Пери бўсолҳи дандонии мурӣди хоси шайх буду хизмати хилол ӯ доштӣу мӯии лаби ҳам ӯ рост кардӣ . Дарвешии пери бўсолҳро гуфт кӣ мӯии лаби боз кардани марои биомуз , бихандед ва гуфт эй дарвеш , бҳФтоди донишманди илм бояд кӣ мӯии лаби дарвешии боз тавон кард . Ин кори бад-ӣн осонӣ нест . Ин пер бўсолҳ гуфт ки шайхро дар охири умри як дандон беш намонда бўдў ҳар шаб чун аз таом хӯрдан фориғ шудӣ хилолӣ аз ман бстдӣу гирд бар гирд дандон баровардӣу буқати даст шустани обии буии Фрогзоштӣ . Як шаб чун шайхи хилоли бастад , аз онҷо ки шааф одамӣаст бар эътироз кардан бар ҳама касе , бадал ман даромад кӣ шайх дандон надораду бхлолш ҳоҷиб нест , ҳар шаби хилол аз ман чаро мегирад ? шайхи србрдошту бмн нигоҳ кард ва гуфт истеъмоли суннати рови талаби раҳматро , ки расӯл мефармоед кӣ раҳми аллоҳи алмхллини ман умматии фии алўзўءи волтъом . Ман огоҳи гаштаму гиря брмн афтод .

پیر بوصالح دندانی مرید خاص شیخ بود و خدمت خلال او داشتی و موی لب هم او راست کردی. درویشی پیر بوصالح را گفت کی موی لب باز کردن مرا بیاموز، بخندید و گفت ای درویش، بهفتاد دانشمند علم باید کی موی لب درویشی باز توان کرد. این کار بدین آسانی نیست. این پیر بوصالح گفت که شیخ را در آخر عمر یک دندان بیش نمانده بودو هر شب چون از طعام خوردن فارغ شدی خلالی از من بستدی و گرد بر گرد دندان برآوردی و بوقت دست شستن آبی بوی فراگذاشتی. یک شب چون شیخ خلال بستد، از آنجا که شعف آدمیست بر اعتراض کردن بر همه کسی، بدل من درآمد کی شیخ دندان ندارد و بخلالش حاجب نیست، هر شب خلال از من چرا می‌گیرد؟ شیخ سربرداشت و بمن نگاه کرد و گفت استعمال سنت راو طلب رحمت را، که رسول می‌فرماید کی رَحم اللّه المخلّلینَ مِن اُمّتی فِی الوضوءِ وَالطعام. من آگاه گشتم و گریه برمن افتاد.