Шайхи бўъмрўи бшхўонии сахти азиз ва бузургвор будаст , ва сӣ соли муҷовир Макка бӯда . ӯ гуфт ҳукми ин хабарро кӣ алидолимнии лоъолии албдни волидолисрии лосоФли албдн , сӣ солат то дасти рости ман зери ноф ман нарасидааст ало ба суннат , ва ӯро муомилаи ҳоءи боҳтёт мисли ин бисёраст . ӯ гуфт чун овозаи шайхи бўсъид аз хуросон ба ҳарам Макка расед аҳли ҳарами моро касе бояд кӣ аз аҳвол ӯ хабарии орад то чаҳ мардӣаст . , ҳамгинон бар шайхи бўъмрў иттифоқ карданд ки турои бмиҳнаҳ бояд рафт ва аз аҳволи шайхи хабарӣ овардан . Шайх бўъмрў омад , то ба Тӯс ва аз Тӯс бмиҳнаҳ омад , ҳафдаҳи бор ғусл карда буд , аз ҳар хотири днёўӣ кӣ ӯро дар омадӣ , ғуслӣ баровардӣ . Чун ба канор меҳана омад намози пешин буд ,у ҷамоати суннати гзордаҳу муаззини мунтазири ишорати шайх буд то қомат гуяд . Шайхи муаззинро гуфт таваққуф кун ки зиндаи дилӣ инак мерасад шайхи бўъмрў чун бики фарсанг меҳана расед пойҳо бараҳна карда буд , шайхи фарзандонро гуфт пойҳо бараҳна кунеду истиқбол касе кунед ки қадами ҳеҷ кас бмиҳнаҳ нарасидааст азизтар аз вай . Ҷамъ бо фарзандон истиқбол намуданду шайх бўъмрў даромаду суннати бгзорду шайхро хизмат карду намоз ба ҷамоати бгзорднд ва бинишастанд бо якдигари се шбонрўзи бхлўт , ва суханҳо гуфтанду баъд аз он шайхи бўъмрўи дастурии хост то бозгардад . Шайх гуфт бо бшхўон бояд рафт кӣ нойиби мое дар он вилоят ва дар фироқ тавонад ҳама , пас бўъмрўи бҳкми ишорати бҷонби бшхўони бозгашт . Буқати видоъи шайхи мо се хилол буи дод ки бадасти хеши тарошида бўдў гуфт агар яке азин се хилол бидиҳ динор хоҳанд мафруш ва агар ба бист динор хоҳанд ҳам мафруш ва агар басӣ динор хоҳанд . . . ӣнҷои боистод . Шайхи бўъмрўи шайхро видоъ кард ва бирафт . Чун ббшхўон расед ба хонақоҳ нузул карду мардумони бшхўону вилояти нисои бадв тақаррубҳо карданд ва ӯ дар хонақоҳ хатмӣ биниҳодӣ чун аз хатм фориғ шудандӣ шайхи бўъмрўи кӯзаи оби хостӣ ва як хилол аз он хилолҳо кӣ шайх буи дода буд ба об бишустӣ ва он беморони вилояти ббрдндӣ , ҳақи субҳонау таъолӣ ба биркаи он ҳар ду шайхи бемор шифо фиристодӣ . Раисӣ буд кӣ ӯро пайвастаи қўлнҷи брнҷонидии шабии раиси бшхўонро он иллати брнҷониди яке наздики шайх бўъмрў омад ва гуфт кӣ мегӯйанд кӣ туро хилолӣаст ки онро май шӯе ва аз он оби бемор шифо меёбад . Аз он об пора бидиҳ то пеши раис барам , шайхи бўъмрў қадре оби бФрстод , чун раис об бихӯрад шифо ёфт . Дигари рӯзи бомдоди раиси пеш шайх омад ва гуфт чунон маълум шуд кӣ турои се чӯб порааст , якеро бмни фуруш . Шайх гуфт бчнди харӣ ? раис гуфт бидиҳ динор , гуфт ба арзад , гуфт ба бист динор , гуфт нафурӯшам , гуфт басии динор . Шайхи як хилол буи дод ба ҳукми ишорати шайхи Абӯсаид ва бнёдхонқоҳӣ кард кӣ акнӯн биҷойаст аз он зар буд ва он хилоли ду хилоли дигар васият кард ки бо ӯ дар хок ниҳоданд .

