Дар он вақт кӣ шайхи бтўс буд рӯзӣ бо хоҷаи эмоми бўолҳсн роўқӣ нишаста будӣ ва суханӣ мегуфтанд . Ва шайхро муҳиммӣ дар пеш буд , эшон дар он сухан буданд кӣ он муҳими шайх сохта шуд . Шайхро брзФон бирафт кӣ корҳои мо худоӣ соз бошад ! онгаҳ гуфт кӣ алҳмдллаҳи раби Алъоламин . Хоҷаи бўолҳсн роўқӣ гуфт эй шайхи пас кори мо даравгар май тарошад ? шайх гуфт на влкни кори шуморо шумо дар миён бошед ва гуед ман чунин кардам ва чунин кунам ва чунин мебоист кард , пас кори шумо ҳам хдосоз бошаду локин шумо гуед кӣ мо ҳастему локини кори моро мо дар миён набошем .

در آن وقت کی شیخ بطوس بود روزی با خواجه امام بوالحسن راوقی نشسته بودی و سخنی می‌گفتند. و شیخ را مهمی در پیش بود، ایشان در آن سخن بودند کی آن مهم شیخ ساخته شد. شیخ را برزفان برفت کی کارهای ما خدای ساز باشد! آنگه گفت کی الحمدلله رب العالمین. خواجه بوالحسن راوقی گفت ای شیخ پس کار ما دروگر می‌تراشد؟ شیخ گفت نه ولکن کار شما را شما در میان باشید و گویید من چنین کردم و چنین کنم و چنین می‌بایست کرد، پس کار شما هم خداساز باشد و لکن شما گویید کی ما هستیم و لکن کار ما را ما در میان نباشیم.