Устоди эмоми Исмоил собӯнӣ гуфт дар он вақт кӣ шайхи бншобўр буд , рӯзӣ мерафтам то ба зиёрат шайх шавам . Бо худ андеша кардам кӣ дар он вақт кӣ бо шайхи пеши буъалии зоҳр ба сарахс ахбор мехондем кадом ахбораст ва дар кадом ҷузваст ? ин маъонӣ меандешедам чун пеши шайхи дршдм ва салом гуфтам , шайх бархесту маро дар барграфт . Чун бинишастам шайх гуфт ё устоди он ахбор ки ба сарахс дар хизмати буъалии зоҳр самоъ кардем , аввали хабар дар ҷузв аввал кадомаст ? гуфтам то ҷузв мутолиа накунам надонам . Шайх гуфт аввал ҳадис инаст кӣ ҳуби алднёи раъси кули хтиӣаҳи пас шайх гуфт ҳадис дувум чист ? гуфтам ёд надорам . Шайх гуфт ҳадис дувум инаст кӣ дъи мо ирибки илои молоирбик . Пас шайх гуфт сеюм кадомаст ? гуфтам ёд надорам . Шайх гуфт ҳадис сеюм инаст ки кони расӯли аллоҳи слии аллоҳи алайҳу силами лоидхри шиӣои лғди устод Исмоил гуфт чун шайхи ин аҳодӣс бигуфт маро ёд омад кӣ ҳамчунинаст кӣ шайх гуфту бдонстм кӣ шайхи он андеша кӣ дар роҳ карда будам бмн намӯд ,у яқини бдонстм ки шайхро бар асрори мо вуқуфӣаст .

استاد امام اسماعیل صابونی گفت در آن وقت کی شیخ بنشابور بود، روزی می‌رفتم تا به زیارت شیخ شوم. با خود اندیشه کردم کی در آن وقت کی با شیخ پیش بوعلی زاهر به سرخس اخبار می‌خواندیم کدام اخبارست و در کدام جزوست؟ این معانی می‌اندیشیدم چون پیش شیخ درشدم و سلام گفتم، شیخ برخاست و مرا در برگرفت. چون بنشستم شیخ گفت یا استاد آن اخبار که به سرخس در خدمت بوعلی زاهر سماع کردیم، اول خبر در جزو اول کدامست؟ گفتم تا جزو مطالعه نکنم ندانم. شیخ گفت اول حدیث اینست کی حُبُّ الدُّنْیا رَأْسُ کُلِّ خَطِیئَةِ پس شیخ گفت حدیث دوم چیست؟ گفتم یاد ندارم. شیخ گفت حدیث دوم اینست کی دَعْ ما یُرِیبُکَ اِلی مالایُرِبیک. پس شیخ گفت سوم کدامست؟ گفتم یاد ندارم. شیخ گفت حدیث سوم اینست که کانَ رَسُولُ اللّه صَلَّی اللّه عَلَیْهِ و سَلَّمْ لایَدَّخِّرُ شَیْئاً لِغَدٍ استاد اسماعیل گفت چون شیخ این احادیث بگفت مرا یاد آمد کی همچنین است کی شیخ گفت و بدانستم کی شیخ آن اندیشه کی در راه کرده بودم بمن نمود، و یقین بدانستم که شیخ را بر اسرار ما وقوفی است.