Мурӣдӣ аз мурӣдони шайх аз Ироқи бхдмт шайх меомад . Шайхро ҷомҳои некӯ меовараду ҳамаи роҳ бо хештан дар пиндор май буд кӣ шайхро азим хуш хоҳад омад азин туҳафҳо . Чун бики фарсангӣ меҳана расед шайх гуфт сутур зин кунед . Чун асб зин карданд шайх барнишасту ҷамъ дар хизматаш ба саҳрои расиданд , дарвешро пиндорӣ кӣ буд зиёдат шуду бад-ӣни тасаввури ҳуби дунё дар дил ӯ зиёдат шуду пеш шайх омад ва дар пой шайх афтод . Шайх гуфт он ҷомҳо ки ҷиҳат мо оварда биор . Дарвеш дар ҳоли ҷомҳо ба хизмат оварад . Шайх бифармуд то он ҳамаи ҷомҳоро пора пора карданд ва бар ҳар хор банӣ пораи азони бёўихтнди дарвеш чун бидид мунфаил шуду азим шикаста шуд . Шайхи бад-ӣни ҳаракат бадв намӯд кӣ дунёро ба назд мо чаҳ қиматаст ва он пиндошти ту ба сабаби ин ҷомҳо ҳама днёпрстӣ бӯдааст . Ва ин тайифа май бояд кӣ на бадунё фурӯд оянд ва на бъқбии бознгрнд . Дунё бар дили он дарвеши сарди гашт ва чун бмиҳнаҳ расед парвариш ёфт ва аз азизони ин тайифа шуд .

مریدی از مریدان شیخ از عراق بخدمت شیخ می‌آمد. شیخ را جامهای نیکو می‌آورد و همه راه با خویشتن در پندار می‌بود کی شیخ را عظیم خوش خواهد آمد ازین تحفها. چون بیک فرسنگی میهنه رسید شیخ گفت ستور زین کنید. چون اسب زین کردند شیخ برنشست و جمع در خدمتش به صحرا رسیدند، درویش را پنداری کی بود زیادت شد و بدین تصور حب دنیا در دل او زیادت شد و پیش شیخ آمد و در پای شیخ افتاد. شیخ گفت آن جامها که جهت ما آوردۀ بیار. درویش در حال جامها به خدمت آورد. شیخ بفرمود تا آن همه جامها را پاره پاره کردند و بر هر خار بنی پارۀ ازآن بیاویختند درویش چون بدید منفعل شد و عظیم شکسته شد. شیخ بدین حرکت بدو نمود کی دنیا را به نزد ما چه قیمت است و آن پنداشت تو به سبب این جامها همه دنیاپرستی بوده است. و این طایفه می‌باید کی نه بدنیا فرود آیند و نه بعقبی بازنگرند. دنیا بر دل آن درویش سرد گشت و چون بمیهنه رسید پرورش یافت و از عزیزان این طایفه شد.