Шайхи Абӯсаиди якбор ба Тӯс расед мардумон аз шайхи астдъоء маҷлис карданд , шайх иҷобат кард , бомдод дар хонақоҳи устод тахт биниҳоданд ва мардум меомаданд ва менишаст . Чун шайх бар тахт шуду мақарёни қуръони брхўонднд ва мардум меомад чндонк касеро ҷой намонад , муъарриф бархест ва гуфт худояш биёмурзод кӣ ҳар касе аз онҷо кӣ ҳаст як гом фаротар ояд . Шайх гуфту слии аллоҳи алии Муҳамаду ?алаи аҷмъин ва даст биравӣ фурӯд оварад ва гуфт ҳарч мо хостем гуфту ҷумла пайғомбарон бигуфтаанд ӯ бигуфт худояш биёмурзод ки ҳаркасӣ аз онҷо касе ҳаст як гом фаротар ояд . Чун ин калима бигуфт аз тахт фурӯд омаду онрўз беш азин нагуфт .

شیخ ابوسعید یکبار به طوس رسید مردمان از شیخ استدعاء مجلس کردند، شیخ اجابت کرد، بامداد در خانقاه استاد تخت بنهادند و مردم می‌آمدند و می‌نشست. چون شیخ بر تخت شد و مقریان قرآن برخواندند و مردم می‌آمد چندانک کسی را جای نماند، معرف برخاست و گفت خدایش بیامرزاد کی هر کسی از آنجا کی هست یک گام فراتر آید. شیخ گفت و صلی اللّه علی محمد و آله اجمعین و دست بروی فرود آورد و گفت هرچ ما خواستیم گفت و جملهٔ پیغامبران بگفته‌اند او بگفت خدایش بیامرزاد که هرکسی از آنجا کی هست یک گام فراتر آید. چون این کلمه بگفت از تخت فرود آمد و آنروز بیش ازین نگفت.