхдмт биниҳоданд . Қозии бахшам дар эшон нигоҳ кард ва дар андаруни аўсФрои бшўрид . Шайх рӯй буи кард ва гуфт эй қозии мурдори сгонро ва сегон мурдорро вҳром ба ҳаром хор расаду ҳалол ба ҳалол хор расед ту сафро макун . Қозӣ аз ҳол худ бишуд ва он инкор ки дар ботин дошт бардошт ва тавба кард ва узрҳо хост ва аз хизмати шайх муътақид бозгардед .

هم درآن وقت که شیخ قدس اللّه روحه العزیز بنشابور بود او را منکران بودند و ازآن جمله یکی قاضی صاعد بود کی ذکر او رفته است و اگرچ بظاهر انکار نمی‌نمود از باطنش بیرون نمی‌شد کی اصحاب رأی کرامت اولیا را منکر باشند و او مقدم ایشان بود. روزی قاضی را گفتند کی بوسعید می‌گوید کی اگر همه عالم خون طلق گیرد ما جز حلال نخوریم. او گفت من امروز این مرد را بیازمایم. فرمود تا دو برۀ فربه یکسان آوردند و هر دو رابها دادند یکی از وجه حلال دیگر از حرام و هر دو را بیک شکل بیاراستند و بیک رنگ بریان کردند و بر دو طبق بنهادند و گفت من بسلام شیخ می‌روم شما این بریانها بر اثر من بیارید خدمتکاران بریانها بر سر نهادند و می‌آوردند چون بسر چهار سوی رسیدند غلامان ترک مست بدیشان باز خوردند و تازیانها در نهادند و کسان قاضی را بزدند وآن برۀ که حرام بود در ربودند. ایشان از در خانقاه درآمدند و یک بریان درآوردند و بخدمت بنهادند. قاضی بخشم در ایشان نگاه کرد و در اندرون اوصفرا بشورید. شیخ روی بوی کرد و گفت ای قاضی مردار سگانرا و سگان مردار را وحرام به حرام خوار رسد و حلال به حلال خوار رسید تو صفرا مکن. قاضی از حال خود بشد و آن انکار که در باطن داشت برداشت و توبه کرد و عذرها خواست و از خدمت شیخ معتقد بازگردید.