Хоҷаи бўолқсми ҳакими мардӣ бузург бӯдааст дар сарахс ,у ҷамъӣ мурӣдон дошт , ҳамаи мардумонеи азиз , чун овозаи шайх ба шаҳр сарахс расед , эшонро мебоист кӣ бидонанд кӣ ҳоли шайх то бача дараҷааст . Як рӯз бинишастанду сухан шайх мегуфтанд . Яке гуфт мардӣ бузургаст дайгарӣ гуфт ки хонаи пас кӯҳ дорад яъне рӯстоӣаст . Яҳёи тарки мардии бузург буд , гуфт аз ғайби сухани гуфтани кор шумо набошад , ман бмиҳнаҳи рӯми бад-ӣни муҳими пас рӯй бидон ҷониб оварад чун бмиҳнаҳ расед бомдод буду шайх бар минбар , чун ӯ аз дар масҷид даромад шайхро назар бар вай афтод , гуфт марҳабо эй яҳёи омада то бмои фурӯнигарӣ ? акнӯн худ туро бмобрбоид нагирист . Даравишон дарбанд тавонад , туро чаҳ гуфтанд он соъат ки меомадӣ ? яҳё гуфт шайх фармоед . Пас шайх гуфт туро гуфта анд бингар то чаҳ мардӣаст . Гуфт балӣ , гуфт кӣ дидӣ ? яҳё гуфт дидам . Гуфт чаҳ хоҳии гуфтан ? яҳё гуфт ҳарч шайх гуяд . Шайх гуфт бирав ва бигӯӣ кӣ мардӣ дидам кӣ бар кӣса ӯ банд набӯд ва бо халқаши доварӣ . Яҳё наъра баровард чун бҳўш омад бархест бовақти хуш , ва бирафт пеши бўолқсм ва он ҳолат бо он ҷамъ тақрир кард ҳамаи хуш бар омаданду азм меҳана карданду хизмат шайх дарёфтанд .

خواجه بوالقسم حکیم مردی بزرگ بوده است در سرخس، و جمعی مریدان داشت، همه مردمانی عزیز، چون آوازۀ شیخ به شهر سرخس رسید، ایشان را می‌بایست کی بدانند کی حال شیخ تا بچه درجه است. یک روز بنشستند و سخن شیخ می‌گفتند. یکی گفت مردی بزرگست دیگری گفت که خانه پس کوه دارد یعنی روستاییست. یحیی ترک مردی بزرگ بود، گفت از غیب سخن گفتن کار شما نباشد، من بمیهنه روم بدین مهم پس روی بدان جانب آورد چون بمیهنه رسید بامداد بود و شیخ بر منبر، چون او از در مسجد درآمد شیخ را نظر بر وی افتاد، گفت مرحبا ای یحیی آمدۀ تا بما فرو نگری؟ اکنون خود ترا بمابرباید نگریست. درویشان دربند تواند، ترا چه گفتند آن ساعت که می‌آمدی؟ یحیی گفت شیخ فرماید. پس شیخ گفت ترا گفته‌اند بنگر تا چه مردیست. گفت بلی، گفت کی دیدی؟ یحیی گفت دیدم. گفت چه خواهی گفتن؟ یحیی گفت هرچ شیخ گوید. شیخ گفت برو و بگوی کی مردی دیدم کی بر کیسۀ او بند نبود و با خلقش داوری. یحیی نعرۀ برآورد چون بهوش آمد برخاست باوقت خوش، و برفت پیش بوالقسم و آن حالت با آن جمع تقریر کرد همه خوش بر آمدند و عزم میهنه کردند و خدمت شیخ دریافتند.