Дар рӯзгори шайхи қудси аллоҳи рӯҳаи алъзизи дарвешӣ будӣ кӣ ҳамаи хизматҳои хашин ӯ кардӣ . Як рӯз коргл мекарду дасту пой дар гул дошт , ҳамчунон аз миёни кор берун омад ва ба хизмат шайх омад ва гуфт эй шайхи ман ин ҳамаи корҳои сахт барои худоӣ наметавонам кард ! тамаъ медорам кӣ шайхи аҳсант ва зиҳӣ мекунад ва ба таҳсин мададӣ мефармоед . Шайхро хуш омад аз ростии он дарвеш ва гуфт чунон кунем . Баъди он чун шайх медидӣ кӣ дарвеш корӣ мекардӣ ӯро таҳсин кардӣ ва ӯ бидон хўшдл будӣ ва қӯт гирифтӣ .

در روزگار شیخ قدس اللّه روحه العزیز درویشی بودی کی همۀ خدمتهای خشن او کردی. یک روز کارگل می‌کرد و دست و پای در گل داشت، همچنان از میان کار بیرون آمد و به خدمت شیخ آمد و گفت ای شیخ من این همه کارهای سخت برای خدای نمی‌توانم کرد! طمع می‌دارم کی شیخ احسنت و زهی می‌کند و به تحسین مددی می‌فرماید. شیخ را خوش آمد از راستی آن درویش و گفت چنان کنیم. بعد آن چون شیخ می‌دیدی کی درویش کاری می‌کردی او را تحسین کردی و او بدان خوشدل بودی و قوت گرفتی.