Шайхи блҳсн снҷорӣ гуфт аз шайхи бўмслм порсӣ шунидам кчўни шайхи абдурраҳмони слмиро вафот расед ба ншобўр , ман қасд меҳана кардам ба зиёрати шайхи Абӯсаиди бўолхири қудси аллоҳи рӯҳаи алъзизу арўоҳҳм ,у абтдоءи кор ӯ буд . Чун бмиҳнаҳи расидами бхдмти шайх дар масҷид шудам , ва ӯ дар масҷид буд маро икром карду дарвеширо гуфт бибин то чизе ҳаст кӣ ӯ бакори барад ? он дарвеш бирафт ва боз омад , гуфт чизе наёфтам , шайх гуфт ё фақири мо аФқрк ! пас рӯзии пеш ӯ мақом кардам , чун азм муроҷиат афтод аз шайх дархост кардам ки барои ман бхти мубораки хеши чизе бар ҷое навис . Коғази пеши ниҳодами бхт хеш бинвишт , байт :

شیخ بلحسن سنجاری گفت از شیخ بومسلم پارسی شنیدم کچون شیخ عبدالرحمن سلمی را وفات رسید به نشابور، من قصد میهنه کردم به زیارت شیخ ابوسعید بوالخیر قدس اللّه روحه العزیز و ارواحهم، و ابتداء کار او بود. چون بمیهنه رسیدم بخدمت شیخ در مسجد شدم، و او در مسجد بود مرا اکرام کرد و درویشی را گفت ببین تا چیزی هست کی او بکار برد؟ آن درویش برفت و باز آمد، گفت چیزی نیافتم، شیخ گفت یا فقیر ما افقرک! پس روزی پیش او مقام کردم، چون عزم مراجعت افتاد از شیخ درخواست کردم که برای من بخط مبارک خویش چیزی بر جایی نویس. کاغذ پیش نهادم بخط خویش بنوشت، بیت:

Коғази бстдму шайхро видоъ кардам . Чун бозмеи гаштам шайх гуфту ?териеами инзрўни алики ваҳми лоибсрўн . Ман бозгаштам ва ба порси омадам . Муддатии мадид барин бигузашт вақте дарвешӣ аз асҳоби мо ки ӯро Муҳамад кӯҳён гуфтандӣ қасди зиёрати шайх бўсъид кард ба хуросон , ман ӯро гуфтам чун ба хизмати шайхи рисии салом ман бирасону шайхро бигӯӣ «у ?териеами инзрўни алик ва ҳам лоибсрўн » он дарвеш бирафту зиёрати шайх биҷой оварад . Чун бозомад гуфт чун ман бншобўри расидами шайхи бўсъиди онҷо буд , чун бслом шайх рафтам ва салом гуфтам шайх гуфт ва алейк ассалом « втриҳми инзрўни алики ваҳми лоибсрўн » .

کاغذ بستدم و شیخ را وداع کردم. چون بازمی‌گشتم شیخ گفت وَ تَریهُمْ یَنْظُروُنَ اِلَیْکَ وَهُمْ لایُبْصِرُونَ. من بازگشتم و به پارس آمدم. مدتی مدید برین بگذشت وقتی درویشی از اصحاب ما که او را محمد کوهیان گفتندی قصد زیارت شیخ بوسعید کرد به خراسان، من او را گفتم چون به خدمت شیخ رسی سلام من برسان و شیخ را بگوی «و تریهم ینظرون الیک و هم لایبصرون» آن درویش برفت و زیارت شیخ بجای آورد. چون بازآمد گفت چون من بنشابور رسیدم شیخ بوسعید آنجا بود، چون بسلام شیخ رفتم و سلام گفتم شیخ گفت و علیک السلام «وتریهم ینظرون الیک وهم لایبصرون».