شیخ بوعمرو بشخوانی سخت عزیز و بزرگوار بودست، و سی سال مجاور مکه بوده. او گفت حکم این خبر را کی الیدالیمنی لاعالی البدن والیدالیسری لاسافل البدن، سی سالت تا دست راست من زیر ناف من نرسیده است الا به سنت، و او را معامله‌هاء باحتیاط مثل این بسیارست. او گفت چون آوازۀ شیخ بوسعید از خراسان به حرم مکه رسید اهل حرم ما را کسی باید کی از احوال او خبری آرد تا چه مردیست.، همگنان بر شیخ بوعمرو اتفاق کردند که ترا بمیهنه باید رفت و از احوال شیخ خبری آوردن. شیخ بوعمرو آمد، تا به طوس و از طوس بمیهنه آمد، هفده بار غسل کرده بود، از هر خاطر دنیاوی کی او را در آمدی، غسلی برآوردی. چون به کنار میهنه آمد نماز پیشین بود، و جماعت سنت گزارده و مؤذن منتظر اشارت شیخ بود تا قامت گوید. شیخ مؤذن را گفت توقف کن که زنده دلی اینک می‌رسد شیخ بوعمرو چون بیک فرسنگ میهنه رسید پایها برهنه کرده بود، شیخ فرزندان را گفت پایها برهنه کنید و استقبال کسی کنید که قدم هیچ کس بمیهنه نرسیده است عزیزتر از وی. جمع با فرزندان استقبال نمودند و شیخ بوعمرو درآمد و سنت بگزارد و شیخ را خدمت کرد و نماز به جماعت بگزاردند و بنشستند با یکدیگر سه شبانروز بخلوت، و سخنها گفتند و بعد از آن شیخ بوعمرو دستوری خواست تا بازگردد. شیخ گفت با بشخوان باید رفت کی نایب مایی در آن ولایت و در فراق تواند همه، پس بوعمرو بحکم اشارت بجانب بشخوان بازگشت. بوقت وداع شیخ ما سه خلال بوی داد که بدست خویش تراشیده بودو گفت اگر یکی ازین سه خلال بده دینار خواهند مفروش و اگر به بیست دینار خواهند هم مفروش و اگر بسی دینار خواهند... اینجا بایستاد. شیخ بوعمرو شیخ را وداع کرد و برفت. چون ببشخوان رسید به خانقاه نزول کرد و مردمان بشخوان و ولایت نسا بدو تقربها کردند و او در خانقاه ختمی بنهادی چون از ختم فارغ شدندی شیخ بوعمرو کوزۀ آب خواستی و یک خلال از آن خلالها کی شیخ بوی داده بود به آب بشستی و آن بیماران ولایت ببردندی، حقّ سبحانه و تعالی به برکۀ آن هر دو شیخ بیمار شفا فرستادی. رئیسی بود کی او را پیوسته قولنج برنجانیدی شبی رئیس بشخوان را آن علت برنجانید یکی نزدیک شیخ بوعمرو آمد و گفت کی می‌گویند کی ترا خلالی است که آنرا می‌شویی و از آن آب بیمار شفا می‌یابد. از آن آب پارۀ بده تا پیش رئیس برم، شیخ بوعمرو قدری آب بفرستاد، چون رئیس آب بخورد شفا یافت. دیگر روز بامداد رئیس پیش شیخ آمد و گفت چنان معلوم شد کی ترا سه چوب پاره است، یکی را بمن فروش. شیخ گفت بچند خری؟ رئیس گفت بده دینار، گفت به ارزد، گفت به بیست دینار، گفت نفروشم، گفت بسی دینار. شیخ یک خلال بوی داد به حکم اشارت شیخ ابوسعید و بنیادخانقاهی کرد کی اکنون بجای است از آن زر بود و آن خلال دو خلال دیگر وصیت کرد که با او در خاک نهادند.