Занӣ бӯдааст дар ншобўр ӯро аишӣ нилӣ гуфтандӣ , обидау зоҳида ва аз хонадони бузурги воҳли ншобўри буи тақарруб намудандӣ , муддати чиҳил сол буд кӣ пой аз дар сарой берун наниҳода бўдў доя дошт кӣ ӯро хизмат кардӣ . Чун овозаи шайхи қудси аллоҳи рӯҳи алъзиз дар ншобўр мунташир шуд , рӯзии аишии дояро гуфт бархез ва ба маҷлиси шайхи рӯу суханӣ кӣ гуяд ёди гир . Доя ба маҷлиси шайх ҳозир омаду шайх сухан мегуфт дояи он сухан ёд натавонист гирифт . Шайхи ин байт бигуфт . Байт :

زنی بوده است در نشابور او را ایشی نیلی گفتندی، عابده و زاهده و از خاندان بزرگ واهل نشابور بوی تقرب نمودندی، مدت چهل سال بود کی پای از در سرای بیرون ننهاده بودو دایۀ داشت کی او را خدمت کردی. چون آوازۀ شیخ قدس اللّه روح العزیز در نشابور منتشر شد، روزی ایشی دایه را گفت برخیز و به مجلس شیخ رو و سخنی کی گوید یاد گیر.دایه به مجلس شیخ حاضر آمد و شیخ سخن می‌گفت دایه آن سخن یاد نتوانست گرفت. شیخ این بیت بگفت. بیت:

Чун доя боз омад аишӣ пурсед ки шайх чаҳ гуфт ? ӯ ин байтро ёди гирифта буд , бигуфт . Аишӣ гуфт бархез ва даҳон бишӯй ! ин чаҳ сухани донишмандону зоҳидӣ буд ? доя аз он сухан даҳон бишуст . Ва ин аиширо одат будӣ ки аз барои мардумони доруии чашми сохтӣ , он шаб бихуфт , чизе сҳмнок бихоб дид , бурҷаст ва ҳар ду чашми аишӣ дард хост . Ҳар чанд кӣ дорўсохт беҳтар нашуд , баҳамаи атиббо илтиҷо кард , ҳеҷ шифо наёфт , бист шубони рӯзи азин дард фарёд мекард , як шаб дар хоб шуд , дар воқеа мебинад кӣ агар май хоҳӣ кӣ чашми ту беҳтар гардад бираву ризои шайхи бадастовар . Дигари рӯзи аишии ҳазор дирами фатҳӣ дар кӣса кард ва бдоиаҳ дод ва гуфт бхдмти шайх бар , чун шайхи азмҷлс фориғ шавад пеш ӯ буна ва ҳеҷ магӯӣ ва бозгард . Доя ба маҷлис омад чун шайх аз маҷлис фориғ шуд салом карду кӣсаи сими пеш шайх биниҳод . Ва шайхро суннати чунон будӣ ки чун аз маҷлис фориғ шудӣ мурӣдии хушки нонеу хилолии пеш шайх биниҳодӣ , шайх нон бихӯрадӣ ва хилол кардӣ . Чун дояи пеш шайх омад шайх хилол мекард хост ки бозгардад , шайх гуфт биё ва ин хилолро наздики кадбону бар , ва бигӯӣ ки ин хилол дар об бишӯйу оби онро дар чашми мол то шифои ёбӣ . Ва инкору доварии ин тайифа аз дил берун кун то чашми ботинат низ шифо ёбад . Дояи ин сухан бо аишӣ бигуфт , аишии ишорати шайх нигоҳ дошту хилол боб бишуст ва дар чашм кашид , дар ҳол шифо ёфт бақадрат худоӣ . Дигар рӯз бархест ва ҳарч дошт аз зару ҷавоҳир ва ҷома барграфту бхдмт шайх оварад ва гуфт эй шайх тавба кардаму инкору доварӣ аз сина берун кардам . Шайх гуфт мубораки бод ва гуфт ӯро пеши волида бўтоҳр бурид то ӯро хирқаи пӯшад . Ва шайх ӯро фармуд кӣ хизмати ин тайифаро ихтиёр кун . Пас аишӣ бархесту хирқаи пӯшеду хизмати ин тайифа пеш гирифт ва ҳарч дошт дрбохт .

چون دایه باز آمد ایشی پرسید که شیخ چه گفت؟ او این بیت را یاد گرفته بود، بگفت. ایشی گفت برخیز و دهان بشوی! این چه سخن دانشمندان و زاهدان بود؟ دایه از آن سخن دهان بشست. و این ایشی را عادت بودی که از برای مردمان داروی چشم ساختی، آن شب بخفت، چیزی سهمناک بخواب دید، برجست و هر دو چشم ایشی درد خاست. هر چند کی داروساخت بهتر نشد، بهمۀ اطبا التجا کرد، هیچ شفا نیافت، بیست شبان روز ازین درد فریاد می‌کرد، یک شب در خواب شد، در واقعه می‌بیند کی اگر می‌خواهی کی چشم تو بهتر گردد برو و رضای شیخ بدست آور. دیگر روز ایشی هزار درم فتحی در کیسه کرد و بدایه داد و گفت بخدمت شیخ بر، چون شیخ ازمجلس فارغ شود پیش او بنه و هیچ مگوی و بازگرد. دایه به مجلس آمد چون شیخ از مجلس فارغ شد سلام کرد و کیسۀ سیم پیش شیخ بنهاد. و شیخ را سنت چنان بودی که چون از مجلس فارغ شدی مریدی خشک نانی و خلالی پیش شیخ بنهادی، شیخ نان بخوردی و خلال کردی. چون دایه پیش شیخ آمد شیخ خلال می‌کرد خواست که بازگردد، شیخ گفت بیا و این خلال را نزدیک کدبانو بر، و بگوی که این خلال در آب بشوی و آب آنرا در چشم مال تا شفا یابی. و انکار و داوری این طایفه از دل بیرون کن تا چشم باطنت نیز شفا یابد. دایه این سخن با ایشی بگفت، ایشی اشارت شیخ نگاه داشت و خلال بآب بشست و در چشم کشید، در حال شفا یافت بقدرت خدای.دیگر روز برخاست و هرچ داشت از زر و جواهر و جامه برگرفت و بخدمت شیخ آورد و گفت ای شیخ توبه کردم و انکار و داوری از سینه بیرون کردم. شیخ گفت مبارک باد و گفت او را پیش والدۀ بوطاهر برید تا او را خرقه پوشد. و شیخ او را فرمود کی خدمت این طایفه را اختیار کن. پس ایشی برخاست و خرقه پوشید و خدمت این طایفه پیش گرفت و هرچ داشت درباخت.