Овардаанд кӣ устоди бўсолҳро кӣ мақарӣ буд ранҷӣ падед омад чунонк соҳиби фарроши гашти шайхи хоҷаи бўбкри мؤдбро гуфт дуот вқлм биор то барои бўсолҳи ҳрзӣ имло кунам . Пас фармуд кӣ банавис , байт :
آوردهاند کی استاد بوصالح را کی مُقری بود رنجی پدید آمد چنانک صاحب فراش گشت شیخ خواجه بوبکر مؤدب را گفت دوات وقلم بیار تا برای بوصالح حرزی املا کنم. پس فرمود کی بنویس، بیت:
Ҳўрои бнзораҳнигорам саф зад
حورا بنظارۀ نگارم صف زد
Ризвон бъҷб бимонад каф бар каф зад
رضوان بعجب بماند کف بر کف زد
Як хол сияҳ барон рух мтрФ зад
یک خال سیه بران رخ مطرف زد
Абдоли зи бими чанг дар мусҳаф зад
ابدال ز بیم چنگ در مصحف زد
Хоҷаи бўбкр мؤдб бинвишт ва ба наздики бўсолҳи бурданд ва биравӣ баста , дар ҳоли асари сиҳҳат падед омад ва он оризаи зоили гашт .
خواجه بوبکر مؤدب بنوشت و به نزدیک بوصالح بردند و بروی بسته، در حال اثر صحت پدید آمد و آن عارضه زایل گشت.